Hepimiz bir şeylere bir yerlere birilerine özlem duyarız zaman zaman
Bazen boğazımıza bir yumru gelir tıkanırız
Bazen de karnımıza bir hançer saplanır sanki
Kimi zaman bir mutluluk kaplar içimizi
İçimiz kıpır kıpır olur bu anlarda
Bir neşe sarar bizi
O kadar çok hediye paketi biriktirmişizdir ki hayatımız da
Üst üste sıralanmıştır yıllarca açılmayı bekleyen
Açmak isteriz zamanı gelmiştir artık
Eski tozlanmış bir kitap alırız kütüphanemizden
Birden kuru bir çiçeğin dalı düşer
Kıpkırmızı bir gülün yaprakları ayrılmıştır birbirinden
Tıpkı en sevdiğinizden ayrılmanız gibi
Kimi zaman dinlediğimiz bir şarkıyla dalarız hayallere
O yıllarda en sevdiğimiz şarkıdır
Birden yarım kalan bir aşk hikayesini hatırlatır bize
Off ki of deriz ne günlermiş
Bazen de yanımızdadır sevdiğimiz birlikte dinleriz
Etrafımızda oynayan torunlarımıza bakarak
Ne günlermiş deriz tatlı bir tebessümle tam da hayal ettiğimiz gibi
Yolda yürürken bir koku duyarız bazen de
Bu kimi zaman unutmaya yüz tutmuş ya da unutmak istediğimiz birinin parfüm kokusudur
Kimi zaman da annemizin yaptığı bir yemeğin kokusu gelir burnumuza
Çocukluğumuz gelir bir anda aklımıza
Ya da yolda yürürken çok gerilerde kalmış bir arkadaşımız çıkar karşımıza
Hemen takarız gözlüklerimizi birbirimizi tanımaya çalışırken bir yandan da devam ederiz sohbete
Hemen telefonlar alınır verilir
Teknoloji yanı başımızda ya ne de olsa, eskisi gibi kağıtlara yazmadan
Not ediveririz hemen son model telefonlarımıza
En kısa zamanda görüşme dilekleri ile ayrılırız
Hayatın bizi savurduğu yeni yaşantılarımıza
Kimi zaman devam eder görüşmeler
Çoğu zaman da sadece telefonda kayıtlı kalır aranmayı bekleyerek
Bir sabah uyku tutmaz tıpkı ben gibi açarız televizyonu
Çok eski bir Türk filmi çıkar karşımıza
Eski İstanbul’u izlerken bir yandan
Şimdiki neslin adlarını bile duymadığı
Kahramanlarımız geçer birer birer ekrandan
Koltuklara sıralanmış dantel örtüler,
Tam tepede evimizin kraliçesi bir radyo
Eski antika eşyalar bir gece lambası
Ahh ahh hemen kendi evimiz çocukluğumuz gelir aklımıza
Bir damla göz yaşı akar bu anlarda gözlerimizden
Eski kalabalık ailelerimiz gelir aklımıza bu anlarda
Bazen de yolda yürüyen insanlara bakarız
Düşünüyorum da insanlar neden bu kadar birbirine benzer oldu
Yaşlıyı genci ayırt etmek imkansız neredeyse
Sana bomboş bakan gözler gergin suratlar
Genç kızlar mı onlarda aynı boya küpüne düşmüş gibi botokslu suratlar, şişirilmiş dudaklar
Yeni yaşlar kazandıkça
Buda yaşlanmanın yeni adı oldu sanırım
Daha bir nostaljik mi oluyoruz ne
Ne dersiniz dostlarım
Geçmiş sabit yaşandı bitti orada öylece duruyor
Şimdi yaşadığımız hayat bir karmaşa içinde devam ediyor harala gürele devam ediyoruz yaşantımıza
Acaba diyorum bu yüzden mi kısa süreli de olsa bu karmaşık hayatın içinden sıyrılıp ta
O yalın hayata kısa süreli de olsa dönme isteğimiz bundan mı?
Bu yüzden mi nostalji bu yüzden mi zaman zaman geçmişe dalmak
Ha ne dersiniz dostlarım
SEVGİ VE SAYGILARIMLA