“Adın Kadir olacağına kaderin kader olaydı” gardaş!
Bu veciz söz bizleri Malatya’nın 50 yıl öncesine götürür.
Eski Malatyalı Kadir Dayıya kadar uzanır gider.
Kadir Dayı çocukluğumuzda Malatya’mızın renkli simalarından biridir.
Uzun boylu kasketli ağzından güzel sözler çıkan o sözlerle çevredekileri kendisine hayran bırakan, hatta etrafındakilerin onunla gülüp onunla üzülmesini sağlayabilen bir tiyatro sanatçısının bile o kadar etkili olamayacağı bir rolü üstlenen Kadim Malatyalıdır.
Tertemiz kalbi, vicdanlı kişiliği çok küçük kazançlarla geçimini sağlayan, zaman zaman insanı eğlendiren zaman zaman üzebilen müstesna insandan söz ediyorum.
Elinde bir tabla ve tablanın altlığı var.
Hangi mekânda ise, tablanın altlığını açar üzerine tablasını koyar.
Merakla beklenen tablanın üzerinde iyice katlanmış, sıkı bir şekilde tahta üzerindeki ince aralıklara yerleştirilmiş, talih yazıları bulunmaktadır.
Bir de Kadir Dayının yanından eksik etmediği güvercini vardır.
Kadir Dayı güvercini kafesinden çıkarır.
Tablasının yanındaki küçük yem torbasından birkaç tane buğday tanesi tablanın üzerine atar.
Güvercin yemi yerken bir talihi de çeker
Kadir Dayı o talihi başına toplanan çocuklar gençler yaşlılar huzurunda büyük bir heyecanla açar.
Öyle bir şekilde okur ki, etraftakiler biz de talih çektirelim derler.
Ve öyle de olur.
Arkasından der ki, “Adın Kadir olacağına, Kaderin Kader olaydı.” Gardaş…
Bazen de bu veciz sözünü talih çektirmeden önce söyler. Müşterilerini toplar.
Talih çektirme 15 kuruş, film izleme ile 25 kuruş olur. Sonraki zamanda biraz artarak ikisi 40 kuruş olmuştu.
Kadir Dayının bir de anlık film izleme makinesi vardır.
Fotoğraf Makinesi büyüklüğündeki makine, yuvarlak bir karton üzerine yerleştirilmiş on iki on beş civarında filim parçası bulunan filmlerden alınmış küçük film parçacıklarının izlendiği her düğmesine basıldığında bir film sahnesi gelen insanlara o heyecanı yaşatan bir makinedir.
Kadir Dayının çarşı merkezinde mekân tuttuğu dört beş yer vardır.
Birincisi; Yeni Caminin vakıflar iş hanına bakan tarafı, ikincisi; Halk Bankasının yerinde bulunan Sinema Tabelaları arkası, Üçüncüsü; Eski Kasap Pazarının Arasa’ya (Buğday Pazarı) na bakan köşesi. Dördüncüsü; Akpınar’daki havuzun kenarı…
Kadir Dayıya talih çektirmek isteyenler bu mekânlarda onu bulurlar.
Kadir Dayıya talih çektirdikten sonra film izlemek isteyene, elinde bulunan Cüneyt Arkın Malkoçoğlu, Hac ziyaretlerini anlatan filmlerden hangisini izlemek istiyorsa o filmi makineye takar.
Mekke, Medine filmi izletecek, şöyle der; Burası Mekke, Medine gördün mü? Gardaş…
Ne güzel yerler gideceksin ki göresin.
Bak gitmeden de görüyorsun
Gördün mü? Gördüm de…
Ah kurban olam ne güzel yerler…
Bak şimdi sana Malkoçoğlu’nun son filmini gösterecem…
Malkoçoğlu yaralanmış mı?
Yaralanmış…
Anası ağlamış mı?
Ağlamış…
Böyle yiğitler dünyaya bir defa geliyor…
Kadir Dayı film makinesinin her tuşuna bastığında hangi sahnenin geldiğini büyük bir heyecanla izleyiciye anlatmış, iki saatlik filmi beş dakika da özetlemiş, muhabbetle göndermiştir.
Kadir Dayıyı rahmetle anarken sevgiler saygılar sunuyorum.