Gittiğim yerlerde yine sen vardın.
Akan derelerde, yeşil dallarda,
Kıvrılıp giden o dar yollarda,
Bakarken etrafa yine sen vardın.
El, yüz yıkadığım o pak pınarda,
Zihnim tur atarken eski yıllarda,
Çocukluğum koşuyor karşı bağlarda
Yazıda, yabanda yine sen vardın
Riyasız insanlar, ağaçsız dağlar
Kuruldu sofralar, ballar ve yağlar
Saç ekmeği, kavurma, ağlıyor sazlar
Tezene'de, telde yine sen vardın.
İçtiğim ayranda, yediğim aşda,
Selâm verip hatır soran yoldaşda,
İster ihtiyar ister genç yaşda
Gördüğüm yüzlerde yine sen vardın.
Bak şurada bir kayısı, ötede kiraz
Çiftliği gezinip, dolaştım biraz
Bu ne ağacıdır yaprak turkuaz..?
Sarıda, yeşilde yine sen vardın.
Şu tarlalar, şu bahçeler şu ova.
Kimlere aş verdi, kimlere yuva!
Şükredip Atama ederim dua.
Okuduğum dualarda yine sen vardın.
Bu duygu harmanı yazmakla bitmez.
Sevdam yıllanır da şiddeti gitmez.
Çıkar mı gönülden, özlem terketmez.
Hasrette, özlemde yine sen vardın
Gün veda ederken bizim ellerde,
Turuncu hakimdir hep enginlerde.
Birazdan yıldızlar doğar göklerde
Doğan ayda, yıldızlarda sen vardın.
SÖZÜM MISRALARDA
Aslımı sorarsan, bir garip elim,
Dut’tan bağlamada kırık bir telim.
Ne bir ulemayım, ne de bir zalim
Sazım kucağımda, çalar gezerim.
Yeşil ovalarda, karlı dağlarda
Lale, sümbül açan nice bağlarda
Vefa bulmasam da nazlı yarlarda
Özüm nefesimde söyler gezerim.
Bir çay kenarında oturup bazen
Veririm sazıma yeniden düzen
Beni sevda değil, kemliktir üzen
Sözüm mısralarda yazar gezerim.
Bir çınar gölgesi olur otağım
Dostluk ateşiyle yanar ocağım
Dalgalanır durur vefa sancağım
Gözüm hep gönderde bakar gezerim.