Elazığ’da yayımlanan Fırat gazetesi önceki gün manşetini Hekimhan ve Kuluncak’ta ki devasa toryum madenine ayırmış.
Fırat Gazetesi; bize yüksek sesle “Aman komşu biz yandık, siz yanmayın” diyor.
Haberi okuduğumuzda, hiçte bizim yabancı olmadığımız bir durum olduğunu görüyoruz.
Komşu da yayınlanan haberin konusu, bir zamanlar Hasançelebi’de çıkan demir madeninin Divriği’de işlenmesi yani tozunu Hekimhan’ın yuttuğu, kaymağını Sivas’ın yediği demir madenini bize hatırlatıyor.
Genelde maden nerede bulunursa hemen orada işlenmekte ama demek ki konu Elazığ veya Malatya olunca gelenekler unutuluyor.
Malatyalı olup üniversiteyi Fırat Üniversitesi’nde okuyan biri olarak şunu söyleyebilirim ki, bir birine bu kadar yakın karatere sahip olan bir il yoktur.
Komşumuz vatan ve millet sevgisi ile dolu, geleneklerine düşkün, mert ve cesur yüreklidir.
Bu nedenle komşumuzun samimi yaklaşımına önem verilmeliyiz.
Kübra Türkan’ın hazırladığı haberde: Toryum madeninin Malatya’nın inşasında önemli rol oynayacağı, ayrıca Malatya’daki toryum rezervinin Türkiye’deki toryum rezervine büyük katkı sağlayacağı belirtilip, en önemlisinin depremde nakavt olan Malatya’nın bu maden sayesinde ayağa daha hızlı kalkacağı vurgulanmış.
Kübra Türkan haberinin bir bölümünde de bizlere seslenerek kendi başlarından geçeni anlatıp “Sizlerde sakın hüsranı yaşamayın” diyor.
Elazığ bu konuda bir fırsat kaçırmış.
Maden ilçesindeki demir madeni Cumhuriyet tarihinin en zengin rezervi imiş.
Elazığlılar’ın bununla ilgili büyük hayalleri olmuş ancak ihaleyi alan firma ne Elazığ’ın ekonomisine ne de istihdamına fayda sağlamamış.
Hem bilgilendirici hem de uyarıcı bulduğum haberde, Kübra Türkan’ın “Komşuda pişer, bizede düşer” paralelindeki fikrine de katılmamak mümkün değil.
Elbette; Malatya’nın ekonomisi ve istihdamına faydası olmasını umduğumuz toryum madeninden direk olmasa da dolaylı şekilde komşu illerde faydasını görecektir.
Ancak madalyonun diğer tarafı kapkara olduğundan bir şey anlaşılmıyor.
2008-9’lu yıllarda MTA yetkilileri Kuluncak ve Hekimhan’da toryumun yanı sıra, altın, gümüş, kurşun, bakır ve uranyum gibi madenlerin zengin şekilde bulunduğunu dile getirmiş.
O günden bu güne ise bir arpa boyu yol gidilmemiş.
Hekimhanlı, Kuluncaklı ve Malatyalı merak ve sabırsızlıkla işe başlanılacağı günü beklemekte.
Ülke ekonomisine büyük katkı sağlayacak, petrol kadar değerli bu madenle ilgili neden hızlı hareket edilmez, ne beklenmektedir. Bir plan varmıdır. Bir açıklama dahi neden yapılmaz.
Bu sessizlik inşallah hayra alamettir. Bir gün bir ses; Hekimhan ve Kuluncak’taki madenleri ihale ettik ve “Nasıl Aşırdım Şirketi’ne” verdik derse işte o gün yandık.
Beklentimiz; elbette ceplerimizi uranyum, toryum, bakır, gümüş ve altınla doldurmak değil.
İsteriz ki bu madenler yerinde işlensin, gerekli işletmeler kurulsun, istihdam sağlansın.
Dost acı söyler ama doğru söyler.
Bu nedenle komşunun uyarısını önemsiyoruz.
Teşekkürler komşu.
Sizlerin yaşadığınız hayal kırıklığını Hasançelebi’de biz de yaşadık.
İnşallah Hekimhan ve Kuluncak’ta tekrar etmez.
Her şey Malatya için..