Şöyle bir resim geliyor aklıma
Üç kardeş birarada anne babamız londra mahallesinde ki evde
Aynı oda içerisinde annem dikiş dikiyor tıkır tıkır sesi geliyor -makinanın
Babam elinde bir roman köşesinde oturuyor
Biz üç kardeş gözler fıldır fıldır oturuyoruz ama bir yaramazlık peşinde
Ne yapsak diye acaba annem sokağa çıkartır mı bizi
yada evde bir oyun oynasak
Evde oyun deyince annem babam evde olmayınca bir oyunumuz vardı
Ortada kocaman bir halı birde bize gerekli olan bir kurumuş sabun
Buda bizim evde her daim olurdu.
Annem bu kuru sabunlarla çizerdi kumaşları
dikiş yapacağı zaman
Hemen halı çizilirdi sıra sıra
Birde bankanın verdiği bir küllük metalden,
Başlardık halının üstünde sek sek oynamaya,
Gözcümüz de küçük kardeşimiz Oya olurdu
Camdan baktırır haber verirdi bize hemen halıyı silerdik
annem görmesin diye
Dışarıda lapa lapa kar yağıyor
Hava ayaz mı ayaz ağacların hışırtısı camlarımıza vuruyor
Odanın tam ortasında kocamann bir soba
O kadar güzel yanıyor ki sobanın tam altında kocaman minder kapanın oluyor
Akşam yemeği pişiyor sobanın üstünde
Birde devamlı sobanın üstünde duran bir güğüm var
Şimdilerde kullanılan ketıl gibi sabah akşam sıcak suyumuz hazır
Bu evde mutluluk var huzur var sevgi var
O zamanlar mevsimler daha başkaydı sanki
Kış oldu mu bir kar yağardı ki
Yarı belimize kadar bata çıka yürürdük Işıkveren sokaklarında
Şimdi ki gibi hemen okullar da tatil olmazdı
Sınıfımızda kocaman bir soba kurulurdu
İçimizi ısıtırdı öğretmenimizin sıcacık sevgi dolu bakışı
Gözümüzün içine baka baka sevgi ile anlatırdı tüm dersleri bize
Dışarı çıkınca bahçemizi dolduran elma ağaçlarını seyrederdim uzun uzun
Karla doluydu ya kışın ağaçlarımız
Bahar gelecek derdim çiçek açacak yine meyve verecek
Ağabeyim ve ben sarılırdık birbirimize yerlere atardık kendimizi
biz çocuklar neşe içinde kar topu oynar yanaklarımız kıpkırmızı evin yolunu tutardık
Birde makarna süzgecine ip bağlar bahçeýe koyar
Süzgeçin önüne küçük bir sopa koyar serçe yakalar sonra onu alıp odada ısıtıp camdan bırakırdık
Canım Oya;m kardeşim daha küçük okula başlamadığı için evde
Buğulu kar dolu camdan burnunu dayamış bizi beklerdi
Ohh vardık eve nasıl da güzel kokuyor evim
Anne kokuyor annemin yemekleri kokuyor
Sevgi şevkat kokuyor huzur kokuyor
Anne kokuyor anne
Hayatımdan çok mevsimler geçti
Çok kışlar yaşadım ama
Şimdilerde hepimiz bir yerlerde
Babacım ise sonsuzda
Sevgi ve saygılarımla