6 Şubat Depreminin üzerinden 3,5 ay geçti ancak Malatya merkezde hala tehlikeli olduğu için etrafı çevrili bir çok binanın altından geçmekte olan vatandaşlar tedirgin olmaktalar.
Bir kaç gün önce Akpınar’da bir kişinin ölümü ile sonuçlanan bu tür binaların bir an önce yıkımı gerçekleştirilmeli. İnşallah bir üzücü olay olmadan bunun üstesinden gelinir.
Bugün özellikle Emeksiz caddesi üzerinde yaptığımız araştırmada, gerçekten etrafa korku salan görüntülerle karşı karşıya geldik.
Apartmanı taşıyan kolunlar adeta kırılmış, Emeksiz’in alt kavşağında balkonlar akardiaon şeklini almış ama hemen altında manav ve dükkan işlerine devam ediyor.
Sanmıyorum ki bu görüntü hiç bir Avrupa ülkesinde yokturdur. Hele depremin üzerinden 3,5 ay geçmiş olursa bu görüntülere rastlamak mümkün değildir.
Araç gereç eksiğimiz var ise komşu kentlerden istenebilir. Çünkü bizim Malatyamız bu hızla ancak 10 senede de ayağa kalkar.
Emeksiz Caddesinde onlarca apartman biran önce yıkımı bekliyor. Fuzuli Caddesi keza öyle. Bunlar şehrin merkezindeki caddeler. Peki kıyıda kalmış mahalleler ve semtlerin durumu nedir dersek, Fuzuli ve Emeksiz’den farkları yok. Örneğin Zaviye Mahallesi, Temelli caddesi.
Hepsi savaştan çıkmış haldeler. Birçok bina hem görüntüsü ile hem de fiziki durumu nedeniyle çevreye tehlike saçıyor. Kaldırımda yürüyen vatandaş, binayı gözetim altına alarak hızla yürümeye çalışırken, bir trafik kurbanı olmamaya da çalışıyor.
En önemli bir başka görüntü ise binaların kapı ve pencerelerinin sökülmesi.
Belki binası hakkında az hasarlı raporu verilecek. Ancak yine de insanlar eşyalarını çıkardıktan sonra, kapı ve pencereleri de söküyorlar.
Hergün dışarıdaki hemşerilerimiz ve yakınlarımız Malatya’nın durumunu merak ederek arıyorlar. Ancak 1 ay hatta 2 ay önce nasıl bir manzaranın hakim olduğunu anlatıyorsak, bugün fark yok.
Merkezde ve çevrede yıkım bekleyen bir çok bina var. Örneğin görüştüğümüz yetkililer Ziraat Bankası Binası’nın kullanılmaz ve tehlikeli hali nedeniyle yıkılacağını belirtiyorlar. Ancak hala bir işlem yapılmamakta. Eğer az hasarlı ise neden görevliler merkez binalarından uzaktalar.
Kolay değil. Gerçekten deprem değil sanki kıyamet kopuyordu. Bunu yaşamayan bilmez. Sadece bir sallantı olarak algılayabilirler. Bizler yaşayanlar olarak yetkililerin işlerinin hiçte kolay olmadığının bilincindeyiz ancak, çalışan araçların yok denecek kadar az olması bizleri üzüyor.
Ne olursa olsun deprem sonrası kış yaşamadık. Veya kışın son demlerinde depreme yakalandık. Eskilerin deyimi ile karakış olmadı.
Şimdi havalar da ısındı. Çadır da yaşamak evde yaşamaktan daha güzel hale geldi. Konteynerler yazın sıcağında nasıl olacak onuda göreceğiz.
Her şey şimdilik iyi gitmiyor aslında ama buna şükür ediyoruz. Çünkü binlerce hemşerimiz gitti. Binlercesi engelli durumda.
Ama 3 ay sonra iklim değişecek. Sonbahar gelecek. En kötüsü Sonbahardan sonra havalar soğuyacak, mevsim kışa girecek. İşte o günler Çadır da da konteynerlerde yaşanmaz hale gelecek. Belki hastalıklar kol gezecek.
Bu günler eğer kafamızı sokacağımız bir yuvamız yoksa yav halimize..
İşte bu günleri şimdiden görmek ve yaşanacak olumsuzlukların önünü almak gerekiyor.
Durumumuz hiç iç açıcı değil. El birliği ile ayağa kalkmamız, kentimizi ayağa kaldırmamız gerekiyor.
Depremle birlikte işini ve evini kaybeden hemşerilerimizde bu durumların bir an önce sona ermesini bekliyor. Çünkü Malatya ‘dan kopmak kolay olmayacak. Gidenlerin yüzde 70 veya 80’i geri dönecek.
Bu arada, öyle günler geçiriyoruz ki hepimizin bir ihtiyacı var, birbirimize de destek olmalıyoz.
Her şey Malatyamız için. Sevgi ve Selamlarımla.