Çocuk olmanın hayal kurmanın en güzel yanı

Olmayanı oldurmak, en çılgın hayalleri kurmak,

nasıl görmek istiyorsak öyle olduğunu düşünmek

Yapraktan yada çizerek yaptığımız evler bir anda kocaman bir ev oluveriyor

Kimi zaman öğretmen bazen de bir polis kötülerden koruyacaktık ya sevdiklerimizi

Doktor olacaktık anneanne babaanne dedelerimizin bacak ağrılarını

hastalıklarını tedavi edecektik

Ya da çok para kazanacaktık babamız işe gitmesin hep yanımızda olsun diye

Annemize iş yaptırmayacaktık bir kenarda oturacaktı annelerimiz

Bazen elimize ütünün kordonun nu dolayıp çok meşhur bir şarkıcı

Ayağımızda annemizin topuklu ayakkabıları

Şarkıları aklımızda kaldığı gibi söylerdik değil mi

Ya da uydururduk sözlerini kendimize göre

Ne de olsa çocuktuk hayallerimiz büyük olsa bile

Kimi zaman bir kağıttan gemi yapardık

Yollardık bir dere kenarından içine umutlarımız koyarak

O kocaman bir gemi olurdu hayalimizde

Bazen de bir tepeden aşağı kayardık da kayardık

hayaller kurarak güneşi tutardık, bulutlardan şekil çıkartırdık

Gece oldu mu yattığımız yerden yıldızları yakalardık

O benim yıldızım derdim sadece benim

Avucumda uyurdum sabaha kadar

Bazen bir radyonun içine girmek olurdu hayalim

Çoğu zaman arkadaşlarım ile hep beraber olmak

Hiç büyümeden hep oyun oynamak oynamak

Saklambaç oynamak ama hiç bulunmamak

Bazen de odalarımızın duvarlarına yapıştırdığımız hayran olduğumuz artistler olurduk

Tıpkı onlar gibi alımlı güzel

Rol yapardık tıpkı onlar gibi

Devamlı tırmandığım ağaçlar var ya resimler de olan

Derdim ki keşke bir ağaç evim olsa hep burada yaşasam

Babam da gelir evime sarılıp uyuruz sabah kadar birlikte

Çoğumuz da anne olurduk büyük bir hevesle büyümeyi isterdik acele acele

İlk okul sıraların da bazen de yanımızdaki çocuğa kıza aşık olurduk çocukça hayallerle

Saf temiz hayaller kurmaya başlardık hemen

Çok çocuklarımız olacaktı kocaman evlerimiz

İçinde hepimize ayrı ayrı odalar

Büyük büyük eşyalar

Anne babamız yanımızda

Uzunn masalar kurulmuş bütün büyüklerimiz o masada

Işıl ışıl yanan renkli lambalar

Yemekler yeniliyor şen kahkahalar sarıyor evimizin içini

Annemin çeyiz sandığından çıkan dantel tepsi örtüsünü de kullanıyorum hevesle.

Hatta bardak altında bile minik minik dantel örtüler var

Koltuklara da tıpkı annem gibi minik dantel örtüler koymuşum

Annemin evi gibi ondan gördüğüm gibi

Tıpkı tıpkı eskisi gibi

Büyürken çıktığımız bu uzun yolculukta

kimi hayallerimiz oldu kimileri ise yollarda kırılıp döküldü

Yada pamuk şekeri gibi eridi gitti

Hayat mücadelemiz içinde git gide uzaklaştı bizden hayallerimiz

Çokkk uzun yıllarla ile birlikte

Şu anki aklımla diyorum ki

büyümemek, büyümeyebilmek, çocuk kalmak.

Bu uzun yolculukta

Sevgi ve saygılarımla