Bir felakette tuttu bizi, savurup attı bizi.
Yerle bir oldu yurdum, içimde özlem buldum.
Aramızda dağlar tepeler, toprak ‘gel gel’ der.
Malatya’m ne güzeldin, çeşmenden şerbet içerdim.
************************************
Şemsiyeli sokağın vardı, özlemin beni sardı.
Yine yürümek isterdim, sadece anın kaldı.
Senden uzak bir yerdeyim, özlemle kor alevdeyim.
Kaldım toprağımdan uzak, felek kurdu bize tuzak.
**************************************
Bu eller yaban eller, halimi kimler dinler.
Aldım sazı elime ‘Malatya’ diye inler.
Bugünler geçer elbet, yine buluşuruz.
Toprağını öpüp özlemle kavuşuruz…
Merhaba www.yenimalatya.com.tr’nin siz değerli okurları. 6 Şubat’ depreminden sonra doğup büyüdüğüm Malatya’mdan ayrılmak zorunda kaldım. Ama hep bir yanım orada kaldı. İçimde memleket özlemi var ki, her anım, her dakikam Malatya’yı düşünmekle geçiyor. Şiirimde de yer verdiğim gibi bir gün aşık sevdalısına kavuşur gibi bende Malatya’ma kavuşacağım. O günü benim en mutlu günüm olacak. Bekle beni Malatya içimle özlemle sana geleceğim…