Malatya’nın doğal ortamını doya doya yaşayan en son kuşak bizim kuşak olmuştur. Öyle ya Malatya 1960 lardan itibaren binalaşmaya ve betonlaşmaya başladı, sağlıksız yüksek binalar yapıldı, yeşil alanlar aleyhine programlar yapılarak hayata geçirildi ve sonunda Yeşil Malatya’mız bir çorbaya çevrildi. Şu anda adeta bir beton yığını…
1965 yılında lise son sınıfa gidiyordum. İngilizceden tek dersten başarısız olmuştum. İngilizce Hocamız’da Ülkü Bey diye bir hocaydı. İngilizceden sözlü sınava girdim. Başarılı olduğumu da düşünüyordum. Ne çare ki on üzerinden üç alarak bir sene gezmek zorunda kaldım. Bir sene avare gibi gezecektim. Bu zaman zarfında bir şeylerle uğraşma ihtiyacını duydum. Kışla Caddesinde bizim dede dediğimiz saz imalatçısı Cafer Bakırdan 150 liraya dut tekneli bir bağlama aldım. Başladım kendi kendime tıngırdatmaya. O zamanlar Malatya Erkek Sanat Enstitüsünün radyosu yeni açılmıştı. Gençlerimiz, sanatçılarımız kendini göstermek için radyoda ve sahnelerde boy gösteriyorlar, her yöreden toplanan Malatya türkülerini çalıp söylüyorlardı. Beni de aldı mı bir heves. Ses alıcı cihazlar yok. Türküler, özellikle de Malatya türküleri söylenirken sözlerini yazıp, uzun saplı bağlamamla onları çalmaya çalışıyordum. Tabii ki bu kayıtlar benim türkü arşivimi oluşturdu. Gel zaman git zaman Radyo ve sahneler kapandı, Malatya’nın üzerine sessizlik ve kara bulutlar çöreklendi. Bu zaman zarfında da o türkülerin çoğu unutuldu. Ancak o türkülerden bazıları benim belleğimde yer etmişti. Zaten sözleri de vardı. O kayıtlar benim arşivimmiş de haberim yokmuş. Sonraları arşivli yaşamanın önemini daha iyi kavradım. Yazı yazmaya da onun için başladım. Yazı yazmanın kolay olduğunu sanmayın. Ben kalemi elime alır yazarım deme ile olmuyor. Bir defa yazmak için belge ve bilgi gerekiyor, Bir de düşünce. Yazıya dökmeyi ve yetenekli olmayı saymıyorum.
BİLGİ ŞİMŞEKER
O zamanlar bir çok kişi türkü piyasasında meşhurdu. İlhan Kızılay, Fahri Özyıldırım, Selahattin Alpay, Sami Kasap öne çıkanlardandı. Ancak bir kişi vardı ki bağlamayı adeta konuşturuyordu. Adı da Bilgi Şimşeker’di. Gel zaman git zaman Malatya müziği hakkında bir yazı yazmıştım. Bilgi Şimşeker’in isminden de sadece bahsetmiştim. Bana internet ortamında bir mesaj geldi. Gönderen üstad Bilgi Şimşeker’di Mealen Şimdiye kadar Malatya’lılar tarafından pek aranmadığını, İlhan Kızılay’ın İstanbul’a gitmesinden sonra onu da çağırdığını, İstanbul’da tekel fabrikasında çalıştığını, bu arada bir kas hastalığına tutulduğunu, tekerlekli sandalyeye mahkum olduğunu, saz çalamadığını söyledi. Bundan sonra da birkaç kez telefon görüşmesi yaptık. Dertleştik. Bu görüşmeler sonucunda bilgi dağarcığıma Bilgi Şimşeker konusunda şunları yazmışım.
1946 yılında Malatya’da doğdu. İlk okula Fırat İlk Okulunda başladı. İkinci sınıfta Erzurum’a gitti. Orta ikiye kadar orada okudu. Küçük yaşta bağlama çalmayı öğrendi. 1960 yılında Erzurum deneme radyosunda görev alıp doğudan sesler gurubuna katılıp sazıyla ve sesiyle çalışmalara katıldı. Tekrar Malatya’ya gelip Muharrem Kırlangıç ile beraber çalışmalar yaptı. Mehmet Yumrutepe, İlhan Kızılay, Fahri Özyıldırım ve Sami Kasap ile Malatya halk türkülerini tanıttı ve hizmet etmeye başladı. Çalışmasını Malatya Halk Eğitim Merkezinde THM kısmında sürdürdü .
MALATYA'NIN YOLLARI-1
Selami Yücel
Trend Haberler
TOKİ’de kış kabusu! Malatya’da vatandaşlar gece yarısı sokağa döküldü
Malatya’da 450 metrekarede başladı, dört ilçeye yayıldı! Gramı 800 TL’den satılacak
YEŞİLYURT BELEDİYE BAŞKANLIĞI KIŞLIK LASTİK ALIM İŞİ
‘Borç tutarı e-Devlet’te görünmüyor’ diyenler dikkat! AFAD Malatyalıların merak ettiği 9 soruyu yanıtladı
Malatya’da Erkenek’i sarsan yangın! Deprem sonrası yapılan ev küle döndü
Resmen açıklandı: Malatya MAŞTİ’de son 1 ay!