Eğitim Sen Malatya Şube Başkanı Nevzat Millioğulları, eğitimle alakalı gündemdeki konuları yenimalatya.com.tr’ye değerlendirdi. Millioğulları, özellikle öğretmenlerin norm fazlası duruma düşürülmesi, kılık kıyafet düzenlemeleri, devlet okullarının ihtiyaçları, eğitimde özelleştirme ve öğrencilerin yaşadığı ekonomik sorunlara ilişkin değerlendirmelerde bulundu.
“Bakanlık burada hata yaptı”
Öğretmenlerin norm kadro uygulamasına ilişkin konuşan Eğitim Sen Malatya Şube Başkanı Nevzat Millioğulları, şu ifadeleri kullandı:
“Eskiden norm kadrolar Ekim ayında tamamlanır, ona göre norm fazlası belli olur ve yer atamaları oluşurdu. Maalesef Bakanlık bu sene Ağustos ayı itibarıyla norm belirlemeye kalktı ki, halbuki daha öğrencilerin nakilleri, kimin nereye gideceği, nerede başlayacağı netlik olmadan norm belirledi. Erkenden insanları norm fazlası durumuna düşürdü ve onlardan tayin istemelerini istedi. Re'sen atamalara başladı ve yeni mağduriyetler yarattı. Ben kendi çalıştığım okuldan biliyorum. Kendi çalıştığım okul Kiltepe’de. Kiltepe rezerv alanına girmedi ama hemen yanında Babuktu bölgesinde bir 750 dairelik sanırım rakamda hata yapmıyorsam bir yer vardı, bitti ve insanlar gelmeye başladı. Örnek veriyorum yani bizdeki öğrenci sayısı belliydi, şimdi artık günde 4-5 öğrenci birden gelmeye başladı. Orada norm hatası yaptığınız zaman, bir önceki öğrenci sayısına göre norm belirlediğiniz zaman evet, beni fazlalık çıkarabilirsiniz. Beni A okulundan alıp B okuluna verebilirsiniz. Ama şunu unutmayın ki daha önceden yaşanmış deneyimler vardı; çocukların kesin kayıtları, adres değişiklikleri zaman içinde oluşur. Zaman deyince Eylül-Ekim ayında netleşir, biter. O hareketlilik biter. Evet, Bakanlık burada hata yaptı. Bu norm belirleme olayını Ağustos ayına aldı ve öğretmenleri mağdur etti. Dolayısıyla öğretmenler ne yapmış oldu? Kurulu düzenlerinden başka yerlere vermiş oldu ve şu anda öğretmenlerin çoğu bu uygulamaya hem itiraz ediyorlar hem de uygulamaya uymak zorunda kalıyorlar.”
“Önlük dayatması tek tip insan modeline bir adım”
Kılık kıyafet düzenlemesi ve öğretmenlere yönelik önlük uygulamasını da değerlendiren Millioğulları, konuya ilişkin görüşlerini şöyle dile getirerek,
“Yıllar önce öğretmenlerle ilgili ya da kamuda çalışanlarla ilgili kılık kıyafet sorununu çözmüş olan iktidar yani artık toplumdaki bir mutabakat da çözülmüş aslında, iktidarla ilgisi yok bu işin. Bugün Sayın Bakan bizim için tek tip anlayışıdır. Özellikle kadınlar üzerinde kıyafet düzenlemesine gidiyor. Onların etekleriyle, işte örtüleriyle ya da başka şeyleriyle uğraşıyor. Arkadaşlar, bu ülkede artık kimse kimsenin ne giydiğiyle uğraşmak istemiyor. Merak etmeyin, istisnai hatalar görüyorsanız bırakın onu öğretmenler odasındaki öğretmenler kendi içinde halletsin, istisnai farklılıklar varsa. Ki bu da bu farklılıklar da aslında bizim zenginliğimizdir. Bak, ‘İlla hata var’ diyorsanız o dediğiniz hatalar binde biri bulmaz zaten. Öğretmenlere önlük dayatması aslında tek tip insan modeline bir adım gibidir. Ben kendimden örnekleyeyim: Ben kendim önlük giymeyi seven bir insanım. Okula gittiğimde üzerimi çıkarır, önlük giyerim. Ama Bakanlık bunu uygulayınca diğer arkadaşlarımın özgürlüğü için ben önlük giymeyeceğim. Kendimden örnek veriyorum. Önlük giymeyi seven, çünkü önlüğü farklı tanımlayan bir insanım ben. Benim için kullanması daha kolay geliyor; cebime her şeyi koyuyorum, o kalemleri, silgileri, her şeyi koyuyorum, rahat geliyor. Ama arkadaşlarımın hakkı için ben de önlük giymeyeceğim. Yani Bakanlık bunu istedi diye yapmayalım. Bakanlığın asıl görevi de bu değil, gündem değiştirmek değil, insanların kıyafetleriyle oynamak değil. Asıl görevi; öğrenciler açısından hem okulların hem beslenmenin hem imkana ulaşımın eşitlenmesine çalışmalı. Basit bir şey: Kamusal eğitimin gerçekten uygulanması gerekiyor” ifadelerinde bulundu.
