Dünya sadece yaşadığımız yerden ibaretti
Sadece kendi dünyamız vardı
Çocuksu saf bize anlatılan masallara inanan
Büyük anneler büyük babalar vardı
Dizlerinde oturduğumuz bize anlatılan masalları dinlerdik
İnanırdık bizi leyleklerin getirdiğine
Ölümsüz sanırdık tüm sevdiklerimizi
Ne güzel şarkılar vardı eskiden
Gençliğimizi donatan
Kâh ağlatan kâh güldüren
Eskiden her şey eskiydi dededen atadan kalma
Şimdilerde antika diye tabir edilen
Şimdi her şey yeni eskimeden çöplerde yerini alıyor
Yerine yenisi alınıyor
Yani tüketiyoruz eskimeden
Bu yüzden unutuyoruz her şeyi hatırlamakta güçlük çekerek
Eskiden sokak çeşmelerimiz vardı ağzımızı dayayıp içtiğimiz
Yâda suyu musluklardan içerdik
Annelerimizin elinden yaptığı lezzetli ayranları limonataları içerdik
Şimdi bunlarda katkı maddeli olarak şişelerle girdi hayatımıza
Sular pet şişelerde, damacanalarda, musluklardan neredeyse mikrop akıyor artık
Eskiden resimlerimizin arkalarına tarihler atılırdı özenle saklanırdı
Şimdi sanal oldu resimlerimiz de etiketle etiketi kaldır tıpkı şimdiki hayatımız gibi
Eskiden beyaz şapkalı beyaz eldivenli trafik polislerimiz vardı renkli ışıklar yerine
56, 57 model chavrolet marka taksi dolmuşlar
Kendimizi özel hissederdik taksiye bindiğimiz zaman
Eskiden belediye otobüslerinde bilet kesen amcalarımız vardı
Kendilerine ait yerde biletlerimizi kontrol eden
Bunlarda tarihten birer sayfa oldu artık
Eskiden hanımefendiler beyefendiler vardı özenle giyinen
Erkeklerin kravatsız bayanların şapkasız çıkmadığı
Günaydın, iyi akşamlar, denmeden hal hatır sormadan evlere girilmezdi
Şimdi özensiz giyinen asık suratlı hayatlarından bezmiş gençler insanlar aldı yerini
Hastalıklar daha da azdı eskiden
Yâda bilemiyorduk yaşlılık ölümü diyorduk.
Şimdi ilaçlar arttı tedavi şekilleri çoğaldı
Ama hastalıklar çoğaldı bilimiydik kanser kelimesini
Tüm sevdiklerimizi kaybeder olduk bu sinsi hastalıktan
Eskiden sırayla dizili tek katlı evlerimiz vardı
Kapılarımızda hanımelleri mis gibi kokan
Yıldızları neredeyse elimizle tutacak sanırdık
Yıldız kaydırırdık yattığımız yerden
Şimdi yıldızlar bile uzaklaştı bizden
Devasa binaların apartmanların içinde sadece beton yığını karşılıyor bizleri
Eskiden duygusal aşklar âşıklar vardı
Kenarları süslü kâğıtlara mektuplar yazılır
Cepte taşınırdı günlerce mektubu verirken yüzü kızaran gençler vardı
Sonra o mektubu alınca evine koşan utanan genç kızlar vardı
Şimdi artık internetten yazılıyor her şey
Kara sevdalar vardı filmlere konu olan dilden dile dolaşan
Sevdiklerimizden haber almak için günlerce beklerdik eskiden
Mektuplar yazdırılırdı eskiden biz çocuklara
Sonra beklerdik postacıyı ne zaman cevap gelecek diye
Şimdi nerede kaldı mektuplar
Artık dünyanın bir ucuyla görüntülü konuşmalar aldı yerini
Neredeyse uzaya komşu olduk şimdilerde
Parası olan uzaya yer ayırtıyor artık
Ama komşuluğu unuttuk
Aynı apartmandan birbirinin yüzene bakmayan insanlar aldı yerini artık
Yine aynı apartmandan cenaze çıksa hay Allah kimdi acaba dediğimiz günlere geldik artık
Kuzine sobalarımız vardı eskiden üstünde çıtır çıtır kestane pişen
Yemekler yapılan kızarmış ekmek kokusu ile uyanırdık soğuk karlı kış sabahlarında
Yanında bakır tavada kırılmış yumurta nasılda mutlu idik
Bütün aile bir arada aynı sofrada
Şimdi fact foot yemekler kimi bilgisayar başında kimimiz işte ayrı ayrı odalarda
Yenilen yemekler aldı yerini
Yani eskidendi çok eskiden
Diyorum ki iyi ki yaşadık bu günleri eskiden
İyili cahil olduk eskiden
İyi ki kendi hayallerimizi kurduk eskiden
İyi ki yaşadık bu eskileri
Sevgiler