İnsanoğlu kadınıyla, erkeğiyle eşit yaratılmıştır. Kimse kimseden üstün değildir. Ama ne yazık ki, bu hiçbir zaman geçerli olmuyor. Makam mevkiisi olanlar karşısındakini ne yazık ki her zaman üstün görüyor. Bunun en son örneğini 100. Yıl parkının temel atma ve fidan dikme programında gördük. Başkanlar, müdürler, idareciler için ayrılan oturma alanlarının üstü kapalı, karşısında binlerce oturan vatandaş ise güneşin altına oturtturulmuş, ‘hadi buradan programı izleyin’ denilmiş. Bu Ramazan gününde hiç mi acımanız yok ki o kadar adamı güneşin alnında dilleri, damakları kuruturcasına beklettiniz 1,5 saat.

Memlekete bir şey kazandırmak elbette ki güzel bir şey emeklerinize sağlık. Ama böyle yapıldığı zaman yaptığınız emeğinde bir anlamı kalmıyor. O sıcağın altında yanacaksak hep birlikte yanalım. O zaman bizde diyelim ki ‘evet burada bir onure ediliş var, yanıyorsak, susuyorsak hep birlikte susuyoruz ve hep birlikte güneşin altında yanıyoruz’ deriz ama ne yazı ki bunu hiçbir zaman diyemedik.

Ben önceki programlarımdan da hatırlıyorum hatta saatlerce minicik çocuklar güneş altında ayakta bekletilmişti. Yine sitem etmiştim ama yine değişen bir şey olmadı. Olacağını da düşünmüyorum. Ama yine de yazmaya eleştirmeye devam edeceğim. Çünkü ortada bir haksızlık var ve bu haksızlığı görünce kendimi tutamıyorum, haksızlığı hazmedemiyorum. Hepimiz Yaradan’ın bir kulu değil miyiz? Makamla, mevkiiyle kendisini başkasından üstün görenler bilin ki, Bizi bizden uzaklaştıran gösteriş, makam mevki sevdası. Ama unutulmaması gereken bir şey var, makam ve mevkiler gelip geçicidir.