“En değerlimizse devlet denen organ onların her şeyini sağlaması gerekir”
Özellikle dezavantajlı bölgelerde eğitim gören öğrencilerin yaşadığı ekonomik sıkıntılara dikkat çeken Millioğulları, öğrencilerin temel ihtiyaçlarının karşılanması gerektiğini belirterek şöyle konuştu:
“Oysa ben de biliyorum, benimle beraber aynı mesleği yapan insanlar da biliyor. Özellikle dezavantajlı bölgedeki çocukların ne durumda olduğunu herkes biliyor. Ya o çocuklara ailelerinin verdiği o küçücük harçlıklarla, simitle karnını doyuruyorlar. Ben her gün yaşıyorum bunu, her gün yaşıyorum. Önemli olan bu işte: Biz o çocuklara eşitliği verebiliyor muyuz? "Bizim geleceğimiz, sevdamız, onurumuz bu çocuklar" diyoruz. ‘Bizim her şeyimiz’ diyoruz, ‘en değerlimiz’ diyoruz. En değerlimizse devlet denen organ onların her şeyini sağlaması gerekir. En basitinden temiz suya ulaştırabilmeli ya da bir öğün yemek verebilmeliyiz onlara. Çünkü toplumun gelir seviyesi iyice düşmüş, orta gelir grubu ortadan kalkmış ki öğretmenler dahil bunun içinde, herkes asgari ücretle eşitlenmeye çalışılıyor. Burada düşünün o çocukları artık, o kadar kötü durumdayız. Yani okullar başlarken çok az mutlu bir azınlık vardır ama o mutlu azınlık çok az. Toplumun çoğu yokluk içinde, darlık içinde hatta hayallerinden uzaklaşmış, geleceğe artık umutla bakamaz hale geldeler. Yokluk içindeler.”
“Özel okullara yapılan yardımın dörtte biri devlet okullarına aktarılsın”
Devlet okullarının ihtiyaçlarının karşılanması gerektiğini belirten Millioğulları, özel okullara yapılan öğrenci başına yardımların bir bölümünün devlet okullarına aktarılması çağrısında bulundu:
“Kamu olarak bu işleri organize ediyorsanız bunlar zaten konuşmaya gerek yok. Ama siz yani "Kamusal eğitim sağlıyorum, ben çocukların okullarını, öğretmenlerini, her şeyini sağlıyorum, eğitim ücretsizdir" deyip çocukların her türlü ihtiyacını sağlıyorum dediğiniz zaman bu sorular ortadan kalkmış olur, bu sorunlar da görünmez. Ama bunun yerine siz ‘Ben sadece binaları yapıyorum, öğretmenleri veriyorum; arkasını siz idareciler, siz getirin’ dediğiniz zaman sorunlar başlar. Tekrar söyleyeyim. Çünkü o idareci ya da işte oradaki öğretmen birbirine silsileyle okulun ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla birçok faaliyet yürütüyor olabilir. Bu kimseyi suçlamak anlamına da gelmez yani. İhtiyaçlar var. Diyelim işte okuldaki temizlik ihtiyacını Milli Eğitim karşılıyor da başka bir ihtiyacı karşılamıyor mesela, karşılamıyor. Bunu imkan yaratması gerekiyor okul idarelerinin. Ama şöyle yapın: Devlet özel okullara öğrenci başına yaptığı yardımın dörtte birini devlet okullara aktarılsın. nakdi olarak kamu okullarına yapsın. Bak, tamamını da demiyorum ha. Nakdi olarak o öğrenci başına veriyor ya özel okullara, onun dörtte birini ama öğrenci başı versin bakalım. Bu sorunların hiçbiri kalacak mı? Bunun nedeni de şu: Eğer siz tamamıyla her şeyi özelleştirmek gibi niyetiniz varsa iktidarın kim olduğu önemli değil önce kamunun verdiği hizmetten vatandaşı bıktırırsınız. Vatandaş artık yılgın hale gelir, aynen yıllar önce hastanelerde yaşandığı gibi.”
