Meslek hayatımda İlk defa çocuk sahibi olan deneyimsiz anne-babaların çocuklarının hastalandığına dair en küçük bir kuşkuda bebeği kapıp doktor doktor gezdiklerine çok tanık olmuşumdur.Doktor muayene eder etmez sorunun hemen halledileceğini sanan sabırsız anne-baba kısa sürede çocuklarının rahatlamadığını görünce çareyi bir başka doktora götürmekte bulurlar.Bir gecede 4-5 doktora giden aileler gördüm.Her doktor torba torba ilaçlar olmasına rağmen o ilaçları düzenlemek yerine torbalarda bulunan ilaçlar yerine muadil ilaçlar yazarak kendi ustalığını kanıtlama yoluna gider.Genel de de panik halinde olan aileye birkaç dakika ayırıp da ilaçların nasıl kullanılacağı hakkında bir bilgi vermezler.
Çocuğunun hayati endişesi içinde olan Aile de söyleneni pek kavrayamaz,anlayamaz.Anlamış gibi yapar kafasını sallar gider.Ben özel muayenemde 1976 yılından itibaren 2000 li yıllarda bilgisayar sistemine geçene kadar reçetelerimi,siyah-Kırmızı şeritli daktilolar ile yazdım.Bunda kastım okuma yazması olan insanların yardımı ile hastaların ilaçlarının tarife uygun kullanılmasını sağlamaktı.Siyah yazı ile ilacın adını yazar altına da kırmızı yazı ile mesela
Sabah altıda 1 ölçek/tablet
Öğlen saat 12 de 1 ölçek/tablet
Akşam saat 6 da 1 ölçek/tablet
Gece saat 12 de 1 ölçek/tablet
Gibi açık açık tarif yazardım.Bazan eczaneden ilaçları aldırıp getirtip bir de göstererek bu tarifleri ilaç kutuları üzerine de yazardım.
Ancak bizim millet okumayı sevmez.Reçetenin altında da
“Lütfen Kontrole geldiğinizde reçetenizi getirin” yazdığından,eczanede ilaç aldıktan sonra hasta yakınları reçeteyi güzelce katlar,para cüzdanlarına yerleştirir.Kontrole geldiklerinde katı açılmamış gıcır,gıcır reçeteyi çıkartıp verdiklerinde emeklerimin boşa gittiği hayal kırıklığını çok yaşardım.
-1994 yılında Ankara-Batıkentteki ‘Özel Aydıncak Polikliniği’ne saat 22:00 cıvarında panik halinde genç bir çift Bir aylık bir bebek ve birkaç torba ilaçla geldiler.Bebeğin 40 dereceye yakın ateşi vardı.Hemen ateş düşürücü bir enjeksiyon yaptım,sonra atletini ıslatıp,sıkıp giydirdim,koltuk altlarına ıslak pamuklar,başına ıslak bir gazlıbez koydum.Birbuçuk saat sonra ateş normale döndü.Getirilen ilaç torbasından gerekli ilaçları seçip,defalarca tariflerini yaptım.Sabah 07:30 da kontrole getirmelerini söyleyip gönderdim.
Sabah bebeğin ateşi ve sistem muayenesi normaldi.Genelde insanların ateş düşürücü ilaçları ateş yükseldikten sonra verdiklerini bildiğimden ateş olsun olmasın ilaçlarını kullanıp,birkaç gün sabah,akşam kontrole getirmelerini istedim.
Batuş artık benim hastam olmuştu.Bana danışmadan başka doktora götürülmezdi.
Baba nisbeten sakindi ama anne panik ataklı.Çocuğunun başına bir kaza gelecek endişesiyle çocuğu evden dışarı çıkartmak istemiyordu.
Batuş büyüdü,kanepeye tırmandı düştü,bacağı yaralandı dikiş atmak zorunda kaldık.Sandalyadan düştü,başı yarıldı gene dikiş atmak zorunda kaldık.Anneye artık kızmaya başlamıştım
“Bu çocuğu ev hapsinde tutuyorsun,pisi pisine yaralandı bacağına,başına dikişler attık,yav şunu parklara götür de adam gibi yaralansın,yaralandığına değsin,çocuk doğada nasıl yaşayacağını öğrensin” dedim olmadı
“Yav siz yeni bir çocuk yapın da Batuş’un yakasından düşün”
dedim söz dinlemediler.
Batuş sonunda okula başladı.Anne günlerce çocuğu ile birlikte okula gidip yanında oturdu.Sonunda öğretmenler uygun bir dil ile okuldan kovdular.
Bir süre sonra anne ikinci çocuğa gebe kaldı.Artık batuş sokakta arkadaşları ile koşup oynama özgürlüğüne kavuşmuştu.Düşüp orası burası yaralansa da kimse üzerinde durmuyordu.
Şu anda batuş 25 yaşlarında Sağlık sektöründe çalışan,kendi ayakları üzerinde durabilen meslek sahibi aslan gibi bir delikanlı.
NOT:1
TOY
Gençliği sebebiyle görgüsüz ve beceriksiz olan.
Deneyimsiz, acemi, çaylak
NOT:2
2010 yılında aktif hekimlik hizmetlerimi durdurdum.
Ama hastalarımla bağımı kopartmadım.
2018 yılı Temmuz ayında Batuşla messenger üzerinde mesajlaştık.Batuş’un yazdığı mesajın kısa bir bölümü
“Hocam iyi akşamlar Umut yolunda elinizde büyüdüm sayenizde sağlıklı bir çocukluk yaşadım. Gazetcilik okudum”
şeklindeydi.Batuşla gurur duydum.Halen benim çok sevdiğim Batuşum.Allah ömürüne bereket versin.