1945 Malatya doğumluyum.Çocukluğumda zorluklarla mücadele ettiğimiz,yokluklarla,açlıkla savaştığımız bir kıtlık döneminde gün doğmadan kalkar,gün batana kadar aç susuz bağ bahçe işleri,sürü peşinde koşardık.
9 yaşında şehire taşındık,ilkokul 3 ten lise bitene kadar gömlekçi,terzi çıraklığı yaptım.
Liseden sonra düşe,kalka,çalışarak üniversite hayatımı tamamladım.
1976 da Doktor oldum,rahata kavuştum...Derken köylerde,şehirde,gece gündüz,hafta tatili,bayram tatili demeden;hastalarımın acılarına,dertlerine ortak oldum derman bulmaya çalıştım.Köy yollarında jipler ile 3 defa uçurumlara uçtum,şimdi bel bacak ağrısı çekiyorum.
2010 dan sonra işi gücü bıraktım
Edindiğimiz yazlık evimizin 60 m2 lik bahçesinde şu anda sahip olduğum,şeker,yüksek tansiyon,by-pass önerilen koroner arter hastalığından daha ağır hastalıklar gelmeden; birşeyi kafaya takmadan gönlümce yaşamaya çalışıyorum.Bence sizde kendinize çok yüklenmeyin.
Şiirde insana serzenişim var,çok umutsuz değilim,yemin de etmedim;
“Bulsam sevilecek insanı severim.”
“AKAN SUDA İKİ KEZ
YIKANILMAZ”
Herakleitos
Geçen gün ömürden,
Yaşar giderim geçmeden,
Severim Doğayı,
Bulsam Sevilecek insanı...
Otu,börtü böceği,
Severim her renk çiçeği,
Bal yapan arıyı,
Bulsam Sevilecek insanı...
Batsa da gülün dikeni
Çekerim cefasını,
Severim akşam sefasını
Bulsam Sevilecek İnsanı...
Severim Doğayı,
Ona olan ortaklarımı
Bahçemdeki Kirpiyi,kaplumbağayı
Bulsam Sevilecek İnsanı...
Dört kedim var terkedilmiş
Yazlıkçı bırakıp defolmuş
Severim onları,cıvıldayan kuşları
Bulsam Sevilecek insanı...
AYDINCAKtır gönlüm bağları
Severim taşını,toprağını,
Sevgi meyveli ağaçlarını
Bulsam Sevilecek İnsanı...
BİR KURUŞLUK HESAP
Kahveden sonra Atatürk soruyor: - Hayrola İsmet?.. Sende bir fevkaladelik var bugün... Ne oldu?.. Neye sinirlendin?
- Türk Hava Kurumu’nun toplantısı vardı da...
- Eee, ne olmuş varsa?
- Fuat beyi (THK Başkanı) epey terlettim... İstifaya falan kalktı.
- Çalışkan çocuktur Fuat... Kurumu da iyi yönetiyor.
- Bunlara bir diyeceğim yok... Fakat canımı sıkan bir şey oldu.
- Neymiş o?
- Hesaplarda bir kuruş oynuyor.
- Bir kuruş.
İnönü:
- Daha önceki toplantıda dikkatimi çekmişti... Bu bir kuruşun nereye gittiğini öğrensinler diye talimat vermiştim. Bulamamışlar... Fuat beyin hassasiyetini anlıyorum... Ama milletimiz ondan daha hassastır... Verdiği paranın nereye gittiğini mutlaka bilmek ister... İstifa bu gibi hallerde en kolay çıkar yoldur... Ama kimseyi rahatlatmaz... Hatta söylentilere bile sebep olur.
Atatürk:
- Demek mesele bu... Bir kuruşun hesabı seni bu kadar üzdü... Haklısın... Kırk para (bir kuruş) günün birinde 40 lira, 40 lira da 400 lira olur... Bu da giderek büyür halkın ağzında... Cumhuriyet’i kurarken böyle bir kuruşlara çok ihtiyacımız oldu.. Peki ne yaptın sonunda?
İnönü:
- Memurları seferber ettim... Ve bir kuruşun yanlışlıkla başka bir hesaba geçirildiğini bulup, çıkarttırdım... Bizim milletimiz cömerttir, elindekini, avucundakini verir... Ama verdiğinin doğru, dürüst yerlere harcandığını görmek ister... Buna inanmak ister.
Sabiha Gökçen anılarından.