Şehri tribünden sevenler takım için sevinçte, hüzünde her zaman saf duygularıyla hareket eder. Asla ve asla takımını içerde dışarda yanlız bırakmak istemez. Bugün ki yazımda bu duygularla hareket eden ve spor camiasında 7’den 70’e herkesin tanıdığı Hüseyin Dayımızın deplasman yolunda yaşadığı bir anısını sizlerle paylaşacağım.

Hüseyin Dayı gidilmeyen deplasmanlara gider tek başına da olsa deplasman tribününde yerini alırdı. Yine bir deplasman, ANKARA. Karşılaşmanın oynanacağı yer önce Ankara Cebeci Stadı olarak açıklansa da karşılaşma Ankara 19 Mayıs stadına alınmıştı. O zamanlar bugün ki gibi teknoloji gelişmemiş, herkes maçı Cebecide biliyor tabi Hüseyin dayıda. Emekli maaşı yatmış deplasman masrafını ayırmış ve 4 gün önceden yola koyuluyor. Ankara’ya iner inmez hemen stat önüne varıp beklemeye başlamış. Yatacak yeri yok hava soğuk, stat önünde saatlerce ayrılmayan Dayımız stat görevlilerin dikkatinden kaçmamış. Hemen sormuşlar kendisine “ne bekliyorsun amca bu soğukta” o da maça geldim cevabını verince görevliler şaşırmış tabi, çünkü maça daha 2 gün var ve karşılaşma başka bir statda. Görevliler“git kendine yatacak bir yer bul, maç burada değil ve üstelik daha iki gün var maça” diyerek Hüseyin dayıyı ikna etmeye çalışmışlar. Fakat ikna etmekte zorlanan görevliler yanından ayrılıp bir çare bulmak için Malatyasporlu yetkililere ulaşmışlar. Ulaştıkları kişi dönemin Yöneticisi ve herkesin saygı duyduğu Ali Cengiz abimiz.

Durum karşısında duyarsız kalmayan Cengiz, Ankara’da birkaç ahbabını arayıp Hüseyin Dayının yanına göndermiş. Onlarda Hüseyin dayıyı ikna etmekte zorlansalar da sonunda başarıp, takımın kalacağı otele yerleştirip bir güzel ağırlamışlar. Tabi dayı durur mu onun tek amacı var maçı izlemek, memleketin takımını yalnız bırakmamak. Her saniye, her dakika aklına geldikçe başında durması için hususi görevlendirilen otel görevlisine “maç kaçta, ne zaman gideceğiz aman kaçırmayalım” diyen Hüseyin dayının saf duyguları bütün tribüncülerde mevcuttur. Velhasıl Dayımız maçı deplasman seyircisine ayrılan tribünde izleyerek, TARAFTAR’lık görevini yerine getirmiş.

Hüseyin Dayı nerde derseniz, babası vefat ettikten sonra evde tek başına kaldı. Bu duruma üzülen ve tek başına yaşamasını istemeyen yeğenleri barınma ve bakımını gerçekleştirmek için kendi yanlarına götürdüklerini biliyoruz. Halen Muğla’nın Marmaris ilçesinde yaşantısını sürdürüyor.

Bende kendisine sağlıklı ve huzurlu ömürler diliyorum.

Taraftarı üzmeyin, çünkü onların düşünceleri halis ve saftır.

HAYAT BİR DEPLASMAN

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Yap Yeni Üyelik

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.