Malatya’nın yeni çarşısıyla ilgili açıklamalar nihayet geldi. Emlak Konut Uygulama Müdürü Yunus Emre Demirkıran, dükkânların 8 metrekareden başladığını, en büyük dükkânın ise 155 metrekare olduğunu söyledi. Kulağa modern bir çarşı yapılmış gibi geliyor olabilir ama gelin biraz mantık yürütelim.

8 metrekarelik bir dükkân neye yeter? İki masa, üç sandalye koysanız kapıdan girmek bile zor olur. Bırakın esnaflığı, neredeyse depo bile olamayacak bir büyüklük. Malatya’nın çarşı kültürü, tarih boyunca geniş dükkânlarda, rafların dolup taştığı, insanların oturup çay içtiği, komşu esnafla muhabbet ettiği bir yapı üzerine kuruldu. Şimdi ise “kutu gibi” dükkânlarla modern çarşı diye bize sunulan tablo, ne esnafın ne de vatandaşın beklentisini karşılıyor.

Ofislerde en küçüğü 12 metrekare, en büyüğü 175 metrekareymiş. Ofis deyince insanın aklına masa, sandalye, dosyalık, belki bir oturma grubu gelir. 12 metrekarelik yerde bırakın misafir ağırlamayı, çalışan nefes almakta zorlanır.

Bir de konutlardan bahsediliyor: “115 brüt, 95 net metrekare.” Yani aslında kâğıt üzerinde geniş gösterilen evler, içine girince küçülüyor. İnsan ister istemez soruyor: Malatya’nın yeniden yapılanmasında amaç gerçekten depremzedeleri modern, ferah ve kullanışlı alanlara kavuşturmak mı, yoksa rakamlarla oynamak mı?

Otopark meselesine gelince… 2000’e yakın otopark varmış, güzel. Ama herkesin arabasının olduğu bir dönemde bu sayı gerçekten yeterli mi? Hele ki merkezdeki araç trafiğini düşününce, bu otoparklar bile günün sonunda yetmeyecek.

Engelli vatandaşlar için rampaların yapılması güzel bir gelişme. Ama işin özü şu: Asıl mesele, insanların yaşam kalitesini yükseltmek, esnafa nefes aldırmak. 8 metrekarelik dükkânla, 12 metrekarelik ofisle bunu başarmak mümkün değil.

Yeni çarşı Aralık’ta teslim edilecekmiş. Evet, teslim edilecek ama teslim edilen şey bir çarşı mı, yoksa içi dar, ruhsuz beton kutular mı, işte onu zaman gösterecek.