Peşinen söyleyeyim, bizim Sokağın adı Şirolu Sokağı idi. Mücelli tarafından Cengiz Topel Caddesinden Kerneğe doğru sol tarafta kalan ilk sokaktır. Şimdi haritalarda “Ğ” harfi eklemişler Siroğlu Sokak demişler. O zamanlar yani 1960 lı yıllarda Mücelli Kerneğe kadar birkaç kerpiç evden başka bina yoktu. Taşındığımız ev Şirolu’ların bahçesi iken imara açılmış, parsellenmişti. Parsellerden birini Mahmut Uzun ağa almıştı. Kendisinin evi olduğundan yaptırdığı tek katlı bahçeli evi kaynı babam Cemal Yücel’e kiraya vermişti. Ben Ortaokul çağlarındayım. Taşındık eve. Ev, tuğladan yapılmış tek katlı bir bina idi, tavanı ve tabanı tahta idi. O zamanlar tabanlar ve tavanlar beton ile kaplanmaz daha sağlıklı olduğu için tahta ile kaplanırdı. Kadronların üzerine tahta döşenerek taban yapılmıştı. Tavan ise direklerin üzerine tahtalar döşenmiş tahtanın üzeri samanlı çamur ile kaplanmıştı. Bir durum kerpiç evlerden beton evlere geçiş durumuydu . Tabanın tahta olması sağlık yönünden iyi idi ama bu durum minik fareler için iyi bir yuva oluşturma gibi olumsuz yönü de vardı, . Bir delikten tahtaların altına yerleşen fareleri ortaya çıkmadan kediler onları yakalayamıyordu. Bunu bildiğimiz için biz de bir kedi almıştık. Kedimi çok seviyordum, o da beni seviyordu. Benim okuldan geleceğim zamanı tahmin ediyor, pencerenin önüne çıkarak sağa sola bakıyordu. Beni 50 metreden tanır koşarak yanıma gelir, beraber eve girerdik. O ben olmadan ben de o olmadan uyuyamazdık. Rahmetli babam ve annem yatağımız etrafında dolaşan, sırnaşan kediyi uzaklaştırmaya çalışırlardı ama o bir yolunu bulur yanıma gelirdi. Bizim kediler şimdiki kediler gibi farelerden korkmazlardı. Çünkü kediler için fareler bir et parçası idi. Oysa onlar 20 günde ancak et yiyebilirlerdi. Fare ortaya çıkar çıkmaz hışım ile kedim fareyi daha beş adım atmadan yakalardı. Ekmek, peynir, yemek artıkları ile beslerdim pisiğimi(Kedimi). Kedim bağ bahçe dolaşır evini tanırdı. Bayağı yaşlanmış kedim 13 yaşına girmişti. Ot yemeye başladı. Anladım ki hastalanmış. Bir gün ortalıkta göremedim. Pöyrengin içine girmiş, gözden uzak vefat etmiş. Üzüldüm tabii, çekirdeksiz dutun dibine gömdüm. Bizim mahallenin başında Şıroluların’da yeşil renkli bir evi vardı ama O Şirolular’ın mahallemiz ile hiç ilgi ve alakaları yoktu. Orada kimler yaşardı,biz bilmezdik onlar da bizi. Neden di acaba. Şirolular kendilerini elit gurup olarak mı addediyorlardı acaba? Oysa komşularımız çok tatlı insanlardı. BAHÇELERİMİZİ SUVARIRDIK(SULARDIK) Yuvarlak beton borulardan yapılan su yoluna biz pöyrenk derdik. Su yolu neye yarardı diyebilirsiniz. O zaman dahi Malatya’da harıklar dereler vardı. Cengiz Topel Caddesinden gelen dere demir kapaklar ile bizim tarafa harıklarla aktarılırdı. Mahalleli sıra ile kapısının önündeki gever ile suyu bahçelerde sulamada kullanırdık. Rahmetli annem bahçe işlerini çok iyi bilirdi. Beni de çalıştırırdı. Bahçeyi beller, toprağı çırmarlara ayırır, domates, biber, soğan, kış kabağı, patlıcan, anuğ gibi sebzeler yetiştirirdik. O günlerde suni gübre yoktu. Malatya toprağı muazzam olduğundan çok lezzetli sebze meyve yetiştirirdik. En çok sevdiğim eylemlerden biri de bahçemizdeki çekirdeksiz duta çıkarak dut yemekti. Ağaçlara çıkmak benim için hiç sorun olmazdı. Kedi gibi saniyeler içerisinde ağaçların bırciklerine(uç noktalarına)kadar çıkardım. Evimizin üst tarafındaki komşumuz Çırmıktılı Mahmut Salman Dayı idi. Mahmut Dayı çok sempatik, konuşkan bir adamdı. Eski marangozlardan imiş, yaşlandığı için marangozluğu bırakmış gene de oğlu Yunus ile tek katlı evlerinin yapılması için çok uğraştılar, ter döktüler. Yunus okumadı, o da marangoz oldu. Genç yaşta çalışmaya başladığı için ne mezarlığa bizle çimmeye gelebildi, ne de top oynayabildi. Çok atletik bir yapıda idi. Pazuları yerli yerindeydi. Almanya’ya gittiğini ve orada vefat ettiğini duyduk. Allah rahmet eylesin. Mahmut Dayının da bahçesi vardı. O da bahçeye çok düşkündü. Bahçelere su bağlanacağı gün sabaha kadar uyumaz sırasını kaçırmazdı. Bir Mahmut dayı bahçeye suyu verdiği zaman mutluluktan uçar, yüzü güler, kürek elinde sağa sola segirdirdi. Ancak bahçe sulaması çok uzun sürer Mahmut Dayı suyu aşağıya salmazdı. Mahmut Dayının bahçesi adeta göl olurdu. göl olurdu. Annem sabırsızlanır “Mahmut Dayı, ördek mi çimdireceksin geveri aç”derdi. Gever açılır bu defa bahçe sulama sırası bize gelirdi. Bahçemizi o kadar güzel çırmarlara ayırmıştım ki, suyu bir taraftan bırakır, tüm bahçeyi bir saate kalmaz sulardım. Mahmut Dayı nereden bulmuşsa bulmuş çatıya kavun ve karpuz doldurmuş. Arayı da tahtalarla kapatmıştı. Halamoğlu Fuat Çok yamandı.Bir ara nasıl olmuşsa rahmetli Fahri ile çatıya çıkmışlar, Mahmut Dayının kavun ve karpuzlarını görmüşler. Baktım ki aşağıya iki kavun, iki karpuzla indiler. Bizim bahçeye bitişik Bulun sokağında düğün vardı. Davullar çalıyor, zurnalar ötüyor, dillanlar(halaylar) çekiliyordu. Daha on beş on altı yaşlarındayız. Haydi düğüne gidelim dedik. Mahmut Dayı’nın kavun ve karpuzlarını da yanımıza aldık. Düğün evi kapısı zaten açık olur. Düğün sahibini de tanımıyoruz. Bizi karşıladılar. Niye zahmet ettiniz dediler. Bahçeye vardık ki millet tam havaya girmiş, rakılar açılmış,ocaklar yakılmış etler pişiyor. İçen içene oynayan oynayana. Bahçedekilere baktım komşumuz Polis Süleyman amca da orada. Gardaş bizim masayı dulda bir yere yap dedim. Köşede karanlık bir yerde bir mişmiş(kayısı) ağacının dibinde masamız kuruldu.Etler rakılar, kavunlar karpuzlar geldi. Süleyman amca bizi ya görmedi , yada görmezlikten geldi.
Trend Haberler
TOKİ’de kış kabusu! Malatya’da vatandaşlar gece yarısı sokağa döküldü
YEŞİLYURT BELEDİYE BAŞKANLIĞI KIŞLIK LASTİK ALIM İŞİ
Malatya’da 450 metrekarede başladı, dört ilçeye yayıldı! Gramı 800 TL’den satılacak
‘Borç tutarı e-Devlet’te görünmüyor’ diyenler dikkat! AFAD Malatyalıların merak ettiği 9 soruyu yanıtladı
Malatya’da Erkenek’i sarsan yangın! Deprem sonrası yapılan ev küle döndü
Resmen açıklandı: Malatya MAŞTİ’de son 1 ay!