“Asıl tehlike bilimi sermayeye bırakmak”
Eğitim sisteminin ticarileştirilmesi ve bilimin sermayenin kontrolüne girmesi konusunda da değerlendirmelerde bulunan Millioğulları, sözlerini şöyle sürdürdü:
“Sonra dersiniz ki, hastanede yaşandı ya bu ‘Ya birleri özel hastaneye gidip muayene olabilirsin’ dersiniz. Ama orada... Oradaki ilgili maddede Bakanlar Kuruluna ya da şimdi değişti sistem ama yetki verirsiniz, yüzde 300 arttırma yetkisi verirsiniz. Bıkkın vatandaş ne yapar? Özel kurumlara yönelir. Aslında buradaki bu işin biraz da hani felsefesi diyelim, bu işe bakış biraz da işi ticarileştirmek; yani sektörel hale getirmek, sermayeye aktarmak. Evet, bu. Yani yaşadığımız gerçek bu, vardığımız sonuç da buraya gidiyor. Ama burada asıl tehlike şu: Bilimi ya da bilim üretecek, bilimi işte katma değere çevirecek sisteminizi siz tamamıyla ilkokulda, ortaokulda, lisede, üniversitede ve sonrasında sermayeye bırakmış oluyorsunuz. En büyük tehlike buradadır.”
“Bu büyük bir risk ama bütün dünya için bir risk”
Bilimsel üretim, patentler ve yapay zekâ teknolojilerinin geleceğine ilişkin değerlendirmelerini de paylaşan Millioğulları, şu ifadeleri kullanarak,
“Benim 20 yıl, 25 yıl bir ailenin ve bir devletin kendi harcadığı çocuğun üretim aşamasına geldiğinde herhangi bir sermayelerin daha çok maaş vermesiyle gidip ona yardım edeceğini, ona hizmet edeceğini bilmemiz gerekiyor. Bugün bilimin ürettiği patent artık halkın hizmetinde değil, sermayenin yani büyük şirketlerin hizmetinde. Aslında önümüzdeki en büyük tehlikelerden biri de bu. Bugün bizim yetiştirdiğimiz çocukların o buluşları, o patentleri büyük şirketlerin elinde. Evet, o çocuklar karnını doyuracak kadar, hatta biraz daha iyi gelire sahip oluyorlar ama kendi gelirlerini yüzlerce katını o sermayeye kazandırıyorlar. Buradan bakın bir de. Ve bunun önüne geçemeyiz. Bunun önüne ancak devlet elleriyle geçer, bireyler geçemez. Çünkü yasal olarak bütün ne diyeyim, güç hukuki düzenleme gücü onda, işte yargı gücü onda bunu düzenleyecek yapılar da... Sadece Türkiye için demiyorum, bu dünya için bir risktir. Bu, devletlerin yönetmesi gereken bir şey ki önümüzdeki dönem o özellikle o yapay zeka teknolojilerinin gelişmesiyle en önemli güç data olacak. O datalar da kimlerin elindeyse güçlü onlar olacak. Yani bireyi evinde yönlendirebilecek oturduğu yerdeyken. Çok da zahmete, çok da masrafa girmeden. Bu büyük bir risk ama bütün dünya için bir risk” dedi.
“Çocuğunuzu sevmeyi bilin”
Yeni eğitim öğretim yılı öncesinde velilere ve öğretmenlere de mesaj veren Millioğulları, çocukların özgür yetiştirilmesinin önemine dikkat çekerek sözlerini şöyle tamamladı:
“Ben de bir babayım, üç tane çocuğum var. Önce velilere şunu diyelim: Çocuğunuzu sevmeyi bilin. Sık sık sarılın, sevginizi hissetsinler. Onları karşılaştırmayın. Sakın karşılaştırmayın. Özellikle ilköğretim çağına gelen çocukları bir başkasının çocuğunu ya da bir arkadaşını örnekleyerek sakın tembihlemeyin. Her birey özgündür ve özgürdür. Siz o çocuğun beynini daraltmış olursunuz, o çocuğu üzersiniz. Beyni daralan çocuk aslında üretim kapasitesinde kısıtlanmış olur. Yani onun hayal dünyası şu anda o kadar güzel ki sakın onu daraltmayın. Bırakın onlar özgür kalsın. Burada şuna gireyim: Benim ülkem için de geçerli, dünya için de geçerli. Eğer dünya bugün daha kötüye, daha olumsuza gidiyorsa ya da ülkemdeki koşullar daha olumsuza gidiyorsa bunun suçlusu bizim kuşaklar; işte o diyelim ki 30 ile 60 yaş arasındaki ya da 70 yaş arasındaki kuşak. Bunun sorumlusu. Bari biz olumsuz bir dünyada yaşadık, bari çocuklarımız daha güzel bir dünyada yaşasınlar. Anne babalar sadece çocuğunuza değil, diğer çocuklara karşı sorumluluklarını bilsinler. Dünyaya bakış açılarına ona göre karar versinler. Öyle öyle davransınlar. Ha, öğretmen arkadaşlara da bir şey diyelim ama. Bu kadar sorunun içinde umutsuzluğa kapılmak yok. Çözüm yine okullar. Geleceği kurmak, rehber olmak çok önemli bir şeydir. Anne babalara dediğim gibi, o çocukların beyinlerinin özgürlüğüne fazla dokunmayın. Siz sadece rehberliğinizi yapın. Bu da biraz kendimize yine iğneyi batırmak olsun.”





