Bir yıl daha yol aldım yalan dünyadan
Doğru gittim sanırım dolandırmadan.

Gün oldu ağladım, gün oldu güldüm
Gün oldu elendim ve de süzüldüm.

Bazen tipi vurdu, çatladı yüzüm
Direndi borana, dayandı özüm.

Ne güzler, ne kışlar nice baharlar
Anıları bırakıp giden ne yazlar.

Hepsinin izini taşır bu beden
Yürek atar mıydı asla sevmeden.

Boynu bükük başak gibi, durdum hep
Müeddeb olmama budur tek sebep.

Olmadım asla mel’anet tarafında
Müdavim idim melâhat yanında.

Şad etmek oldu çevremi tek amacım
İçimde var olsa da onlarca sancım.

Tabasbus edenlere hiç rağbetim olmadı
Zaten bu tipler de yanımda yer bulmadı.

Şükrederim Tanrıma, beni sever sanırım
Uygun gördüğü zaman ben de ona varırım.

Evvelüâhir hepimizin gideceği yer belli
Kim kazık çakıp da kalmış burada temelli.

Karamsar sanmayın bunları yazdım diye
Yaşamak da, ölmek de, Tanrı’dan bir hediye.
Her yaş alışım, yeni doğumdur benim için
Ne hayaller kurarım yeniden biçim biçim.
Müeddeb : Edepli, uslu
Mel’anet : Alçaklık
Melahat : Sevimlilik , güzellik
Müdavim : Devamlı
Tabasbus : Yaltaklık, yaltaklanma
Evvelü âhir : Eninde sonunda