Dünya sadece yaşadığımız yerden ibaretti

Sadece kendi dünyamız vardı

Çocuksu saf bize anlatılan masallara inanan

Büyük anneler büyük babalar vardı

Dizlerinde oturduğumuz bize anlatılan masalları dinlerdik

İnanırdık bizi leyleklerin getirdiğine

Ölümsüz sanırdık tüm sevdiklerimizi

Ne güzel şarkılar vardı eskiden

Gençliğimizi donatan

Kâh ağlatan kâh güldüren

Eskiden her şey eskiydi dededen atadan kalma

Şimdilerde antika diye tabir edilen

Şimdi her şey yeni eskimeden çöplerde yerini alıyor

Yerine yenisi alınıyor

Yani tüketiyoruz eskimeden

Bu yüzden unutuyoruz her şeyi hatırlamakta güçlük çekerek

Eskiden sokak çeşmelerimiz vardı ağzımızı dayayıp içtiğimiz

Yâda suyu musluklardan içerdik

Annelerimizin elinden yaptığı lezzetli ayranları limonataları içerdik

Şimdi bunlarda katkı maddeli olarak şişelerle girdi hayatımıza

Sular pet şişelerde, damacanalarda, musluklardan neredeyse mikrop akıyor artık

Eskiden resimlerimizin arkalarına tarihler atılırdı özenle saklanırdı

Şimdi sanal oldu resimlerimiz de etiketle etiketi kaldır tıpkı şimdiki hayatımız gibi

Eskiden beyaz şapkalı beyaz eldivenli trafik polislerimiz vardı renkli ışıklar yerine

56, 57 model chavrolet marka taksi dolmuşlar

Kendimizi özel hissederdik taksiye bindiğimiz zaman

Eskiden belediye otobüslerinde bilet kesen amcalarımız vardı

Kendilerine ait yerde biletlerimizi kontrol eden

Bunlarda tarihten birer sayfa oldu artık

Eskiden hanımefendiler beyefendiler vardı özenle giyinen

Erkeklerin kravatsız bayanların şapkasız çıkmadığı

Günaydın, iyi akşamlar, denmeden hal hatır sormadan evlere girilmezdi

Şimdi özensiz giyinen asık suratlı hayatlarından bezmiş gençler insanlar aldı yerini

Hastalıklar daha da azdı eskiden

Yâda bilemiyorduk yaşlılık ölümü diyorduk.

Şimdi ilaçlar arttı tedavi şekilleri çoğaldı

Ama hastalıklar çoğaldı bilimiydik kanser kelimesini

Tüm sevdiklerimizi kaybeder olduk bu sinsi hastalıktan

Eskiden sırayla dizili tek katlı evlerimiz vardı

Kapılarımızda hanımelleri mis gibi kokan

Yıldızları neredeyse elimizle tutacak sanırdık

Yıldız kaydırırdık yattığımız yerden

Şimdi yıldızlar bile uzaklaştı bizden

Devasa binaların apartmanların içinde sadece beton yığını karşılıyor bizleri

Eskiden duygusal aşklar âşıklar vardı

Kenarları süslü kâğıtlara mektuplar yazılır

Cepte taşınırdı günlerce mektubu verirken yüzü kızaran gençler vardı

Sonra o mektubu alınca evine koşan utanan genç kızlar vardı

Şimdi artık internetten yazılıyor her şey

Kara sevdalar vardı filmlere konu olan dilden dile dolaşan

Sevdiklerimizden haber almak için günlerce beklerdik eskiden

Mektuplar yazdırılırdı eskiden biz çocuklara

Sonra beklerdik postacıyı ne zaman cevap gelecek diye

Şimdi nerede kaldı mektuplar

Artık dünyanın bir ucuyla görüntülü konuşmalar aldı yerini

Neredeyse uzaya komşu olduk şimdilerde

Parası olan uzaya yer ayırtıyor artık

Ama komşuluğu unuttuk

Aynı apartmandan birbirinin yüzene bakmayan insanlar aldı yerini artık

Yine aynı apartmandan cenaze çıksa hay Allah kimdi acaba dediğimiz günlere geldik artık

Kuzine sobalarımız vardı eskiden üstünde çıtır çıtır kestane pişen

Yemekler yapılan kızarmış ekmek kokusu ile uyanırdık soğuk karlı kış sabahlarında

Yanında bakır tavada kırılmış yumurta nasılda mutlu idik

Bütün aile bir arada aynı sofrada

Şimdi fact foot yemekler kimi bilgisayar başında kimimiz işte ayrı ayrı odalarda

Yenilen yemekler aldı yerini

Yani eskidendi çok eskiden

Diyorum ki iyi ki yaşadık bu günleri eskiden

İyili cahil olduk eskiden

İyi ki kendi hayallerimizi kurduk eskiden

İyi ki yaşadık bu eskileri

Sevgiler