Ömrümün çoğu Malatya dışında geçtiği için Malatya’yı çok özlerdim. Yüzüm Malatya’ya döndüğü zaman huzur bulurdum. Bir an önce Malatya’ya kavuşmak isterdim.
Denizli’de görev yaparken otogara geldim. Aydından gelen Malatya arabasına binecektim.Heyecanlı idim.
Araba perona yanaştı muavin “Malatya, Malatya” diye sesleniyordu. Orada malatyalı bir kadın arkadaşına “kız görüyormusun ismi bile ne kadar güzel” demişti.
Şimdi ise Malatya harap olmuş. İnsan Malatya’dan geçmek Malatya’yı görmek istemiyor. İnsanın İçini bir hüzün kaplıyor.
Temennim Malatya’nın eskisinden daha güzel bir imar ve mimari ile tekrar inşa edilmesidir.
Malatya’nın Ahmet Münir Erkal gibi ufku geniş mimarlarının görüşleri alınarak iyi bir planlama yapılmalıdır. Malatya’nın en az elli yıllık geleceği düşünülerek geniş cadde, sokakları ile proplemsiz , trafik sorunu olmayan bir il yeniden inşa edilmelidir.
Bu iş ev arsa sahiplerinin isteğine bırakılmamalıdır. İleriyi düşünerek, uzman görüşleri alınarak, acele etmeden Malatya’lılara güzel yeni bir Malatya inşa edilmelidir. En önemlisi tarihi bina ve eserlerinin korumasına azami özen gösterilmelidir.Bir şehri yeniden inşa etmek elbetteki kolay bir iş değildir. Fakat bu işe emek veren zihin yoran idarecilerimizin bu işi başaracağına inanıyorum. Allah böyle afetları memleketimize bir daha yaşatmasın. Bu büyük musibetten ders almayı, yanlışlarımızdan dönmeyi nasip eylesin.
Sağlığı, hayatı düşünmeden gözümüzü kapayan para kazanmak hırsından hepimizi kurtarsın.
Depremin ardından yazdığım şiirim.

HARAP OLMUŞ MALATYA’M

Güzelim Malatya tanınmaz olmuş
O güzel binalar enkaza dönmüş
İnsanlar perişan ocaklar sönmüş
Havar havar havar dostlarım havar

Kimi baba kalmış eşsiz evlatsız
Kimi canlar kalmış evsiz mekânsız
Kimi kan içinde bekler dermansız
Yavar havar havar dostlarım havar

Süslü evlerimiz çöp yığın olmuş
Gülen güzel yüzler toprakta solmuş
Binalar yerine çadırlar konmuş
Yavar havar havar dostlarım havar

Enkazın içinden feryadı figan
Afet vurdu bizi dağıldı mekân
Gelen çığlık bizden ister el-aman
Yavar havar havar dostlarım havar

Sarılması zordur derin yaramız
Demek bitmeyecek yasla karamız
Ayrıldı dostlarla yine aramız
Yava, havar havar dostlarım havar

Baktım etrafıma binalar çökmüş
Dağılmış duvarlar ocaklar sönmüş
Birçok sevdiklerim enkazda ölmüş
Yavar havar havar dostlarım havar

Kazım yine dertli içi kan ağlar
Kolu komşu yaslı siyahlar bağlar
Beydağı ağlıyor yürekler dağlar
Yavar havar havar dostlarım havar