Bilmem hatırlar mısınız dostlarım

Yeni yıl yaklaştıkça bir heyecan sarardı bizi İki alışkanlığımız vardı

Biri bütün sokakları süsleyen kartpostallar Rengarenk cıvıl cıvıl Seçer duruduk heyecan içinde Bu alışkanlığımız tarihe gömüldü artık Birde maarif takvimlerimiz vardı eskiden Yeni yıla başlamadan babacığım getirirdi eskisi alınır yenisi asılırdı Bizim evimizde saatli maarif takvimi olurdu. Birde hatırladığım ülkü takvimi vardı Yeri de hep aynı idi mutfakta bir köşesi vardı takvimimizin Bakardım ne çok sayfa var ne zaman biter bu sayfalar, Sanki dünyamız onun üzerine kurulmuştu Tüm bilmek istediklerimiz oradan öğrenirdik Annemiz babamız her gün bir yaprak kopartırdı takvimden Ama kopartılan sayfalarda saklanırdı genelde,

Ne kadar çok sevinirdim her gün bir yaprak kopardıkça Aslında her kopan sayfa hayatımızdan bir sayfaymış şimdi anlıyorum Neler vardı neler bizi ilgilendiren ise ne zaman sömestre olacak Tatiller bayramlar hangi güne denk geliyor okullar ne zaman tatil olacak Baharda düşen cemreler birer hafta ara ile Annem derdi ki birinci cemre düştü merak ederdim bu cemre ne demek nereye düşüyor Düşüyor da neden biz göremiyoruz

Çocukluk işte çocuğuz ne de olsa Saf masum ama tertemiz Kocakarı fırtınası derdi anneannem takvim sayfalarına bakarak Ya da en unutmadığım kırkikindi yağmuru Kırlangıç fırtınası kırlangıçların göçü Pastırma sıcakları Yarınki hava durumu Doğacak çocuk isimleri bile vardı bu takvimlerde Bu isimleri oyunlarımızda kullanırdık genelde İleride doğacak çocuklarımıza isim seçerdik Yaa birde hatırlıyorum annem bakardı yemek tarifl erine Bugün ne pişirsem tarifi ile birlikte, Sadece bunlar mı vardı Tarihte bugün ne olmuş Ne icatlar keşifl er yapılmış hangi ünlü doğmuş hangi ünlü ölmüş Namaz saatleri görgü kuralları hatta günlük fıkralar Kıssadan hisse atasözleri Güneşin doğuşu batışı saatleri Aygaz mı aldık babam hemen bir çeltik atardı takvime Fatma derdi bakalım kaç gün gidecek aygaz tüpü Benim aklıma gelenler bunlar Bir küçücük sayfa arkalı önlü ama içi hayat dolu yok yok değil mi dostlarım ,

Nerede hangi şehirde olursak olalım bizleri buluşturan bir iletişim aracı bence,neden mi Aynı anda okuduğumuz hafızalarımıza yazılmış bizleri ortak noktada buluşturan Hepimiz şimdi diyeceğiz ki ya gerçekten ben de okudum bunu,

Yada benim unuttuğum ilaveler olacaktır mutlaka, Hepimizin almış olduğu bir ders, bir anısı vardır mutlaka Bu minnacık ama içi dolu sararmış takvim yapraklarında

Şimdi de mağazaların promosyonu olarak giriyor hayatımıza, Bazı yerlerde bulunuyor da aynı takvimden Yine de asıyorum mutfağımda bir köşeye Ama içimden gelmiyor eskisi gibi her gün bir sayfa daha kopartayım İçime sindire sindire okuyayım İstemiyorum belki de bir yaprak daha düşsün hayatımdan Şimdi eskisi gibi değil hızla geçiyor zaman, Cemreler de düşüyor kimi toprağa kimi suya, kimi de havaya, Bazen de kalplerimize Aslında diyorum ki cemreler hep düşse insanlığımıza,

Sevgi ve saygılarımla