Bir başkaydı çocukluk günlerim
Üçer beşer merdivenleri iner çıkardık
Yokuş aşağı kayardık tepeden
Bahar geldi mi kendimizi sokağa atardık
Sırayla dizili mahalledeki evlerimizden
Baharın uyanışını izlerdik
Cıvıl cıvıl kuş sesleri gelirdi kulağımıza
Ağaçlarımız yeşerir tomurcuk verirdi çiçekler
Ya sıra sıra dizili hanımellerimiz mis kokardı mis
Biraz tepeye doğru çıktığımız zaman menekşelerin sümbüllerin kokularını duyardık
Nasıl da güzeldi rengarenk sıralanırlardı çeşit çeşit çiçekler
Ya Işıkveren’imin ortancaları unutmak ne mümkün
Annem derdi ki cemreler düştü bahar geldi yaz geliyor artık yaz
Cemre derdim ne demek havaya suya toprağa düşüyor annem neden ben göremiyorum
Bu kadar da saf çocuklarmışız demek ki
Artık derdim kapı önü oyunlarımız başladı
Uzun geçen bir kışın ardından
Kilimlerimiz vardı o zamanlar ama şimdiki gibi hazır değil
Artan kumaş parçalarını keser keser birbirine birleştirirdi annem
Sonra onlardan kocaman kocaman kilimler örerdi
Bakardım o zamanlar benim annem her şeyi nasıl yapabiliyor derdim
Kapı önlerine yayar evcilik oynardık bez bebeklerimiz ile
Sokak kapımız mutfağa açılıyordu 2 oda bir sofa evimizde
Mutfağımızda kocaman bir tel dolabımız vardı birde tabakları koyduğumuz rafımız
O zamanlar herkesin evinde vardı tel dolapları içine erzak konurdu
Yiyecekler bozulmasın diye şimdilerde nostalji olsun diye bazı mutfaklarda görüyorum
Bu kadar kısıtlı imkanlar için de ne kadar da mutluymuşum meğer
Yani aslında bir başkaydı çocukluğum çocukluk günlerim
Bir başkaydı arkadaşlıklar dostluklar
Belki çoklu imkânlarımız yoktu o zamanlar
Kimi zaman bir ayakkabıya sahip olmak için günlerce beklerdik
Ama olsun el ele verirdik mutluyduk umutluyduk
Gelecek ile ilgili kaygılarımız yoktu
Çıkar ilişkilerimiz yoktu gönülden severdik birbirimizi
Benler yoktu bizler vardı
Tadına doyulmaz sevgimiz vardı sevgimiz
Saygımız vardı birbirimize karşı
İşte bu yüzden ben hep diyorum ki
Bir başkaydı benim çocukluğum
Sevgi ve Saygılarımla