Ne bekliyoruz, neyi bekliyoruz
Her olay sonrası şu ülkenin ürünlerini boykot edelim, bu ürünlerini almayalım demekle protesto ediyoruz.
Hasmımıza büyük bir darbe indirdiğimizi sanıyoruz. Bir hafta sonra söylediklerimizi, söz verdiklerimizi unutuyor, protesto ettiğimiz ürünlerle filelerimizi dolduruyoruz.
Hadi almayalım, eşyalarımızı ne ile yıkayacağız, dişimizi neyle fırçalayacağız, ne yiyeceğiz, ne içeceğiz.
Bakın, hiçbir ülkede olmayan “Yerli Malı Haftası” bizde var.
Haydi, çocuklar yarın yerli malı haftası, herkes milli olan ürünlerden getirsin, paylaşıp yiyelim demekten başka milli olarak ne yapıyoruz. Peki, gelenler neler; Portakal, mandalina, elma.
Çocuklar, Yerli Malı Haftası’ndan ne anlıyorlar. Bizler de yaptık, ne anladık Allah aşkına. Haftayı kutladık ama geriye baktığımızda, “Okulda piknik” yaptık demekten başka ne düşündük ki?
Şöyle bir baktığımızda öyle bir coğrafya da bulunuyoruz ki, kimin gözü yok bu güzel ülkede? 3 tarafı denizle çevrili, bir de iç denizi olan, 4 mevsimi doya doya yaşayan kaç ülke var.
Hangi meyve yetişmiyor, hangi maden bulunmuyor?
Avrupa, Asya ve Afrika’yı birbirine bağlayan başka ülke var mı?
İşte bu nedenle sahip olduklarımız paha biçilmez özellikte ve güzellikte.
Ülkemizi yönetmek isteyen partiler kısır çekişmeden inanın bu değerlerin farkına dahi varmıyorlar.
İktidarın veya muhalefetin hiç milli bir programı olduğunu duydunuz mu, gördünüz mü?
İğneden ipliğe neyi nerede yapabiliriz.
Elmadan armuda neyi nerede yetiştiririz, gibi planlar programlarına aldılar mı?
Elbette devlet manav veya bakkal değildir. Ancak iş adamları ile her şey yapılabilir.
Yol göstermek, destek olmak, çok önemli.
Örneğin, yerli bir otomobilimiz oldu. Kimi, “Bunlar yalan İtalya’da üretilip, gizlilik içerisinde getiriliyor” diyerek adeta istemediklerini ifade ettiler. Kimi de; “Külliyen yalan, fabrikası bile yok” diyerek, gözlerine dahi inanmadılar.
Bu olumsuz düşüncelerden arınmalıyız. Milli olunca hep birlikte olaya destek vermeliyiz.
Biz bu kadar önemli coğrafi konumumuza rağmen, nedense bir marka oluşturmaktan ziyade taklitçiliği, sahteciliği önemsiyoruz.
Bu olumsuzlukları denetim ile yasalar ile engellemeliyiz.
Her şeyin en kalitelisi hedefimiz olmalı.
Boykotla hiçbir yere varamayız.
Atalarımızın, “Kötü komşu ev sahibi yapar” sözlerindeki, mesajı önemsemeliyiz.
Yani hedefimiz ne olmalı, Üretim, üretim, üretim…
Ama kaliteli üretim.
Üreteceğimiz ayakkabı Adidas’tan Nike’den kaliteli olacak. Üreteceğimiz teknoloji ürünleri Apple’den, LG’den kaliteli olacak. İçeceğimiz CocaCola’dan daha kaliteli olacak.
Kolay değil ancak, hedef kaliteli üretim olursa, kısa sürede karşılığı mutlaka alınacaktır.
Giyimde elde ettiğimiz başarılı durumu örnek gösterebiliriz. Gerçekten bu kategoride başarılı olmuşuz. Ama bu da yeterli düzeyde değil.
“Yerli Malı Yurdun Malı, Herkes Onu Kullanmalı” sözünü gönülden söylemeliyiz, hayatımızda uygulamalıyız.
Bu güzel yurdumuzda her şeyin ham maddesi mevcut, yeter ki önümüze bir hedef koyalım, sabrederek ilerleyelim, hiçbir zaman kaliteden ödün vermeyelim.
Diğer yandan hangi hükümet olursa olsun, prosedürleri kolaylamalıdır. İş yapmaya destek verilmelidir.
Niye iş yeri açıyorsun gibi itici yasalarla müteşebbislerin önü kesilmemelidir.
İş Kanunları çalışmayı cezalandırılmamalı aksine teşvik etmelidir.
İş adamı da sürümden kazanmayı hedeflemelidir. Bu hedef o iş yerini kaliteye itecektir.
Haydi Türkiye terör devletlerini markalarımızla protesto edelim.
İşte gerçek boykot böyle olur. Boykottan da öte ülkemiz böyle olmalıdır.