Ne kadarda güzeldir eski fotoğraflara bakmak yıllar sonra çok yıllar sonra bile anıları tazelemek.

O gün için öylesine çektiğimiz fotoğrafların ilerde birer belge olacağını bilmeden en güzel anılarımızı resimlemek.

Ama şimdiki gibi değil gerçek anlamda kah ayaklı makineler ile kah kocaman genelde Rus yapımı olurdu kocaman fotoğraf makineları i ile.

Sonra kapkara odada o resimlerin tab edilmesi, elimize arapları ile birlikte birer tane her pozdan resimleri alır bakar bakar dururduk.

Tıpkı şimdi geçmişi izlediğimiz ah ne günlerdi dediğimiz gibi,

Neler neler anlatı bize resimler ahh ahh şimdi hayatta olmayan aile bireylerimiz, arkadaşlarımız, dostlarımız tıpkı bir film şeridi gibi geçer bakarken bizler eski resimlere

Bir bayram günü en güzel özel elbiselerle bütün aile bireyleri bir arada resimlemişiz en güzel günümüzü. Kimler yoktur ki anne baba büyük anne, büyükbaba, teyze, dayı enişteler, yengeler, kuzenler, ve daha kimler kimler.

Yılların bizden götürdüğü gibi resimlerimizde buğulanmıştır artık.

Bazen bir tarafı soluklaşmış, bazen görüntüler yok olmuş, ya da bir kenarı yırtılmış .

Nereden bilirdim ki o gün o resim karesinde olan sevdiklerimi aile bireylerimi bir gün kaybedeceğimi göremeyeceği mi nerden.

Ya okul anıları okulda çektirdiğimiz resimler boyumuza göre sıralanıp kimi zaman sıralarımızda, kimi, zaman bayramlarımızda, bahçede, çekilen resimler nemi oldular

Kimi işadamı, kimi vergi dairesinde yıllarını veren bir memur, kimi doktor, mimar, abim gibi inşaat mühendisi, ressam, bir kısmı benim gibi yıllarca çalışıp emekli olmuş

Kimi bir sahil kasabasında, kimi yurt dışında halen daha hayat mücadelesinde, kimi öğretmen oldu boy boy çocuklar yetiştirdi şu anda elleri öpülen, kimi ufak bir sahil kasabasında bakkal.

En acısı da bazı dostlarımızın uzun upuzun bir yolculuğa çıkmış olması.

Ne garip değil mi bir küçücük ufacık bir resim karesinden ne hayatlar ne öyküler çıkıyor sayfalar boyu sürecek

Bir sünnet düğünü fotoğrafı düşünün anneler babalar ebeveynler en şık kıyafetlerle anne ağlamaklı baba bir gurur ifadesi ile bakar kameralara oğlu erkekliğe ilk adımını atmıştır nede olsa.

Sünnet çocuğu ise ağlamaklı ama gelen hediyelerden mutlu ağlamayı unutmuş gülmek ile ağlamak arası bakar kameralara yanında da benim gibi kardeşleri vardır mutlaka

Sonra resimler değişmeye başlamıştır siyah beyazdan yapmacık hayata renkli yaşama askerlik resimleri girer devreye .

Erkeklerin bir resimden neredeyse saatler süren askerlik anıları

Tabi biz kızlar boş durur muyuz kah saçımızı kıyafetimizi duruşumuzu beğenmediğimiz dedikodu ve eleştiri dolu yorumlarla

Sonra evlilik resimleri gelir gelin mahçup damat nasılda gururlu kendinden emin aldım kızı gidiyorum pozlarında .

Bembeyaz gelinlik gelinin masumiyetini mahçupluğunu anlatııyordur adeta sonsuza kadar mutlu alma hayalleri içinde.

Taze damat ise yeni bir aile kurma heyecanı içinde keşke her zaman hayat bu hayallerle başladığı gibi devam etse

Dedim ya aslında resimler bizim hayatımız parmak izimiz nereye gitsek bizimle gelen unutulmayan .

Şimdi yıllar önceye başa dönmüştür hayat sadece kişiler yer değiştirmiştir

Artık anne ve babamız babaanne anneanne dede olmuşlardır.

Büyük dedemiz ninemiz yoktur artık bu karelerde yerlerde oturan, anne baba kucağındaki çocuklar ise anne baba olmuşlardır.

Onların yerini yeni nesil çocuklarımız almıştır hayat bir çember içinde devam etmektedir acısı ile tatlısı iile,

İşte elime geçen her eski bir fotoğraf o zamanlar geçmez dediğim günlerin bir anısı, bir öyküsü,

Kimi zaman hüznü yakalamak kimi zaman neşeyi, radyodan dinlediğimiz eski bir şarkı gibi, bir melodiyi dinler gibi fotoğrafları dinlemek

İşte tamda şimdi varoluş ve yok oluş arasında, parantez içine alırsın yaşamını.

Hüzünlerini yıkarsın sevinçlerinle,

Zaman film şeridi gibi geçer, doyamadığın anıların arasından... »