Bence okuyun pişman olmazsınız
1-MALATYADAN BİR ÖRNEK
Anadolu insanı evine misafir almayı bir gurur meselesi sayar. Misafiri olmayan ev sahiplerinin içi buruktur. Konu komşu bunun evine kimse ayak basmıyor diye dedikodu yapar. Evine misafir alan ev sahibi gelen misafirleri memnun etmek için elinden gelen bütün özveriyi gösterir.
“Yıkar evini ağartır yüzünü.”
Bizim çocukluğumuzda Malatya-Eskimalatya’nın Hanardı mahallesinde yaşardık evimize bir misafir gelse ev bayram yerine dönerdi. Ocağın közünde ya da mangala alınmış közde Türk kahveleri pişirilir gene bahçedeki ocakta odun ateşinde yöresel yemekler hazırlanırdı.
Vahap amcamlarla aynı avluda otururduk. Vahap amcamın Aspuzuda (Malatyada) oturan rençberliğini yaptığı mal sahipleri gelirler ve yatıya kaldıkları da olurdu. Amcam ve yengem onları titizlikle ağırlarlardı,
Amcam tedbirliydi, Hıznasında misafirler için ayırdığı tereyağı, balı eksik olmazdı10 kişiye yaklaşan kalabalık aileden kimse misafirler için ayrılan bu gıdalara kesinlikle dokunmazdı.
“Nolur nolmaz aniden bir misafir gelir yüzümüz kara çıkmasın”
diye tembihlendiğimiz için elimizi o gıdalara vurmazdık
Hatta arada bir gizli gizli bal, yağ gavsaralarının kapağını açar seyreder dokunmadan geri kapatırdık. Gelen misafirler için bazan Bahçeye eşeklerle sergiler, minderler, kap kacak, ayran, su götürürdük. Onlar da Aspuzu’dan getirdikleri Fırında etli balcan tavası, börekler, has somun ekmek, pideler, meyva suları ,gazozlar ile sofralarını donatır keyifle yerlerdi. Yok yok ziftlenirlerdi. SIPTIRIZdaki SU kaynağından testilerle taze taze sular taşırdık zıkkımlanırlar dı da bu çocuklar bu yemeği görüyor bir parça da onlara verelim demezlerdi. Verseler de alıp yemezdik, biz büyüklerimizden “Sakın onların sufrasına yakın olmayın, yemek alıp yemeyin sonra size pisboğaz derler haaa” diye talimat aldığımızdan hiçbir zaman pisboğaz olmadık.
2-ADIYAMANDAN BİR ÖRNEK
1976 da Adıyaman da çok yorgun olduğum bir gün 19:30 da kapatmam gereken muayenehanemi 15:30 da kapattım, Misafir olarak kaldığım Sümerbank fabrikasına gidip istirahat etmek için dışarı çıktım. Sokaktaki akasyaya sırtını dayayarak dibine çömelip oturmuş bıyıklı şalvarlı biri hareketlendi.
“Dohtor beg nere gidon” dedi
“Yorgunum gidip yatıp istirahat edeceğim” dedim.
“Yoh bize gidoh” dedi, Durumumu, çok yorgun olduğumu anlatmaya alıştım. Olmazlandı, anlamak istemedi, alınganlık gösterdi.
“Sen gapına 19:30 da gapanacak yazmışsın. Seni irahatsız etmeyem diye aha şu tahsiyi duttum bekliyom ki sen çıhan da eve gidip yemeh yiyeh”
“Haklısın da ben gece hastaya kalktım,ayakta duracak halim yok” diyecek oldum
“Dohtor beg sen bi fakir çulu ayahlamah istemiyon mu?”dedi kırk yerimden belimi kırdı vicdansız...
“Peki seni mi kıram atın ölümü arpadan olsun” dedim, Bindik taksiye gidip yedik içtik,
Benim memleketimin insanı randevu bilmez,bu adam gelebilir mi gelemez mi diye düşünmeden çeşit çeşit yemekler yaptırmış, Aslan sütü ve kadehleri de hazırlamış. Yapacak birşey yok
“ Barabar barabar barabar
ölek ölek barabar” diyerek çınlattık kadehleri
Bir daha görmediğim yurdum insanı beni güzelce ağırlamıştı.
Daha sonraları da asla kibirlere bürünmedim, Her zaman halk ile iç içe yaşamaya çalıştım.B irçok gönül zengini fakirin çulunu ayakladım. Ama tüm ısrarlara rağmen BİR HEKİM OLARAK ASLA AYAKKABIYLA KİMSENİN ÇULUNA AYAĞIMI BASMADIM.
Dr-Hüseyin Aydıncak
TDK SÖZLÜĞÜ
HIZNA
Evde kiler olarak kullanılan yer
GAVSARA
kavsara: Ahşap malzemeden yapılmış yağ kabı, yağ konulan külek
Kavurma ya da yağ konulan tahta kutu.
BALCAN
Patlıcan
ZİFTLENMEK
Yemek
ZIKKIMLANMAK
Ölçüsüzce yemek içmek
SUFRA
Sofra
PİSBOĞAZ
Eline geçeni zamansız ve ayırt etmeden yiyen
NOT
SIPTIRIZ
Malatya da Battalgazi ilçesinde sur kapısı olan bir yer.
Biz aşağıdaki görüntüsünü hatırlıyoruz.Şimdi restore edilmiş.