Duruş Medya ekibine Arapgir'in tarihi yapıları hakkında bilgi veren Arapgir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Müdürü Mesut Kavas, konağın hem mimari özellikleri hem de geçmişte üstlendiği önemli işleve ilişkin değerlendirmelerde bulundu.
Arapgir mimarisinin en belirgin örneklerinden biri
Kavas, konağın Arapgir'e özgü sivil mimarinin en dikkat çekici örneklerinden biri olduğunu belirterek, yapının taş duvarlar, kerpiç ara bölmeler, ahşap taşıyıcılar ve giyotin pencerelerden oluştuğunu söyledi.
Yapının toprak, taş ve ahşabın birlikte kullanıldığı kargir yapı tekniğiyle inşa edildiğini ifade eden Kavas, çıkmaların (cumba) ve toprak sıvaların da Arapgir mimarisinin karakteristik özelliklerini yansıttığını dile getirdi.
Depremlere karşı dayanıklılığın sırrı: Arağa sistemi
Tarihi konağın yüzyıllardır ayakta kalmasında "arağa sistemi" olarak bilinen zelzele kirişlerinin büyük rol oynadığını belirten Mesut Kavas, bu sistemin yapıya esneklik kazandırarak taşların birbirine daha sağlam bağlanmasını sağladığını ifade etti.
Kavas, Erzincan, Elazığ ve Malatya depremlerine rağmen yapının ayakta kalmasının en önemli nedenlerinden birinin bu geleneksel yapı tekniği olduğunu söyledi.
Bir dönemin şeker üretim merkezi
Tarihi yapının "Şekercigil'in Konağı" ya da halk arasında bilinen adıyla "Şekerci Evi" olarak anıldığını belirten Kavas, geçmişte burada şeker üretimi yapıldığını anlattı.
Konakta bulunan özel şeker teknesinde kırmızı-beyaz halkalı şekerler ile horozlu şekerlerin üretildiğini ifade eden Kavas, onlarca işçinin vardiyalı olarak gece gündüz çalıştığını ve burada üretilen şekerlerin Türkiye'nin birçok noktasına gönderildiğini söyledi.
Yaklaşık 200-250 yıllık geçmişe sahip
Konağın yaklaşık 200 ila 250 yıllık bir geçmişe sahip olduğunu belirten Kavas, yapının Arapgir'in en eski sivil mimari örneklerinden biri olduğunu ancak ilçedeki en eski yapı olduğunu kesin olarak söylemenin doğru olmayacağını ifade etti.
"Sokağı değil, evin köşesini keserim"
Konağın dikkat çeken mimari özelliklerinden birinin de kesik köşeleri olduğunu aktaran Kavas, yapının üç köşesinin de bilinçli olarak kesildiğini belirtti.
Bu mimari anlayışın "Sokağı keseceğime evin köşesini keserim, sokağı kesmem" düşüncesine dayandığını ifade eden Kavas, bunun Arapgir kültüründe insana ve kamusal alana duyulan saygının simgesi olduğunu sözlerine ekledi.




