Hiçbir karmaşası olmadan yaşıyorduk
Büyümeye acele etmeden
Çocuk gibi büyüyorduk
Küçüktük daha
Boyumuzu aşan sorunlarımız yoktu
Kışın karla kaplı sokaklarda
Yazın yemyeşil tabiatta sokaklarda oynardık
El ele tutuşur kısa mesafelerde
Okulumuza ulaşırdık
Siyah önlüklerimiz bembeyaz yakalarımız vardı
Ayağımızda hemen hemen aynı cins ayakkabılar
Anlamazdık kim fakir kim zengin
Öyle yarış atı gibi koşturduğumuz
Sınavlar dershaneler de yoktu
Özel okullar evlere gelen özel öğretmenler de yoktu
Küçüktük daha
Kapı önlerinde bağıra bağıra oynardık
Anneeee bana su versene
Anneeee bir baksana
Anneeee ekmek versene
Seyyar satıcı geçiyor anne beş kuruş atsana
Anneee kilim atsana evcilik oynayacağız
Küçüktük daha
Ağaçlara tırmanırdık minicik bedenimizle
Erik toplardık şeftali elma kiraz
Kendi bahçemizde erikler yerlere uzanırken
Biz komşu bahçeden çalmak isterdik
Çünkü onun tadı daha güzeldi
Ağzımızdan meyve suları aka aka
kirazlardan küpe yapardık kulağımıza
Şapur şapur yerdik meyveleri
Küçüktük biz
Hiç markalı kıyafetler yiyecekler
İstemedik annelerimizden
Marka mı oda ne bilmezdik biz
Avmleri koca koca neon ışıkları yanan
Yabancı yabancı isimler konulan mağazaları
Küçüktük biz
Evlerde yaşadık odalarda değil
Hiç bilmedik ayrı odalarda yaşamayı
Kömür sobasıyla büyümeyi bildik
Sobanın yanında leğenle yıkandık kimi zaman
Sonra kıpkırmızı suratla sobanın yanında kıvrılarak
Uyumayı bildik
Soba üstünde kaynayan güğüm
Üstünde pişen yemek
Çıtır çıtır pişen kestaneleri bildik
Hatta külünde pişen patatesleri bildik
Hani şimdi dünya paralara yediğimiz kumpir varya
Annelerimizin ellerinden yedik yıllarca
Küçüktük biz
Mutluyduk iki oda bir sofa evlerimizde
Kardeşler aynı odada el ele yatmaktan
Sabah ne yaramazlık yapalım diye planlar yapmaktan
Başucumuzdaki kitaplardan
Mutluyduk çünkü biz çocuktuk
Büyüdük bizler de teknolojiye yenildik
Artık üşüdüğüm zaman sırtımı kalorifere dayıyorum
Kestane mantar patates yapacak sobam da yok artık
Yer döşekleri de yok artık
Rahat rahat yataklarda yatıyoruz
Ama hep bir yanımız geçmişi özlemekle geçiyor
Aslında ailemizi anne babamızı büyüklerimizi özlemek
Onların o günlerin geri gelmeyeceğini bilmek
Belki de budur içimiz acıtan
Belki de bu yüzden hep bir yanımız çocuk kalıyor
Ne dersiniz dostlarım
Sevgi ve saygılarımla