Malatya... Anadolu'nun bağrında, kayısı kokusuyla anılan, depremle sarsılmış ama dimdik ayakta kalmaya çalışan şehrimiz. Bir sağanak yağmurla, birkaç saat içinde caddeler göle dönüyor, alt geçitler sular altında kalıyor, araçlar mahsur, insanlarsa çaresizlikle izliyor. 12-13 Ekim de yaşananlar,  sadece bir hava olayı değildi. Yıllardır biriken yaranın yeniden kanamasıydı. 

Emeksiz Alt Geçidi'nde, Başharık'ta, Çöşnük'te biriken sular; sadece yolları değil, insanımızın umutlarını da boğuyor. "Yine mi" diyen sesler, sokaklarda yankılanıyordu. Çünkü bu manzara, ne yazık ki ilk değildi. Her sağanakta aynı acı, aynı öfke, aynı çaresizlik... 

Bir Şehrin Sessiz Çığlığı
Alt geçitlerde biriken sular, yalnızca beton ve asfaltı değil; insanların hayatını, emeğini, zamanını da yutuyor. Sürücüler araçlarında mahsur kalırken, anneler çocuklarını okula yetiştiremiyor, esnaf dükkanını su baskınından korumaya çalışıyor. Mazgalların tıkanması, drenaj hatlarının yetersizliği. .. Bunlar teknik kelimeler. Ama aslında her biri, bir ailenin gecikmiş randevusu, bir işçinin kaybolan yevmiyesi, bir gencin boşa giden hayali demek. Karayolları mı, belediye mi?  Sorumluluk tartışması sürerken, asıl soru şu: Bu şehrin insanları daha ne kadar bekleyecek? 
Depremden sonra ayağa kalkmaya çalışan Malatya, bir de her yağmurda bu utanç tablosuyla yüzleşiyor. İnsanlar diyor ki: "Yeter artık!  Geçici çözümlerle oyalanmayalım. Kalıcı olsun, bir daha yaşanmasın". Bu istek, bir şikayet değil; bir yürek feryâdı. 

Yapılanlar Var... Ama Yeterli mi? 
Unutmayalım: Büyük emekler var. 35 milyar liralık altyapı seferberliği, yenilenen hatlar, deşarj kanalları, Kuzey Kuşak Yolu'ndaki yağmur suyu sistemleri. .. Yeşilyurt'ta sel riskine karşı inşa edilen köprüler. . Bunlar umut ışıkları. Ama her sağanakta boğulan alt geçitler, bu ışıkların hâlâ zayıf kaldığını gösteriyor. İnsanlar "Teşekkür ederiz" demek istiyor;ama önce "Bir daha yaşanmasın" diyebilmek de istiyor. 

Yürekten Çözüm Önerileri:Artık Yeter! 
Bu acı, teknik raporlarla bitmez. Kalbi olan çözümler gerekir:
*Drenaj sistemlerini büyütün, güçlendirin.
İnsanlar sular altında kalmasın diye, kapasiteyi geleceğin yağışlarına göre ayarlayın. 
*Bakımı İhmal Etmeyin
Mazgalları temizleyin, hatları denetleyin. 
*Kurumlar El Ele Versin
Belediye, karayolları, MASKİ. . Yetki tartışmasıyla vakit kaybetmeyin. Birlikte hareket edin ki, insanlar "Kim sorumlu? " diye sormak zorunda kalmasın. 
*Akıllı ve Yeşil Çözümler Uygulayın
Su seviyesini anında bildiren sistemler, riskli noktaları otomatik kapatan teknoloji. Yeşil alanlarla suyu emen, doğayla barışık bir şehir inşa edin. 
*Halkı Dinleyin
Risk haritalarını paylaşın, şeffaf olun. İnsanlar bilmek, güvenmek istiyor. Onların sesi, en güçlü rehberiniz olsun. 

Bir Şehrin Umudu
Malatya,  sadece depremle değil; her sağanakla da sınanıyor. Ama bu şehir,  toprağından, insanından, direncinden güç alan bir şehir. Yeter ki, yöneticiler bu yaranın kanadığını görsün. Yeter ki,  "geçici müdahale" yerine " kalıcı güvence" densin. O gün geldiğinde, alt geçitler sularla değil;güvenle dolacak. İnsanlar "yine mi? " demeyecek;"Artık bitti" diyecek. 
Malatya' nın gözyaşlarını kurutmak, hepimizin ortak borcudur. Çünkü bu şehir, sadece peton ve asfalttan ibaret değil... İnsanlarının umutlarından, yüreklerinden oluşuyor. O umutları boğmayalım, büyütelim.