Yine yeniden unutulmaya yüz tutmuş pazar sabahları aklıma geldi
Saat 6 civarı dışarıdan kuş sesleri, geliyor sabah olmak üzere
Benim elimde porselen bir çay bardağı tabletim
Oturuyorum cam kenarında
Çocukken uyumayı severdik nedense
Annelerimiz erkenden kalkardı mutlaka
Geceden kalan işleri bitirmek kahvaltıyı hazırlamak için
Pazar demek nefis kahvaltı demekti
Babalarımızın evde olması demekti
kardeşlerin aile büyüklerinin bir arada olması demekti
baharın gelmesi ile birlikte bahçeye kurulan masalar demekti
Babam bakkalın yolunu tutar gramla kesilen peynir
maaşını almışsa kocaman bir tabaka alırdı
Zeytin ve yanında ev yapımı bir kangal sucuk
Annem nasıl olsa bir hamur işi yapardı mutlaka
Ama bir gözleme poğaça ya da börek
Fırından alınan sıcacık ekmek ve bir gazete
Bahçedeki masamızda tıkır tıkır çatal bıçak sesleri geliyor kulağıma
Birde mutfaktan yayılan kokular
Seyyar gezen simitçinin sesi kulağımda taze simit diye bağıran
3, 5 tane simit te almıştır masada ki yerini
Ne kadar ilginç değil mi simit sarayları aldı yerini artık
Aslında şöyle düşünüyorum hani fakirin sofrası derlerdi ya eskiden
Aman biraz daha evde yapayım masrafımız azalsın diyen
Eli öpülesi annelerimizin yaptığı çoğu şey şimdilerde organik oldu ev ürünü oldu
Ev baklavası, yaz sonu evde yapılan domates suları, evde yapılan gözlemeler,
Turşular reçeller salçalar aklıma gelmeyen bir sürü ürün
Şimdilerde ne kadar değerli oldu ev mamulü diye değil mi dostlarım
Neşe içinde yaptığımız kahvaltıya
Yoldan geçen amcalarımız teyzelerimiz de eşlik ederdi mutlaka
Sohbet sohbeti açar çaylar çaylara eklenirdi
çay deyince eski bir adet geldi aklıma
eğer çay istemiyorsa büyüğümüz çaya kaşığını kapatırdı bu istemiyorum artık demekti
bizler anlardık böylece
Biz çocuklar kahvaltımız bitmiş
Başlamıştık bile oyun oynamaya
Bağrış çağrış oyunlarımızı kurardık kimimiz ağaç tepelerinde
Kimse kimseyle kavga etmez
Camlar kapılar açık evlerde mutlu gezinen büyüklerimiz
Arada seyyar satıcıların veresiyeci satıcıların sesleri karışırdı seslerimize
Mutlu yüzlerin mutlu insanların sesleri
Çünkü nereden hangi şehirden gelirsek gelelim
Bizler kocaman bir aile idik o zamanlar
Şimdi günlerimiz karıştı birbirine
Bir hayat mücadelesi içinde
Unuttuk pazarı hafta sonlarını
Bir yandan kahvaltımızı yaparken bir yandan
Elimizde telefon yarınki ödemeler planlar yapılmakta maalesef
Kimimiz cam kenarında yalnız başına
Porselen çay fincanı ile televizyonda haberleri dinlemekte
Unutulmuş Pazar kahvaltılarımız
Ve o eski sokaklarda kalan saflığımız,
Tertemiz insanlığımızla ne oldu da bu denli değişebildik.
Nasıl bu kadar hızlı yol alabildik?
Üstelik nereye gittiğimizi bilmeden.
Hep her şeyin daha çoğu için kısa yaşamlarımızı büyük eziyetlerin altında günden güne inciterek,
her gün biraz daha yorgun dalmaya başladık uykularımıza.
İçi yün dolu yataklarımız ve yaylı divanlarımızda mışıl mışıl uyuyan bizler teknoloji harikası ortopedik yataklarımızda o huzuru bulamıyoruz güne başlarken.
Gününüz güzel osun, Pazarlarınız mutluluk dolsun.