6 Şubat depremi sonrasında Manisa’nın Salihli ilçesine taşınmıştım. Depremden sonra geçen süre içerisinde güzel dostluklar edindim. Bu dostluklardan birisi de “Doyuran Teyze” isimli işletmenin sahibi, bir ağabey olarak gördüğüm Muhammer Karakaş oldu. Bu işletmenin çok önemli bir özelliği var. Türkiye’de eşi benzeri olmayan bir uygulamayla evsizlerin, kimsesizlerin, öğrencilerin ve emeklilerin karınlarını uygun fiyata ya da “Askıda Yemek” uygulamasıyla doyurdukları bir yer.
Hayır köprüsü olmasının yanı sıra burada fasulye, pilav, ayran ve ekmek; nohut, pilav, ayran ve ekmek; mercimek çorbası, pilav, ayran ve ekmek; ezogelin çorbası, pilav, ayran ve ekmek ile tavuklu patates yemeği, pilav, ayran ve ekmek 30 TL’den satışa sunuluyor.
Muhammer ağabeyime sormuştum:
“Ağabey, neden yemekleriniz bu kadar uygun fiyatlı?” diye.
Muhammer ağabeyim şunları söylemişti:
“Onay, buraya o kadar çok insan geliyor ki herkesin bir hikâyesi var. Şurada bir saat otur, neler göreceksin. Neden 30 TL’ye yemek veriyoruz? Maddi durumu olmayan insanlarımız karınlarını doyursun, boğazlarından sıcak bir yemek geçsin diye. Zarar ediyor muyuz? Evet, zarar ediyoruz. Ama burası bir hayır köprüsü. Yardım eden arkadaşlar oluyor. ‘Askıda Yemek’ uygulamamıza destek veren hayırseverlerin yardımıyla işletmemizi döndürmeye çalışıyoruz. Bazen ‘Çok yoruldum, artık bırakayım mı?’ diye düşünüyorum. Sonra Doyuran Teyze’den yemek bekleyen o kadar çok insan var ki… Bırakırsam bu insanlar ne olacak, boğazlarından sıcak bir yemek geçecek mi, diye düşünüyor ve vazgeçiyorum. Burası gerçekten bir hayır köprüsü. İstedim ki tüm illerde, tüm ilçelerde bir Doyuran Teyze olsun.”
O bunları söyleyince oturdum ve gelenleri takip ettim, gözlemledim. Bir tanesini örnek olarak söylemek isterim.
İki ortaokul öğrencisi geldi. Birinin elinde 10, diğerinin elinde 20 TL vardı.
“Amca, yemek yedik ama bu kadar paramız var, sıkıntı olur mu?” dediler.
Muhammer ağabeyim paralarına baktı. Kasadan 20 TL ve 10 TL çıkardı.
“Bu senin, bu da senin.” diyerek paralarını eşitledi ve “Yemekleriniz bizden çocuklar.” diyerek onları gönderdi.
O anlara tanık oldum ve çok duygulandım. Bu ve bunun gibi o kadar çok insan geliyor ki Doyuran Teyze’ye, saymakla bitmez. O an içimden, “Keşke her yerde bir Doyuran Teyze olsa.” diye geçirdim.