Mihri Bacıya, İhsanın başka hikayelerini de anlatması için ısrar ettiler: İhsan pirinççinin Mehmet’e ne yapmış, ne olursun onu anlat’ diyerek konuyu belirlediler. Mehmedin karısı Zeytun duyarsa ne der?’ diyen Mihri bacıya: -“Anlat ‘anlat anlat biz kimseye söylemeyiz,’ dediler. Biliyorsunuz İhsan içkicidir. Arakı içer. Rakının iyisini de Ebenin oğlu duttan yapar. Dutu bir kazanın içine koyar, kazanın içine bir leğen oturtur. Kazanı kapamak için ters konmuş bir saç kullanılır ve kazan kapatılır. Kazanı kapatan sacın etrafı hava almasını önlemek için killi çamurla sıvanarak kapatılır. Böylece oluşacak dut buharının dışarı çıkmasını önlemiş olurlar. Kazanın altını hafiften yakınca yavaştan buharlaşan dut buharı ters duran sacla karşılaşır ve yoğunlaşarak damlalar halinde kazanın içindeki leğene düşer. Burada biriken sıvı arakıdır. A Ebenin oğlu mahkemede İhsanın yardımını gördüğü için ona bir küp dolusu arakı ikram etmiş, etmiş ama içecek yer yok, evde içse babası razı olmaz. Mevsim kavun mevsimi, bu mevsimde içilmeyen rakılı günler ömürden sayılmazmış. İhsan, Orduzu’lu Mustoya bir tas dolusu arakı vererek, bostanda oluşan kavunlardan birini, sapından ayırmadan kapak çıkarmasını, arakıyı kavunun boşluğuna döküp kapağı tekrar yerine yerleştirmesini ve kesilen yeri de mumla kapatarak hava almasını önlemesini tembih etmiş.
Bu şekilde bostandaki kavun içinde bekleyen arakı keskinleşirmiş. Bir hafta sonra kavunla birlikte arakı gelmiş. Pirinççinin Memet içkici, arakıya çok düşkün. İhsan evdeki rakıyı Memed’e: -“ Beş yıllık arakı sizin bahçede bir köşede içelim” diyince Memet çok memnun olmuş. Körün istediği bir göz Tanrı’nın verdiği iki göz misali, Memedin ağzının suyu akarak küpü, İhsanda kavunu alarak doğruca Mehmedin evine gitmişler. Evin kapısını açmaları ile bütün planları suya düşmüş. Mehmedin karısı Zeytun durumu anlayınca ‘benim evimde arakı içilmez duyan konu komşu ne der?’ diyerek onları içeri almamış. Binbir rica yalvarma fayda vermemiş, kös kös geri dönmüşler. İhsan bu duruma çok içerlemiş, ‘bunun hesabını sorarım’ diyerek o anda plan yapmaya başlamış: -“ ‘Merak etme Mehmet, içecek bir yer buluruz sana bu arakı ve kavunu tattırmazsam içim rahat etmez. Bu ay Muharrem ayı, Bektaşi tekkesinde aşûre vardır, dedelere rakı ikram ederler. Aşürede yeriz.’ Demiş. Tekkeye gelmişler arakının gizli içildiği ve tekkeye devam edenlerin rakı içtiklerini bildikleri için bunlara “yılan kırkan” denir. Mehmet ve İhsan yılan kırkan oldukları için çekinmeden bir köşeye gidip içkilerini demlenmeye başlamışlar. İhsan Mehmedin kıvamına gelmesi için bir taraftan kavun yediriyor, rakı ikram ediyor, üzerine de fasıla ile aşure veriyormuş. Ye Mehmet iç Mehmet diye ısrar ederek Zeytun’un inadına ye ulan diyerek tekrar ediyormuş. Mehmet: -“ Sıkıştım vazifeyi ikmal edip geleyim’ diyince İhsan: -“ Böyle sofrayı bu muhabbeti nerede bulacağız? Bu meclisten kalkılmaz,vazifeyi ne zaman olsa yaparsın, iki gözüm ye” diyerek, Mehmedin dışarı çıkmasını önlüyormuş. Aşure bitincede Bektaşi canlardan bir tabak daha isteniyormuş. Mehmet tam zom olmuş. İhsan, arakı, aşure ve kavunun barsaklarında verdiği basınç sonucu altını doldurup yerinden kalkamayan Mehmedi bir hamalın sırtına vererek, paçasından aşağıya pislikler akar halde eve Zeytun’un yanına göndermiş. Böylece zeytuna yapacağını yapmış.