Çocukluğumda Yama dağı’nın dağı taşı hayvan kaynıyordu. Her yurtta en az üç dört koyun ve kuzu sürüsü vardı.
Ayrıca her evin en az dört beş ineği ve danaları vardı.
Her evin bir katırı bir iki köpeği vardı.
Derelerde çayırlarda inekler danalar yayılırdı. . Dağlar bayırlar koyun, kuzu sesleri ile yankılanırdı.
Gece çadırda yatarken sabaha kadar çoban sesleri, köpek sesleri, çan sesleri gelirdi.
Akşam kuzular koyunlara salınınca koyun kuzular büyük bir velvele ile her tarafı inletirdi.
İnsanlar hür serbestti.Herkes o dağlarda kaval çalar türkü söylerdi. İnsanlar gayet mutlu idi. Kadınlar kızlar kendi aralarında cemaat kurarlardı.. Erkekler kayalıklarda cemaat yaparlardı. Yiyeceklerimiz tamamen doğaldı.
Koyun yağı, yoğurdu kullanırdık.Çadırlarda kızartılan yağ kokusu tüm ovayı sarardı.
Tabi okul hayatına başlayınca yıllarca yamayı göremedim. Sonra gittiğimde ne o sürüleri ne o çadırları görebildim.
O çadır yerlerinde harabe dağılmış taşlar gördüm. Koyun yatakları belirsiz olmuş . Çeşmeler açılmadığı için suları kaybolmuştu.
Bizim eski çadır yerine gittiğimde duygulandım.
O eski günler gözümün önüne geldi. Hayallere daldım. O çadırlarda oturanların çoğu vefat etmişti. Oturup kendi başıma ağladım.
Daha sonraları bu şiirimi kaleme aldım.

DAĞLAR TAŞLAR AĞLADI

Gittim eski viran çadır yerine
Hayallerim daldı gitti derine
Gözyaşlarım döndü yağmur seline
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Yüz gözüm olsaydı hepsi ağlardı
Bırakmaz can ciğer yakar dağlardı
Geçmişe yas tutar siyah bağlardı
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Ocaklar dağılmış baca tütmüyor
Yuvalar yıkılmış keklik ötmüyor
Çobanlar bırakmış koyun gütmüyor
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Issız sessiz kalmış koskoca dağlar
Çalılara dönmüş hep bütün bağlar
Sarmış duvarları örümcek ağlar
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Taşları dağılmış çadır otağım
İzini kaybettim eski yolağım
Gözüme çarpınca çoban yatağım
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Duvarlar dağılmış bulunmaz taşı
Kaybolmuş ocaklar kaynamaz aşı
Nehirlere döndü gözümün yaşı
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Kapanmış yurtların yolu yolağı
Solmuş dağ bayırın otu otağı
Paslanmış duvarda tırpan orağı
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Suları kurumuş akmıyor çeşme
Kazım dur kabuklu yarayı deşme
Unutulmuş eski dertleri eşme
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı.

RADYO VE SİNEMALARIM

Bazen kulaklarımı göğe verir parlak yıldızları dinler hareketlerini seyrederim.
Bazen soğuk bir su kenarına gider ayaklarımı suya koyar su huşultusunu dinler içindeki canlıları seyrederim.
Bazen sarı bir çiçek başına oturur konan arı vızıltılarını dinler onları seyrederim.
Bazen en yüksek dağların zirvesine çıkar kaya başında oturur ağaçlardaki kuş seslerini dinler gözümün alabildiği yerleri genişçe seyrederim.
Bazen gördüğüm bir karınca yuvası başında oturur onların alemini seyrederim.
Bazen seher vakti bir güzel bahçeye gider uyanan cıvıldaşan kuş bülbül seslerini dinler onları seyrederim.
Yüklerim hafifler, ruhum dinlenir, hayalim genişler. Ne dedi kodu.. ne gıybet.. ne günah....