Çocukluğum Çırmıhtı’da geçti. İlkokulu Gedik mahallesinde bulunan İsmet Paşa ilkokulunda tamamladım. Şimdi orası sanırım halk eğitim merkezi olmuş, ortaokulu Yeşilyurt lisesi, liseyi de Yeşilyurt çok programlı endüstri meslek lisesinde tamamladım. 1987-1997 tarihleri arasında tüm bayram kutlamalarına katıldım. Bayram kutlamaları ilçe merkezi eski adıyla Yeşilyurt şimdi mahalle olan Çırmıhtı’da yapılırdı. İlkokulda 23 Nisan kutlamalarında bando takımı önde olur ve öğrenciler onların arkasında sıraya dizilir ve Gedik mahallesinden bandolar eşliği yürüyüş yaparak ilçe merkezine kadar giderdik. Tüm okullar ilçe meydanında toplanır ve burada hazırlanan gösteriler ile coşkulu bayramlar gerçekleştirirdik. Şimdi ise her okul kendi okulunda bayramını kutluyor, alanlarda bando sesleri yok, bayram yürüyüşü yok, borazan yok, trampet yok. Belirli okullar kapalı spor salonuna davet ediliyor toplumdan, vatandaştan uzak bir bayram kutluyoruz.

19 Mayıs’ta ise ilçe stadında tüm okullar toplanır ve tüm okulların aylar öncesinde hazırladıkları gösteriler sergilenirdi. Müzikler eşliğinde uyum içerisinde tüm öğrencilerin katılımı ile gerçekleştirilen gösteriler beğeni toplar renkli görüntülere sahne olurdu. Şimdi ise yapılan 19 Mayıs Atatürk’ü anma gençlik ve spor bayramında yine toplumdan uzak, coşkunun az olduğu kapalı spor salonlarına bayram taşındı. 2 yıl pandemi nedeniyle coşkunun olmadığı ve bayramların hastalık nedeniyle üstün körü yapıldığı süreçten çıkıldı tam dedim ki ‘tamam coşkulu bir bayram olur artık yasakta yok hastalık kaygısı da azaldı’ derken yine sönük ve toplumdan uzak vatandaşın az olduğu bir bayram yapıldı.

 Sivas caddesinde yer alan ve yıkılarak millet bahçesine dönüştürülen alanda İnönü stadı vardı. Her ulusal bayramlarda bu stat kullanılırdı. Yaklaşık 20 bin kişinin yer aldığı bir stat da gösteriler yapılır ve bayram coşkuları doruğa ulaşırdı. Malatya’da bulunan tüm okullar burada buluşur öğrenciler haftalar önce hazırladıkları gösterileri burada sergilerdi.  Stadın şehir dışına alınması 2 açıdan Malatya’yı olumsuz yönde etkiledi. Bunlardan biri ulusal bayramların coşkusunu azalttı, bir diğeri de taraftarın maçlara olan ilgisini.

Bayramlar bizim en anlamlı günlerimiz, milli birlik ve beraberliğin hatırlatıcısı, koruyucusudur. Bizden öncekiler bu değerleri bize teslim etti. Az önce anlattığım coşku içerisinde teslim etti.  Bizde gelecek nesillere bu coşkuyu teslim etmek istiyoruz.  Bizi biz yapan değerlerimizi, bayramlarımızı sönük bir şekilde değil de alanlarda meydanlarda milletçe coşku içerisinde kutlayalım.