Çocuk olmanın hayal kurmanın en güzel yanı
Olmayanı oldurmak, en çılgın hayalleri kurmak,
nasıl görmek istiyorsak öyle olduğunu düşünmek
Yapraktan yada çizerek yaptığımız evler bir anda kocaman bir ev oluveriyor
Kimi zaman öğretmen bazen de bir polis kötülerden koruyacaktık ya sevdiklerimizi
Doktor olacaktık anneanne babaanne dedelerimizin bacak ağrılarını
hastalıklarını tedavi edecektik
Ya da çok para kazanacaktık babamız işe gitmesin hep yanımızda olsun diye
Annemize iş yaptırmayacaktık bir kenarda oturacaktı annelerimiz
Bazen elimize ütünün kordonun nu dolayıp çok meşhur bir şarkıcı
Ayağımızda annemizin topuklu ayakkabıları
Şarkıları aklımızda kaldığı gibi söylerdik değil mi
Ya da uydururduk sözlerini kendimize göre
Ne de olsa çocuktuk hayallerimiz büyük olsa bile
Kimi zaman bir kağıttan gemi yapardık
Yollardık bir dere kenarından içine umutlarımız koyarak
O kocaman bir gemi olurdu hayalimizde
Bazen de bir tepeden aşağı kayardık da kayardık
hayaller kurarak güneşi tutardık, bulutlardan şekil çıkartırdık
Gece oldu mu yattığımız yerden yıldızları yakalardık
O benim yıldızım derdim sadece benim
Avucumda uyurdum sabaha kadar
Bazen bir radyonun içine girmek olurdu hayalim
Çoğu zaman arkadaşlarım ile hep beraber olmak
Hiç büyümeden hep oyun oynamak oynamak
Saklambaç oynamak ama hiç bulunmamak
Bazen de odalarımızın duvarlarına yapıştırdığımız hayran olduğumuz artistler olurduk
Tıpkı onlar gibi alımlı güzel
Rol yapardık tıpkı onlar gibi
Devamlı tırmandığım ağaçlar var ya resimler de olan
Derdim ki keşke bir ağaç evim olsa hep burada yaşasam
Babam da gelir evime sarılıp uyuruz sabah kadar birlikte
Çoğumuz da anne olurduk büyük bir hevesle büyümeyi isterdik acele acele
İlk okul sıraların da bazen de yanımızdaki çocuğa kıza aşık olurduk çocukça hayallerle
Saf temiz hayaller kurmaya başlardık hemen
Çok çocuklarımız olacaktı kocaman evlerimiz
İçinde hepimize ayrı ayrı odalar
Büyük büyük eşyalar
Anne babamız yanımızda
Uzunn masalar kurulmuş bütün büyüklerimiz o masada
Işıl ışıl yanan renkli lambalar
Yemekler yeniliyor şen kahkahalar sarıyor evimizin içini
Annemin çeyiz sandığından çıkan dantel tepsi örtüsünü de kullanıyorum hevesle.
Hatta bardak altında bile minik minik dantel örtüler var
Koltuklara da tıpkı annem gibi minik dantel örtüler koymuşum
Annemin evi gibi ondan gördüğüm gibi
Tıpkı tıpkı eskisi gibi
Büyürken çıktığımız bu uzun yolculukta
kimi hayallerimiz oldu kimileri ise yollarda kırılıp döküldü
Yada pamuk şekeri gibi eridi gitti
Hayat mücadelemiz içinde git gide uzaklaştı bizden hayallerimiz
Çokkk uzun yıllarla ile birlikte
Şu anki aklımla diyorum ki
büyümemek, büyümeyebilmek, çocuk kalmak.
Bu uzun yolculukta
Sevgi ve saygılarımla