İlk yemek yapmayı annemden öğrendim mesela
Yada ilk ilmek atmayı zincir çekmesini
Başka eğlencemiz yoktu ki
Annemi izlerdim büyük bir merakla
Birlikte toz alırdık mesela
Küçücük ellerimle kurabiyeler yapardık
Güvenirdi bana benim kızım yapabilir derdi
Börek yaparken yufkaları aşırırdım annem görmeden
Pişmeden lezzeti geçmişti nede olsa
Ninelerimizi dikkatle dinlerdim
Derdi ki
Yaptığın bana öğrendiğin kendine
Bu el seninle gidecek kızım
Meğer nasıl da doğruymuş dedikleri
Babamızdan öğrenmedik mi kravat nasıl bağlanır
Tıraş olurken köpük köpük yüzünü seyrederdim
Jileti nasıl da ustalıkla gezdirirdi yüzünde
Hayranlıkla izlerdim babamı her hareketinde
Sanki hiç giyilmemiş gibi ayakkabılarını boyardım zaman zaman
Acaba derdim babam yere basmıyor mu nasıl yapıyor bunu
Ben sokaktan kir pas içinde gelirken
Ceketini fırçalardım gururla bu gün ben kaptım derdim bu işleri
Sonra bakkalla manavla kasapla ilk tanışmamız
Babamızın güçlü ellerini tutarak öğrenmedik mi?
Sıcacık ekmek almaya fırına giderken
Nasıl da mutluyduk değilmi dostlar
En önemlisi babam derdi ki çocuklar bir lafı söylemeden önce on kere yutkun bir kere konuş
Öyle yapın ki sonra üzülmeyin
Ne kadar doğru değil mi
Sonra derdi ki sakın başın eğik yürüme hep dik yürü kızım dik yürü ki
Güçlü olduğunu hayatının her dönemimde hisset
Hayat her zaman güzel şeyler getirmez
Acısı ile tatlısı ile yaşayacaksın sana bahşedilen ömrü
Sen benim kızımsın
Yolda yürürken babamın gölgesini tutmak isterdim
Derdim ki işte bu benim babam
Herkes görsün babamı
Babamın yanında da beni
İyice bir hüzün çöktü içime
Ben iddia ediyorum ki
Çok şey öğrendik anne ve babalarımızdan,
Çok da güzel hazırlamışlar bizi hayata
Hayatın her zaman siyah beyaz film gibi olmadığını
Panik olmadan grilerle mücadele etmemiz gerektiğini de
Sevgi ve saygılarımla