Hamidiye mahallesinde doğup, sıtma pınarında ilkokulu bitiren ve kernek göl gazinosunda türkü dalında staj yapan ,tam da şöhreti yakalamışken talihsiz bir kaza ile sanat hayatını noktalamak zorunda kalan Malatyalı sanatçının adıdır Fahri Özyıldırım…!
Biz öğretmenler öncelerde üç ,şimdilerde iki aylık yaz tatillerini ertelediğimiz iş ve ziyaretler için bulunmaz bir fırsat bilip değerlendirmeye çalışırız.
Okulumuz yaz tatiline girince ben de İstanbul’daki kızımı ziyarete gitmiştim. Bu ziyaret sırasında dernek başkanlığını yaptığım Malatya Müzisyen Eğitimciler Sanat Derneği ( MESD) için bir piyano ve birkaç gitar ile bağlama almak için Unkapanı’nda bir müzik markette iken telefonum çaldı. Telefonun diğer ucunda TRT sanatçısı ,derlemeci ve akademisyen hemşerimiz Ufuk Erbaş vardı. İstanbul’da yaşamını sürdüren Erbaş, fırsat buldukça yazları birkaç haftalığına memleket ziyaretinde bulunurdu. Benim İstanbul’a gittiğim günlerde o da Malatya’ya gelmiş ve derneğimiz MESD’i ziyaret etmiş. Dernekteki arkadaşlarıma beni sorunca İstanbul’da olduğumu söylemişler ve o’da bunun üzerine telefonla beni aramış. Telefonda hal hatır ettikten sonra ;
-Bak yanımda kim var ? Sana eyle gızıyı ki ! (öyle kızıyor ki )
-Kim abim ?
-Ahan telefonu veriyim .
- Ver abim bakalım kimmiş ? kısa süreli beklemeden sonra telefonu alan kişi tıpkı Ufuk abim gibi Malatya aksanı bir dille yüksek ve gerçekten de sitemli bir ses ile;
- Gardaş ,ben Fahri Özyıldırım , Malatyalı bir sanatçı degil miyim ? Bütün Malatyalı sanatçıların resmini dernege asmışsın, benim ki niye yoğ ?
Şaşkınlık ve mahcubiyetle karışık kısa bir tereddütten sonra gerçeği söylemem gerektiği kanaatiyle ;
- Abim özür dilerim ama benim sizi tanıma fırsatım olmadı, çıkaramadım dedim. Gerçekten de o , güne kadar hiç bilgi sahibi olmadığım ve tanımadığım bir isimdi. Her nasılsa yollarımız hiç kesişmemiş, tanıyamamış ve ismini de hiç duymamıştım. Doğru söylemenin rahatlığı ve mahcubiyetimin biraz da olsa hafi fl emiş olması hasebiyle ;
- Abim , söz veriyorum İstanbul dönüşünde sizin resminizi de asacağım derneğe .Bunun üzerine Malatya ağzı ile;
- Gardaş ,resmimi bırağacam seneye geldigimde görürük işallah .dedi ve öylece vedalaştık.
İstanbul dönüşü MESD’ e gittim ve baktım ki siyah beyaz haftalık bir çerçeveli portresini ve el yazısı ile kısa hayat hikayesini bırakmış. Resme baktıktan sonra hayat hikayesini okudum . Biraz da kendi imkanlarımla araştırıp , o andan itibaren Malatya kültür ve sanat hayatına katkılarını öğrenmiş oldum. Kendisini arayıp teşekkür ettim. Ertesi yıl yaşamını sürdürdüğü İstanbul’dan memleketine elinde birkaç afi ş ve resim ile ziyaretimize geldiğinde resminin asılı olduğunu gördü ve memnuniyetini belirtti . Biz de kendisinden tekrar özür dileyip, ilk fırsatta bir etkinliğimize davet edeceğimizi söyledik. Nitekim o dönemlerde Malatya’mızın bir yerel TV kanalı olan TVM’ de yapım ,yönetim ve sunumunu yaptığım “ Mesd’den Nağmeler” isimli programıma davet ederek güzel sesi ve türkülerini dinlemiş olduk . Bundan sonrada hep diyalog içerisinde dostluğumuzu ilerlettik . Son olarak ta MESD’in düzenlediği “Malatya Türküleri Ses Yarışması ” na jüri üyesi olarak davetle dostluğumuzu iyice pekiştirdik. O gün bu gündür ara ara gerek İstanbul’da , gerekse Malatyada görüşüp biraz memleket, biraz kültür sanat ,çokça da türküleri konuşuruz.
İşte Fahri Özyıldırım’ın kendi kaleminden kısa hayat hikayesi :
Ben ,Malatya Hamidiye Mahallesinde 1937 Hasan oğlu ,Münevverden doğma Fahri Özyıldırım. Babam, ayakkabı imalatçısı olarak çalışmakta idi.
Çok güzel saz çalar ve türkü söylerdi. Ben de babamın saz çalmasından ve güzel sesinden etkilenerek ona darbuka ile eşlik ediyordum. Daha sonraları sesim ile türkülerine eşlik etmeye başladım. Güzel bir ikili olmuştuk. Sıtmapınarında Cumhuriyet İlkokuluna başladım. Okulda sesimin güzel olduğunu belirterek beni müzik grubuna aldılar. Okuldaki müzik çalışmalarını başarı ile tamamladım.
1958’ de askere gittim. Bir süre sonra sesimin güzelliği sebebiyle beni ordu evine aldılar.1960’da terhis oldum.1961 Malatya’da çok kalabalık bir müzik grubu oluşturduk ve kısa dalga üzerinden yayın yapan”Şehit Kemal Özalper Radyosu”nda programlar yapmaya başladık. 1964-65 ve 66 yıllarında 8 plak çıkardım. Bir yandan da Kernek Aile göl gazinosunda ,ordu evinde ve bazı çevre illerinde program yapıyordum. 1968 yılında “Şinasi Çiçek Organizasyon” adlı şirket ile anlaşma yaparak İstanbul’a taşındım ve burada programlara başladım. Şirket sahibinin tavsiyesi ile İstanbul’da yapılan Halk Türküleri Ses yarışmasına katıldım ve 67 kişi arasından birinci olarak çıktım. Artık programlara koşar olmuştum.