Gittiğim yerlerde yine sen vardın.

Akan derelerde, yeşil dallarda,

Kıvrılıp giden o dar yollarda,

Bakarken etrafa yine sen vardın.

El, yüz yıkadığım o pak pınarda,

Zihnim tur atarken eski yıllarda,

Çocukluğum koşuyor karşı bağlarda

Yazıda, yabanda yine sen vardın

Riyasız insanlar, ağaçsız dağlar

Kuruldu sofralar, ballar ve yağlar

Saç ekmeği, kavurma, ağlıyor sazlar

Tezene'de, telde yine sen vardın.

İçtiğim ayranda, yediğim aşda,

Selâm verip hatır soran yoldaşda,

İster ihtiyar ister genç yaşda

Gördüğüm yüzlerde yine sen vardın.

Bak şurada bir kayısı, ötede kiraz

Çiftliği gezinip, dolaştım biraz

Bu ne ağacıdır yaprak turkuaz..?

Sarıda, yeşilde yine sen vardın.

Şu tarlalar, şu bahçeler şu ova.

Kimlere aş verdi, kimlere yuva!

Şükredip Atama ederim dua.

Okuduğum dualarda yine sen vardın.

Bu duygu harmanı yazmakla bitmez.

Sevdam yıllanır da şiddeti gitmez.

Çıkar mı gönülden, özlem terketmez.

Hasrette, özlemde yine sen vardın

Gün veda ederken bizim ellerde,

Turuncu hakimdir hep enginlerde.

Birazdan yıldızlar doğar göklerde

Doğan ayda, yıldızlarda sen vardın.

SÖZÜM MISRALARDA

Aslımı sorarsan, bir garip elim,

Dut’tan bağlamada kırık bir telim.

Ne bir ulemayım, ne de bir zalim

Sazım kucağımda, çalar gezerim.

Yeşil ovalarda, karlı dağlarda

Lale, sümbül açan nice bağlarda

Vefa bulmasam da nazlı yarlarda

Özüm nefesimde söyler gezerim.

Bir çay kenarında oturup bazen

Veririm sazıma yeniden düzen

Beni sevda değil, kemliktir üzen

Sözüm mısralarda yazar gezerim.

Bir çınar gölgesi olur otağım

Dostluk ateşiyle yanar ocağım

Dalgalanır durur vefa sancağım

Gözüm hep gönderde bakar gezerim.