Hepimiz bir şeylere bir yerlere birilerine özlem duyarız zaman zaman

Bazen boğazımıza bir yumru gelir tıkanırız

Bazen de karnımıza bir hançer saplanır sanki

Kimi zaman bir mutluluk kaplar içimizi

İçimiz kıpır kıpır olur bu anlarda

Bir neşe sarar bizi

O kadar çok hediye paketi biriktirmişizdir ki hayatımız da

Üst üste sıralanmıştır yıllarca açılmayı bekleyen

Açmak isteriz zamanı gelmiştir artık

Eski tozlanmış bir kitap alırız kütüphanemizden

Birden kuru bir çiçeğin dalı düşer

Kıpkırmızı bir gülün yaprakları ayrılmıştır birbirinden

Tıpkı en sevdiğinizden ayrılmanız gibi

Kimi zaman dinlediğimiz bir şarkıyla dalarız hayallere

O yıllarda en sevdiğimiz şarkıdır

Birden yarım kalan bir aşk hikayesini hatırlatır bize

Off ki of deriz ne günlermiş

Bazen de yanımızdadır sevdiğimiz birlikte dinleriz

Etrafımızda oynayan torunlarımıza bakarak

Ne günlermiş deriz tatlı bir tebessümle tam da hayal ettiğimiz gibi

Yolda yürürken bir koku duyarız bazen de

Bu kimi zaman unutmaya yüz tutmuş ya da unutmak istediğimiz birinin parfüm kokusudur

Kimi zaman da annemizin yaptığı bir yemeğin kokusu gelir burnumuza

Çocukluğumuz gelir bir anda aklımıza

Ya da yolda yürürken çok gerilerde kalmış bir arkadaşımız çıkar karşımıza

Hemen takarız gözlüklerimizi birbirimizi tanımaya çalışırken bir yandan da devam ederiz sohbete

Hemen telefonlar alınır verilir

Teknoloji yanı başımızda ya ne de olsa, eskisi gibi kağıtlara yazmadan

Not ediveririz hemen son model telefonlarımıza

En kısa zamanda görüşme dilekleri ile ayrılırız

Hayatın bizi savurduğu yeni yaşantılarımıza

Kimi zaman devam eder görüşmeler

Çoğu zaman da sadece telefonda kayıtlı kalır aranmayı bekleyerek

Bir sabah uyku tutmaz tıpkı ben gibi açarız televizyonu

Çok eski bir Türk filmi çıkar karşımıza

Eski İstanbul’u izlerken bir yandan

Şimdiki neslin adlarını bile duymadığı

Kahramanlarımız geçer birer birer ekrandan

Koltuklara sıralanmış dantel örtüler,

Tam tepede evimizin kraliçesi bir radyo

Eski antika eşyalar bir gece lambası

Ahh ahh hemen kendi evimiz çocukluğumuz gelir aklımıza

Bir damla göz yaşı akar bu anlarda gözlerimizden

Eski kalabalık ailelerimiz gelir aklımıza bu anlarda

Bazen de yolda yürüyen insanlara bakarız

Düşünüyorum da insanlar neden bu kadar birbirine benzer oldu

Yaşlıyı genci ayırt etmek imkansız neredeyse

Sana bomboş bakan gözler gergin suratlar

Genç kızlar mı onlarda aynı boya küpüne düşmüş gibi botokslu suratlar, şişirilmiş dudaklar

Yeni yaşlar kazandıkça

Buda yaşlanmanın yeni adı oldu sanırım

Daha bir nostaljik mi oluyoruz ne

Ne dersiniz dostlarım

Geçmiş sabit yaşandı bitti orada öylece duruyor

Şimdi yaşadığımız hayat bir karmaşa içinde devam ediyor harala gürele devam ediyoruz yaşantımıza

Acaba diyorum bu yüzden mi kısa süreli de olsa bu karmaşık hayatın içinden sıyrılıp ta

O yalın hayata kısa süreli de olsa dönme isteğimiz bundan mı?

Bu yüzden mi nostalji bu yüzden mi zaman zaman geçmişe dalmak

Ha ne dersiniz dostlarım

SEVGİ VE SAYGILARIMLA