Çocukluğumun mis gibi kahve kokusu burnumda

Yanaşırdık annelerimizin kucağına

Aman ha derlerdi çocuklar kahve içmez Arap olur

Yemeklerimizi tam bitirmek zorunda idik bir tek pirinç tanesi kalmayacak ya ne de olsa ağlamasın yemekler arkamızdan

Senelerce inandık çocuk aklımızla bizi kardeşlerimizi leyleklerin getirdiğine

Leyleklere bakardım merdivenli evimizden bir tane daha kardeş bıraksa diye

Yaramazlık yaptık mı hımm acı biber süreceğiz derlerdi ağzımıza hemen kıvrılıverirdik hemen bir kenara

Ya annemiz kaşıyla gözüyle konuşurdu lafa ne hacet

Kaşlar yukarı kalktı mı bir terslik var mutlaka

Konu komşu geldi mi söylemeye gerek yok

Mimiklerden anlardık çay mı yapacağız kahvemi

Misafir gidene dek gözlerim annemde aman bir hata yapmayalım diye

Derin derin bakardık radyoya nasıl bu sesler çıkıyor diye

Zannederdim ki içinden birileri çıkacak çocuk aklımla

Bilmem kaç kere bakmışımdır arkasına nereden çıkıyor bu sesler diye

Arkası yarınları dinlerdik birde mikrofonda tiyatro

Polis radyomuz vardı ya o zamanlar son çıkan plakları oradan dinlerdik zaman zaman istekler yaparak

Ninelerimiz masallar anlatırdı bir varmış bir yokmuş ile başlayan

Gökten üç elma düştü biri bana biri senin başına düşen diye biterdi masallar

Keşke masallardaki gibi kalsaydı çocukluğumuz

Alaaddin in sihirli lambası çıksın diye beklerdik

Dilek tutardık acaba çabuk mu büyüyelim derdik ne dersiniz

Çabuk uykuya öcü geliyor derlerdi aman allah ım öcü de neydi ki

Kesin kötü bir şey hemen uykuya verirdik kendimizi

Oyunlarımızda üçe kadar sayarken bile araya buçukları sığdırırdık ki zaman tanımak için

Demek ki kıyamazdık arkadaşlarımıza

Senelerce zannettik ki kıyafetler bir beden büyük ayakkabılar da bir numara büyük olması gerekli

öyle alınırdı çünkü nede olsa seneye de giyilecektir bu kıyafetler

Hatırlar mısınız dostlar parmaklarımızla gölge oyunu oynar hayvan figürleri yaratırdık ,

Nasılda saf güzel çocuklarmışız

Mesela ben ekmek aldım mı bakkaldan eve gelene kadar Üstünde etiket olurdu mutlaka onu sökmeliydim

Bilmem kaç kişi böyle yapmıştır ben gibi

Ama mutlaka kağıdın bir parçası kalırdı üstünde

Dört yapraklı yonca bulmaya çalışırdık yeşillikler içinde

Uğur böceği kondu mu üstümüze bizden mutlusu olmazdı

hayallere dalardık dilek dileyerek

Hatıra defterlerimiz bile farklıydı sakın beni unutma diye başlayan

Sepet sepet yumurta sakın beni unutma unutursan küserim gözlerinden öperim

Bakar mısınız küssek bile öpüyoruz gözlerinden

aslında anlıktı ya küsmelerimiz ellerimiz birleşir barışıverirdik hemen

Yerde minik bir ekmek kırıntısı görsek alır 3 kere öper yukarı ya koyardık

Yoksa taş olurduk öyle öğretilmişti bizlere

Kıbrıs barış harekatı zamanı ağzımızda bir şarkı

çatlada patla Makaryos Kıbrıs bize kalacak

yaa böylede savunurmuşuz bir parça toprağımızı bile çocuksu aklımız ile

Bütün babalar da anneler de çocuktular bir zamanlar tıpkı anne babalarımızın olduğu gibi bizim olduğumuz gibi

Anne baba sıcaklığı ile mutlu bir ailede büyüdüğüm için

Teşekkür borçluyum anne ve babama

Böyle saf cahil çocuklar olduk

Ama inadına çocuk olduk

Çocukluğumuzu yaşadık doya doya

Şimdi bir doktor arkadaşımın dediği bir şey geldi aklıma

Her doğum yaptırdığımda doktor merhaba nasılsın diyecek gibi bakıyor yeni doğmuş bebekler bile

Bilemedim hangisi daha iyi

Yeni nesil cin gibi bu yazdıklarımı okuyanlar yok artık Diyeceklerdir mutlaka

Sevgi ve saygılarımla