Küçükken büyüyen çocuklar olduk biz

Şimdiki gençler gibi bunalımlarımız ergenlik triplerimiz hiç olmadı

Akşam kızar sabaha unuturduk ergenlik mi bunalım mı oda neydi ki ?

Evde ne yemek varsa onu yedik ağız burun kıvırmadık.

Çünkü buna hakkımızda bütçemizde yoktu

Fast foof restaurantlarda karnımızı doyurmadık hiç,

En fazla komşu teyzede değişiklik olsun diye yemek yedik.

Yada çimenlerde bez bebeklerle bir paket bisküüt bir gazoz bunlardı bize değişiklik

Babadan oğula kardeşten kardeşe miras kalan kıyafetlerimiz oldu bizim.

Yada annelerimizin yamaladığı çorapları giydik

Karlı kış günlerinde ayaklarımızda son moda botlar değil kaymayalım diye giydiğimiz çoraplarımız

vardı bizim.

Su küçüğün söz büyüğün dedik küçüklerimizi koruduk büyüklerimize saygıda hiç kusur etmedik.

Şimdiki nesil gibi yolumuzu çevirmedik teyzelerimizin elinde fileler varken biz onların yanına gittik aldık evlere kadar taşıdık.

Hiç sesimiz çıkmadı babalarımıza sefertası ile yemek taşıdık, güle oynaya dağ başını duman almış marşları ile

Öğretmenlerimize karşı gelmedik hiç hürmette de saygıda da kusur etmedik

Kulağımız çekilirken biz yardımcı olduk kulağımız acımasına rağmen

Her bahar en yeni kıyafetlerimizle çimenlerde delicesine yuvarlandık yemyeşil çimen lekelerine inat annemizden yiyeceğimiz azara popomuza tokada rağmen

Sümbüllerin mor menekşelerin arasında dolaştık özgürce

Gelincik tarlalarını gördük biz tam ortasında yuvarlana yuvarlana

Bayramlarda büyüklerimizin elini öpmeyi hiç unutmadık bembeyaz mendil içinde verilen hediyelerimiz açmak için sabırsızlıkla bekledik.

Kimi zaman delikli bir 5 kuruş bazen akide şekeri bazende lokum ağzımızın suyu aka aka döndüre döndüre yedik

Kaygılarımız hiç olmadı evlerin kapılarını çalmak için korkmadık utanmadık.

Çünkü herkes akrabamız gibiydi bize bizlere

Hepimizin annesi terzi idi neredeyse biraz daha aman biraz daha ekonomi yapalım diye.

Babalarımız canım babalarımız ise her zaman her özel günlerde biraz daha duygusal biraz daha buruk idiler bizler büyüdükçe masraflar çoğaldıkça

Ama şıklığa gelince hepimiz moda dergilerinden fırlamış gibi idik

Sanırım buda annelerimizin cambazlığı ha ne dersiniz

Sokaktan geçen plastikçi den çok eskileri verdik tabak çanak aldık, mandal aldık.

Ne kadar değerli idi mandal bile o zamanlar.

Hatırlıyorum mandal istenir birbirinden sayarak verilir sayarak geri alınır ne kadar da önemli imiş meğer

Beraber güler beraber ağlardık o zamanlar dertler bir tasalar bir delik paralar ortaya dökülür seyyar satıcı amca beklenir ortak yiyecekler alınır kimse kimseye bakmaz özlemle imrenerek

Çocuk kavgaları yapardık bizler anne babalarımız kafamızda yarılsa kimsenin kapısına gitmez hatta kafa yaranı sakinleştirmeye çalışırdı . şimdikilere örnek olsa ahh ahhhh

Sabretmeyi de öğrendik biz bize alınacak bir toplu plastik top dahi olsa aylarca beklemeyi de bildik

alınan her bir eşyanın oyuncağın değerini bilmeyi de

Beşiklerde bebek salladık kundaktaki kardeşlerimizi salladık minicik ayaklarımızla

Ekmek nimetti bize bir dilim ekmek ziyan olmaz ama ekmek tatlısı ama yumurtalı ekmek bir türlü değerlenirdi mutlaka.

Yolda ekmek gördüğümüzde başımıza koyar öper bir kenara koyan çocuklar idik biz

Kuşları tavukları ellerimiz ile besler idik. yolda yaralı bir kuş görsek ağlar tedavi ederdik

Arkadaşlarımız bizi arasın o aradı bu aramadı diye beklemedik ilk arayan ilk hatır soran olduk daima

Mutlaka cam kenarlarımız oldu bizim küçük de olsak anlamasak da kendimizi sorgulayacak

Kulağımıza küpe olacak iyileri aldık kötüleri attık hayatımızdan.

Çelme takmadık omuz atmadık arkadaşlarımıza hayata hep yan yana olduk

Kan bağı değil can bağı dedik çünkü kanlarımız aynı olmasa da akraba olduk can olduk dost olduk

Bu yüzdendir ki ekmeğimizin de kıymetini çok iyi bildik babalarımızın alnının teri ile kazandığı bir kuruşun değerini de

Sevgilerimle