Garabet deyince çoğunuz afalladınız ve ne demek olduğunu merak ettiniz değil mi? Fazla merak etmeden cevabını vereyim. Garabet Ermeni’ce bir erkek ismi. Garabet, Kirkor, Kevork, Milkon, Harut, Ani, Ohannes, Horey isimler bizlere hiç yabancı değildi. Zamanın Malatya’sında çok sıklıkla dillerden dökülürdü.
Malatya’lı Ermenilerden biri var ki facebook sahifesindedikkatimi çekti. Benden daha fazla Malatya aşığı.Geçen sene facabookta arkadaş olduk. Şimdiye kadar da vallaha yüz yüze gelmedik. 1960 doğumlu, bizden sonraki nesilden. Çok ilginç bir hayat öyküsü var. Üç kardeşlermiş. Yedi yaşına kadar Malatya’da bizim Ermeni Mahallesi dediğimiz eski ara demiryolunda İsmetiye Mahallesinde ikamet ederlermiş. Bu yaşta iken komşuları Sara Makasçı;Garabet’inEremeni okula gönderilmesi konusunda babasını ikna ediyor ve Gedikpaşa Ermeni Protestan yatılı okuluna Garabet gönderiliyor. Tuzla Kamp Armende kalıyor.Hikâye geniş ve uzun… Romanı dahi yazılır.
OnlarTam Malatya’da iken anmak istedim. Tabii ki sembol olarak da hayatın çemberinden geçmiş, sempatik Malatya ve kültür aşığı Garabet’i seçtim.
Malatya’lı Ermeniler üç dört sene önce Hayder(Malatya Hayırsever Ermeni’ler Derneği ) diye bir dernek kuruyorlar. Malatya Belediyesinin Ermeni Mezarlığında bulunan son dua yeri ve gasilhanenin yerinin yıkılması üzerine öne çıktılar. Çabaları sonucu yıkılan yer yeniden yapılmış, mezarlık eskisine göre biraz daralsa da Allaha şükür halen ayakta. Bu arada her sene Malatya’yı ziyaret ederler. Nostaljiyi yaşarlar, Venk ve Taşhoran kiliselerine giderler, Mahalli sanatçıları dinlerler, betonlaşmış olmasına rağmen eski evlerinin yerini ziyaret ederler ve hayallerinde canlandırırlar, şimdiye kadar görmedikleri akrabaları ile karşılaşırlar.
Garabet Kardeşimden mesaj aldım, şu anda da Malatya’dalarmış. Sultansuyu Hara’sını ziyaret etmişler, Kültür Müdürlüğünde şube müdürünün oğlunun kına gecesine katılmışlar. Bir de verimli bir toplantı yapmışlar. Bu konuda ben de onlar orada iken bir yazı da ben yazayım dedim.
Eskisi kadar olmazsa bile ara sıra mesajlaşırız. Bu defaki gelişleri için garabet’in mesajını okudum ciğergâh oldum.
GARABET ORUNÖZ’ÜN MALATYA ZİYARETİ HAKKINDAKİ DUYGULARI
Şöyle diyor: Duygularını ne güzel dile getirmiş.
Benim de bir babam vardı;
Bugün Babalar günüymüş; tüm baba ve baba adaylarına acısız, sızısız, gamsız, kedersiz, sağlıklı ve en önemlisi hasretsiz yaşamaları dileklerimle kutluyorum.Aklım erdi ereli, ne anneler, ne babalar gününü kutlama şansım olmadı. Hep HASRETLE iç çektim durdum. İçin için hep yandım-yandım.
Yarın; yani 16 Haziran pazartesi gününden 21 Haziran cumartesi gününe kadar Malatya’da olacağım. Tek başıma da değil, 52 kişi ile birlikte. Tabii ki, herkes bir amaç için Malatya’ya geliyor. Herkesin bir merakı, bir arayışı var, tek ortak noktamız; HASRETLİK... Kimi; doğduğu, büyüdüğü evini, gölgesinde yaprak sardığı dut, kayısı, elma ağacını, kimisi tozlu sokaklarını arayacak. Ben de, evet bende, her ne kadar doğduğum kerpiç evin yerine dikilmiş olan, sefer tası gibi, cezaevine benzer, beton bina da olsa, her bakışta doğduğum kerpiç evi göreceğim.Her ne kadar artık Depanos’un çeşmesi olmasa da, evimizin kapısından çeşmenin olduğu yere kadar...