Hayatı kendim için babalı hayat, babasız hayat diye ikiye ayırıyorum. Lise hayatından itibaren dışarda yaşadım.
Onun için anne baba hasreti çok çektim.
Eskiden şimdiki gibi cep telefonu yoktu.
Okurken bir gün jetonlu telefonla babamla konuştum. Kendisine baba yarın belki gelebilirim dedim. Diğer gün de işim çıktı o gün gidemedim.Haberde veremedim. Bir sonraki gün gittiğimde babam; oğlum her araba sesi geldiğinde yola çıkıp bakıyordum. Siz baba olmadığınız için bu duyguyu bilemessiniz dedi.
Babam bana çok şey kazandırdı. Çocuktum beni beraberinde çarşıya götürürdü. Eski Söğütlü camisinin önünde seyyar çocuk kitap satıcıları vardı. Oradan bana kitap alırdı. Genelde Keloğlan, Nasrettin Hoca masal kitapları alırdım. O yıllardan beri okumayı bana sevdirdi. Çocukluğumda kışın anne, baba, çocuklar bir odada yatardık. Yatağa girdiğimizde babam bize duaları öğretirdi. Bize güvenir, sorumluluk verirdi. Bize çok kıymet değer verirdi. Zaten bir kimseye bir şey öğretmek istiyorsan önce kendini ona sevdirmelisin. Babam bize çok dua ederdi. Halen babamın dualarının etkisini hayatta görüyorum. Babaların duası peygamberlerin ümmetine duası gibidir. İnsan anne babasına yaptığı iğiliğinde, kötülüğünde karşılığını dünyada görür. Ben kendisine elbise almak isterdim önce kabul etmezdi. Sonra da oğlum alayım sevabına mani olmayayım derdi.
İnsanın birinci öğretmeni ana babasıdır.Evlat babanın vücudundan bir parçadır. Baba evladına şefkat ve sevgisini hissettirmelidir. Dünyada en güzel şey insanın anne, baba ve kardeşleri ile görüşmesidir.Dünya insanlarla güzeldir. İnsan da saygı, sevgi ve şefkatle güzeldir.
Eve gittiğim günler anne baba kardeş toplanır, geç saatlere kadar sohbet ederdik. Benim için en güzel yemekler yapılırdı.
Babamın vefatından sonra baba evine döndüğümde duygulanmış şu şiirimi yazmıştım.
FELEK ALMIŞ GİTMİŞ UZAK ELLERE
Dönüp geldim eski baba evine
Gam dokundu ince gönül teline
Babam yok ki geldim diye sevine
Felek almış gitmiş uzak ellere

O eski anılar geçti gözümden
Ayrılık kor gibi yaktı özümden
Yaşardı gözlerim aktı yüzümden
Felek almış gitmiş uzak ellere

Baktım etrafıma komşu kalmamış
Duvarlar tavanlar ağlar bağlamış
Kapı telle bağlı camlar çatlamış
Felek almış gitmiş uzak ellere

Tüm baba dostlarım ayrılıp gitmiş
Akraba komşuluk kalmamış bitmiş
Kardeş arasına ayrılık girmiş
Felek almış gitmiş uzak ellere

Kemale erdikçe yavaşça yaşım
Beyaza büründü benimde başım
Ayrıldı sevdiğim birçok yoldaşım
Felek almış gitmiş uzak ellere

Zaman bir sel gibi süratle akar
Dostlardan ayrılık insanı yakar
Ardı sıra döner hasretle bakar
Felek almış gitmiş uzak ellere

Kazım ayır gönlü artık faniden
Ecel kapın çalar bir gün aniden
Ayır hayalleri gerçek sahiden
Felek almış gitmiş uzak ellere