İlk yemek yapmayı annemden öğrendim mesela

Yada ilk ilmek atmayı zincir çekmesini

Başka eğlencemiz yoktu ki

Annemi izlerdim büyük bir merakla

Birlikte toz alırdık mesela

Küçücük ellerimle kurabiyeler yapardık

Güvenirdi bana benim kızım yapabilir derdi

Börek yaparken yufkaları aşırırdım annem görmeden

Pişmeden lezzeti geçmişti nede olsa

Ninelerimizi dikkatle dinlerdim

Derdi ki

Yaptığın bana öğrendiğin kendine

Bu el seninle gidecek kızım

Meğer nasıl da doğruymuş dedikleri

Babamızdan öğrenmedik mi kravat nasıl bağlanır

Tıraş olurken köpük köpük yüzünü seyrederdim

Jileti nasıl da ustalıkla gezdirirdi yüzünde

Hayranlıkla izlerdim babamı her hareketinde

Sanki hiç giyilmemiş gibi ayakkabılarını boyardım zaman zaman

Acaba derdim babam yere basmıyor mu nasıl yapıyor bunu

Ben sokaktan kir pas içinde gelirken

Ceketini fırçalardım gururla bu gün ben kaptım derdim bu işleri

Sonra bakkalla manavla kasapla ilk tanışmamız

Babamızın güçlü ellerini tutarak öğrenmedik mi?

Sıcacık ekmek almaya fırına giderken

Nasıl da mutluyduk değilmi dostlar

En önemlisi babam derdi ki çocuklar bir lafı söylemeden önce on kere yutkun bir kere konuş

Öyle yapın ki sonra üzülmeyin

Ne kadar doğru değil mi

Sonra derdi ki sakın başın eğik yürüme hep dik yürü kızım dik yürü ki

Güçlü olduğunu hayatının her dönemimde hisset

Hayat her zaman güzel şeyler getirmez

Acısı ile tatlısı ile yaşayacaksın sana bahşedilen ömrü

Sen benim kızımsın

Yolda yürürken babamın gölgesini tutmak isterdim

Derdim ki işte bu benim babam

Herkes görsün babamı

Babamın yanında da beni

İyice bir hüzün çöktü içime

Ben iddia ediyorum ki

Çok şey öğrendik anne ve babalarımızdan,

Çok da güzel hazırlamışlar bizi hayata

Hayatın her zaman siyah beyaz film gibi olmadığını

Panik olmadan grilerle mücadele etmemiz gerektiğini de

Sevgi ve saygılarımla