Çocuktuk Yazıhan’da su yoktu.Sadece her caddede bir çeşme vardı. O da zaman zaman kesilirdi. Herkesin bir kaç ineği vardı. Sabah köyün altında nahır toplanırdı.Gider yayılır akşam dönerdi. Akşam nahır dönüş manzarası çok güzeldi. İnekler yavrularına döndükleri için koro halinde böğürürlerdi.

Bazen nahırcı tutulurdu. Bazen nöbetle her gün iki ev nahırı yayardı. Nahır yazıda yayılır öğle vakti kuruçaya suya götürülürdü.

Yazıya arpa buğday ekerdik.Tohumu ilaçlamak için selektöre Sarı Ali Dayıya götürürdük.Biçer zamanı biçerciler gelirdi. Biçerci yemeği yapardık. Ardından saman için sapı toplardık. Kara patoz vardı. Toz duman içinde ölürdük. Sonra savurmalı patozlar çıktı.

Yazıhanda iki değirmenci vardı. Hasan amca ile Mehmet amca. Buğday götürür un, döğme yapardık. Fethiye’ye nohut mercimek dermeğe giderdik. Çavuşlar vardı. Annemde çavuştu.Ellerimiz yarılırdı. Eski anne babalarımızın parmakları ayakları işten dolayı hep yarıktı.

Sonra medik barajı suyu geldi. Yazıhanın çok az bir arazisi sulandı. Kanal altına han diyorlardı. İlk su geldiğinde çoğu zaman yaya yada merkeplerle tarlalara giderdik.Sonra bazı evler traktör alabildi.İlk yıllarda tütün ekerdik.Traktör römorkuna tütün yüklenir üstüne de kadın çoluk çocuk binerdik. Fakirdik fakat neşeli idik. Tütün altını çapalardık.Getirip tek tek ipe dizerdik.İpe dizmeyi para ile biz çocuklar yapardık. Ahırlara asardık .Balya yapardık. Babalarımız tütün fabrikasına götürür eksperler ne para verirse satar gelirdi. Sonra pancar ekilmeye başlandı. Çapaya giderdik. Sonra tek tek sökerdik. Başını vururduk.

Traktörlerle getirilip kantarda tartılır meydanda yığılırdı. Pancar çavuşları bekçileri vardı. Pancar yük trenine yüklenir şeker fabrikasına giderdi.

Eskide kimsenin arabası yoktu. Sadece traktör vardı. Onun için traktöre binmeyi çok severdik. Arkasına koşup arkadan asılırdık. Teker yuvarlar teker ile köy içinde oynardık araba sesi çıkarır taklit yapardık.

Üstümüz toz toprak olurdu. Eve dönünce analarımız güzelce bir tozumuzu alırdı. Zaten o toz alma işi kalkalı nesilde hayırda kalmadı. Elleri dert görmesin.

Şimdilik bu kadar yeter devrelerimize yaşıtlarımıza selam sevgiler....

ESKİ YAZIHAN

Aşağıdan gelirdi posta treni

Kaplardı etrafı tozu dumanı

Yüklerdik vagona pancar samanı

Bu Yazıhan eski Yazıhan değil

Toplardık merkeple sapı samanı

Taşırdık omuzda bütün harmanı

İçerdik yayıktan tastan ayranı

Bu Yazıhan eski Yazıhan değil

Toprak sahalarda oyun oynardık

Karanlık basınca çıra yakardık

Yatakları serer damda yatardık

Bu Yazıhan eski Yazıhan değil

Analar kalburla buğday elerdi

Kaynatır buğdayı dama sererdi

Tarhana kurutup erzak ederdi

Bu Yazıhan eski Yazıhan değil

Teneke sobada tezek yakardık

Evin duvarına perdah yapardık

Tüm kardeşler bir arada yatardık

Bu Yazıhan eski Yazıhan değil

Nohut mercimeği elle dererdik

Dövmeği bulguru dama sererdik

Kundura alamaz lastik giyerdik

Bu Yazıhan eski Yazıhan değil

Mektup dağıtırdı gelir postacı

Kapıda gezerdi çerçi bohçacı

Ana katmer yapar koyardı sacı

Bu Yazıhan eski Yazıhan değil

Eskiydi herkesin şalvar ceketi

Yüksekti insanın kadir kıymeti

Güzeldi eskinin örfü adeti

Bu Yazıhan eski Yazıhan değil

Komşular göç etmiş tütmez bacası

Nerede Kazımın Yakup babası

Göçmüş çoğunun ecdat abası

Bu Yazıhan eski Yazıhan değil