Eski bir şarkı dinliyorum maziye bir bakıver neler neler bıraktık diye başlayan.
Sadece radyo dan dinlediğimiz günler geliyor aklıma.
O zamanlar çocuk aklımla keşke keşke derdim bana da ait bir radyom olsa.
Çünkü aile büyüklerine ait idi evin radyosu;
Mümkün olduğu kadar yükseğe konulur, üstünde bir dantel örtü.
Babalarımız yâ da annelerimiz tarafından açılır.
Sabah yurttan sesler korosu icra ederdi türküleri.
Arkası yarın dedin mi; hayat dururdu annem hemen bitirmek isterdi işlerini.
Ses olmasın diye, merakla beklerdik bir ertesi günü.
Bir de mikrofonda tiyatroyu nasıl da dinlerdik.
Hatırladınız mı dostlarım.
Daha küçükken çok merak ederdim o kadar insan nasıl giriyor küçücük şeyin içine diye.
Bilmem kaç kere bakmışımdır sandalyeye tırmanıp,
Radyonun arkasına.
Ya akşam haberler nasıl dinlenirdi.
Biz de tık yok çocuklar sanki tıp oynuyor.
Ne de olsa haberler önemli.
O zamandan zihnimize kazılmış ya.
Bir kültür aslında haber sahibi olmak.
Haber dinlemek habersiz kalmamak şimdi de eminim bizim nesil, en az sabah akşam mutlaka haber izlemektedir.
Aslında düşünüyorum da radyo bizim nesil için ne kadar önemli.
Öyle ya bizler hayatı radyolardan öğrenmedik mi?
Darbeleri, siyaseti, eğlenceyi.
Bizlere bizleri hayata hazırlayan her şeyi.
Hatta sevdalıkları bile, kulağımız radyo da.
Sonraları polis radyosu geçti yayına.
Azmı dinledik Zeki Müren’i, Müzeyyen Senar’ı, Orhan Gencabay’ı, Muazzez Abacı’yı, Samime Sanay’ı daha nicelerini.
Benim Türk Sanat Müziği tutkum hiç şüphesiz ilk radyodan olmuştur.
Sanırım sizlerde de aynı olmuştur.
Babalarımız akşamları birer duble eşliğinde, kurulurdu sofralar meyve ağaçlarının altında.
Bahçeli evlerimizde.
Açarlardı radyonun sesini
Ah ah nasıl da güzel günlermiş meğerse.
Bence bir yaşam şekli idi radyolar, Vefalı saygılı disiplinli ölçülü,
Sevginin güvenin bolca olduğu, İnsanların yargısız infaz edilmediği sorgulanmadığı,
Zamanlardan.
Bizlere de hoş bir seda bırakan,
Şimdilerde anca sıla özlemi olan
Çocukluğumun en özel radyolu yıllarından,
Kocaman dünyamızdan evimizim içine giren,
Sihirli kutudan aklımda kalanlar.