Yine yeniden unutulmaya yüz tutmuş pazar sabahları aklıma geldi

Saat 6 civarı dışarıdan kuş sesleri, geliyor sabah olmak üzere

Benim elimde porselen bir çay bardağı tabletim

Oturuyorum cam kenarında

Çocukken uyumayı severdik nedense

Annelerimiz erkenden kalkardı mutlaka

Geceden kalan işleri bitirmek kahvaltıyı hazırlamak için

Pazar demek nefis kahvaltı demekti

Babalarımızın evde olması demekti

kardeşlerin aile büyüklerinin bir arada olması demekti

baharın gelmesi ile birlikte bahçeye kurulan masalar demekti

Babam bakkalın yolunu tutar gramla kesilen peynir

maaşını almışsa kocaman bir tabaka alırdı

Zeytin ve yanında ev yapımı bir kangal sucuk

Annem nasıl olsa bir hamur işi yapardı mutlaka

Ama bir gözleme poğaça ya da börek

Fırından alınan sıcacık ekmek ve bir gazete

Bahçedeki masamızda tıkır tıkır çatal bıçak sesleri geliyor kulağıma

Birde mutfaktan yayılan kokular

Seyyar gezen simitçinin sesi kulağımda taze simit diye bağıran

3, 5 tane simit te almıştır masada ki yerini

Ne kadar ilginç değil mi simit sarayları aldı yerini artık

Aslında şöyle düşünüyorum hani fakirin sofrası derlerdi ya eskiden

Aman biraz daha evde yapayım masrafımız azalsın diyen

Eli öpülesi annelerimizin yaptığı çoğu şey şimdilerde organik oldu ev ürünü oldu

Ev baklavası, yaz sonu evde yapılan domates suları, evde yapılan gözlemeler,

Turşular reçeller salçalar aklıma gelmeyen bir sürü ürün

Şimdilerde ne kadar değerli oldu ev mamulü diye değil mi dostlarım

Neşe içinde yaptığımız kahvaltıya

Yoldan geçen amcalarımız teyzelerimiz de eşlik ederdi mutlaka

Sohbet sohbeti açar çaylar çaylara eklenirdi

çay deyince eski bir adet geldi aklıma

eğer çay istemiyorsa büyüğümüz çaya kaşığını kapatırdı bu istemiyorum artık demekti

bizler anlardık böylece

Biz çocuklar kahvaltımız bitmiş

Başlamıştık bile oyun oynamaya

Bağrış çağrış oyunlarımızı kurardık kimimiz ağaç tepelerinde

Kimse kimseyle kavga etmez

Camlar kapılar açık evlerde mutlu gezinen büyüklerimiz

Arada seyyar satıcıların veresiyeci satıcıların sesleri karışırdı seslerimize

Mutlu yüzlerin mutlu insanların sesleri

Çünkü nereden hangi şehirden gelirsek gelelim

Bizler kocaman bir aile idik o zamanlar

Şimdi günlerimiz karıştı birbirine

Bir hayat mücadelesi içinde

Unuttuk pazarı hafta sonlarını

Bir yandan kahvaltımızı yaparken bir yandan

Elimizde telefon yarınki ödemeler planlar yapılmakta maalesef

Kimimiz cam kenarında yalnız başına

Porselen çay fincanı ile televizyonda haberleri dinlemekte

Unutulmuş Pazar kahvaltılarımız

Ve o eski sokaklarda kalan saflığımız,

Tertemiz insanlığımızla ne oldu da bu denli değişebildik.

Nasıl bu kadar hızlı yol alabildik?

Üstelik nereye gittiğimizi bilmeden.

Hep her şeyin daha çoğu için kısa yaşamlarımızı büyük eziyetlerin altında günden güne inciterek,

her gün biraz daha yorgun dalmaya başladık uykularımıza.

İçi yün dolu yataklarımız ve yaylı divanlarımızda mışıl mışıl uyuyan bizler teknoloji harikası ortopedik yataklarımızda o huzuru bulamıyoruz güne başlarken.

Gününüz güzel osun, Pazarlarınız mutluluk dolsun.