Bir başkaydı çocukluk günlerim

Üçer beşer merdivenleri iner çıkardık

Yokuş aşağı kayardık tepeden

Bahar geldi mi kendimizi sokağa atardık

Sırayla dizili mahalledeki evlerimizden

Baharın uyanışını izlerdik

Cıvıl cıvıl kuş sesleri gelirdi kulağımıza

Ağaçlarımız yeşerir tomurcuk verirdi çiçekler

Ya sıra sıra dizili hanımellerimiz mis kokardı mis

Biraz tepeye doğru çıktığımız zaman menekşelerin sümbüllerin kokularını duyardık

Nasıl da güzeldi rengarenk sıralanırlardı çeşit çeşit çiçekler

Ya Işıkveren’imin ortancaları unutmak ne mümkün

Annem derdi ki cemreler düştü bahar geldi yaz geliyor artık yaz

Cemre derdim ne demek havaya suya toprağa düşüyor annem neden ben göremiyorum

Bu kadar da saf çocuklarmışız demek ki

Artık derdim kapı önü oyunlarımız başladı

Uzun geçen bir kışın ardından

Kilimlerimiz vardı o zamanlar ama şimdiki gibi hazır değil

Artan kumaş parçalarını keser keser birbirine birleştirirdi annem

Sonra onlardan kocaman kocaman kilimler örerdi

Bakardım o zamanlar benim annem her şeyi nasıl yapabiliyor derdim

Kapı önlerine yayar evcilik oynardık bez bebeklerimiz ile

Sokak kapımız mutfağa açılıyordu 2 oda bir sofa evimizde

Mutfağımızda kocaman bir tel dolabımız vardı birde tabakları koyduğumuz rafımız

O zamanlar herkesin evinde vardı tel dolapları içine erzak konurdu

Yiyecekler bozulmasın diye şimdilerde nostalji olsun diye bazı mutfaklarda görüyorum

Bu kadar kısıtlı imkanlar için de ne kadar da mutluymuşum meğer

Yani aslında bir başkaydı çocukluğum çocukluk günlerim

Bir başkaydı arkadaşlıklar dostluklar

Belki çoklu imkânlarımız yoktu o zamanlar

Kimi zaman bir ayakkabıya sahip olmak için günlerce beklerdik

Ama olsun el ele verirdik mutluyduk umutluyduk

Gelecek ile ilgili kaygılarımız yoktu

Çıkar ilişkilerimiz yoktu gönülden severdik birbirimizi

Benler yoktu bizler vardı

Tadına doyulmaz sevgimiz vardı sevgimiz

Saygımız vardı birbirimize karşı

İşte bu yüzden ben hep diyorum ki

Bir başkaydı benim çocukluğum

Sevgi ve Saygılarımla