Konuşmacılardan biri yine Malatya özelinde yaptığı konuşmada “24 Ocak 2020 tarihinde Elazığ ilinde meydana gelen 6.5 büyüklüğündeki depremin ardından 6 Şubat günü saat 04.17 de meydana gelen Kahramanmaraş merkezli 7.8 büyüklüğündeki depremden sonra 9 saaat içerisinde en küçüğü 5.7 olmak üzere yedi farklı büyük ve orta ölçekte deprem gerçekleşmiş, aynı gün saat 13.24 de meydana gelen 7.6 büyüklüğündeki depremde de ayakta kalan birçok bina yıkılmıştır. 20 Şubat günü 6.4 büyüklüğündeki Hatay merkezli depremi de sayarsak Malatya’da ayakta kalan yapılar büyük oranda yorulmuştur. Halen ayakta olan yapıların böylesine ağır bir yorgunluk neticesinde olası bir depremde ayakta kalabilmesi ve dayanıklılığı tartışılmalıdır” dedi.
Depremin nedenini insanoğlunun azmasına bağlayan ve “Ben de bir bilim adamıyım” diyen Malatya Büyükşehir Belediye Başkanının asli görevinin bir ev toplantısında azgınlık fetvaları vermek olmadığı, asli görevinin, bilim adamlığı yönünü kullanarak belediye başkanı olduğu kentin depremler sonucu yorulan binalarının dayanıklılığı ve bu binalarda yaşamını sürdüren halkın can ve mal güvenliğini sağlamak yönünde ne gibi önlemler aldığı, olası bir deprem neticesinde yaşanacaklar konusunda ne düşündüğü merak konusu oldu. İkinci oturum paneli, ODTÜ Mimarlık Fakültesi Öğretim Üyesi Prof Dr. Lale Özgenel’in yaptığı açış konuşmasıyla başladı ve bu oturumda söz alan ODTÜ Mimarlık Fakültesi Öğretim Üyesi Prof Dr.Celal Abdi Güzer kürsüye gelerek, Kentleşme, Planlama,Tasarım, Yapım, Kentsel Dönüşüm ve Denetim başlıkları çerçevesinde konuşmasını. Kentleşme başlığı altında: “ Türkiye kentleri 1940’lardan bugüne ivmelenmiş göçün getirdiği baskı sonucunda hazırlıklı olmadığı hızlı, plansız ve denetimsiz yapılaşma ile karşı karşıya kalmış, her şeyden çok radikal farklılıklar içeren eklektik (seçmeci) bir yapılaşma yığını haline gelmiştir.
Kentler öncelikli olarak mevcut merkezlerin organik biçimde yayılmasına, dokuların birbirlerine tesadüfi olarak eklenmesine açık büyüme göstermiş, dönemsel ve bölgesel uygulama farklılıkları kent içinde deprem güvenliğine yönelik olarak çeşitlenen standartlar getirmiştir. Altyapı ve planlamanın büyüme hızının gerisinde kalması bölgesel yığılmalar ve çok kez artırılan yoğunluk ve yüksekliklerle sonuçlanmış, hız ve maliyet kaygıları yapı nitelikleri üzerinde etkili olmuştur. İstanbul gibi büyük metropollerin aşırı yüklenmeleri sadece bölgesel sorunları artırmakla kalmamış, diğer bölgelerin ihmal edilmesini getirmiştir.” Planlama Başlığı altında: “Üretime, tüketime ve hizmetlere yönelik bölgesel denge sağlayacak planlamalar yerine metropollere yığılmalara izin verilmesi, başta demiryolu olmak üzere altyapının yeterince gelişmemesi, üst ölçekli ve çok girdili planların sürdürülebilir olmaması merkezlerde oluşan yığılmaları ivmelendirmektedir.
Planlamanın en önemli girdilerinden biri yer seçimidir. Türkiye’de büyüme ve yapılaşma baskısı zemin nitelikleri sorunlu olan alanların, tarım arazilerinin, su yataklarının, deprem fay bölgelerinin yapılaşmaya açılması ile sonuçlanmıştır. Benzer biçimde yerel yönetimlere aktarılan planlama yetkileri planların temel anlayışları ile çelişen yoğuluk ve yükseklik artışları, parçacı uygulamalar getirmiştir. Bugün gelinen noktada ölçekler arası süreklilik içeren, ekonomik, politik, sosyal ve kültürel öncelikleri kapsayan, farklı disiplinlerin birikimlerine dayanan bütüncül bir planlama anlayışından bahsedilemez.” Tasarım Başlığı Altında: “Deprem güvenliğine yönelik olarak bina ölçeğindeki tasarımların standartları yönetmelikler tarafından belirlenmektedir.Türkiye’de bu yönetmelik ve standartlar yıllar içinde çok kez değiştirilmiş, mevcut yapı stoğu hangi dönemde yapıldığına bağlı olarak çeşitlenen fiziki nitelikler barındırmış, bir sonraki yönetmelik bir önceki yönetmeliğe göre yapılan yapıların daha az güvenli olarak algılanmasına neden olmuştur. Özellikle kamu yapılarında projeler ihale yönetimi ile en düşük maliyetlerle yaptırılmaya çalışılmış, bu sürelerin kısa tutulması nitelikli hizmet alımını güçleştirmiş, yerel ve bağlamsal özellikleri dışlayan tip projelerin artmasını getirmiştir. Özellikle TOKİ eli ile uygulanan çok sayıda konut, yapısı, kullanılan yapım tekniği nedeni ile deprem açısından belli bir güvenlik standardı sağlamakla birlikte gerek tip proje tekrarları gerekse yapım tekniği kısıtları nedeniyle niteliksiz kentsel çevreler oluşturmuştur.” Yapım Başlığı Altında: “Depremle ilgili en önemli konu imalat aşamasında belli yapım standartlarının sağlanamaması, proje öngörülerinin gerçekleştirilememesidir. Bu zaman zaman yapımcının yeterince nitelikli malzeme kullanmaması gibi ihmallerden kaynaklanacağı gibi çoğu zaman bilgi eksikliği ve deneyimli eleman sorunu ile de olabilmektedir. Türkiye’de bina yapımcısı olabilmek için belli özellikler ve deneyime dayalı bir birikim aranmamaktadır. Yapı üretiminin hızı, kolay ve geri dönüşü yüksek bir yatırım alanı gibi görülmesi çok sayıda kişinin bunu bir yatırım ve iş alanı olarak görmesini getirmiştir. Bu alanda yatırım yapmanın temel önceliği bilgi ve deneyim birikimi olmaktan çok belli bir sermaye birikimine sahip olmaktır. Benzer biçimde bina yapımı en kolay ve yaygın ulaşılacak iş ve yatırım alanlarından biridir.