Sonbahardan sonra sabırsızlıkla kış mevsimini beklerdik.
Heyecanla beklerdik kar yağmasını. Kardan adam yapmayı, kartopu oynamayı kim sevmezdi.
Çok kar yağardı. Bereketti.
Boylarımızla ölçerdik karın ne kadar yağdığını
Evimizin penceresinden izlerdik zevkle o lapa lapa yağan karı.
Allahım derdim ne de güzel yağıyor
Kar taneleri yere düşerken saymak isterdik.
Nasıl birbirine çarpmadan birbirlerini incitmeden pamuk gibi düşüyorlar yere.
En kocaman düşen kar tanesi benim olsun derdim çocuksu aklımla.
Sabah olsa da bir an önce dışarıya çıksak kartopu oynasak
Kocaman kardan adam yapsak
Sabah olduğunda önce sobalar yanar, sonra okula gidecek çocuklar uyandırılır. Ev içinde bir koşuşma başlar.
Çıtır çıtır yanan sobanın sesi dahi bir hoş gelirdi. Birde üstünde kaynayan çayın fıkırdayan sesi.
Kapıyı açtığımızda, karın güzel görüntüsü ve soğuk yüzümüze çarpardı.
Hemen kapı önünü temizlenir, buz yapmaması için önlemler alınırdı.
Bizler pencereden dışarıya bakardık. Görüntü öylesine güzel ki, tıpkı kartpostallardaki gibi.
O kadar güzel ki hayranlıkla izlerdik dışarıyı.
Bizler karı itzlerken, sofra hazırlanmış, sobanın üzerindeki çayımız demlenmiş olurdu.
Dışarıda hava ayaz mı ayaz soğuk mu soğuk
Halen daha devam ediyor tipi şeklinde kar yağışı
Olsun diyorum yatağımız sıcak evimiz sıcak
Camdan bakıyorum yan yana sıralanmış bütün evlerin bacaları tütüyor
Çabucak kahvaltımızı yapıyoruz ve şimdi sokağa çıkma zamanı
Bir anda biz çocukların neşe içinde sesleri ile doluyor mahallemiz
Kartopu oynuyoruz kardan adam yapıyoruz , karla kaplı yerlerde yuvarlanıyoruz
Oynuyoruz oynuyoruz hiç bıkmadan
Dünyanın en büyük kardan adamı bizimki sanki.
İki zeytin bir havuçla eserimizi tamamlıyoruz ama bir eksik var boynumdaki kırmızı atkıyı ve şapkayı da taktık mı bu iş tamam
Eserimizle övünüyıoruz biz çocuklar.
Sokakta kayıp, düşenler oluyor.
Büyükler krarda kızak yapıyorlar. Tepeye kadar çıkıp, kayarak aşağıya iniyorlar. Bu gün boyu sürüyor.
Kızaktan yürümek imkansız olduğundan deneyenler hüsrana uğruyorlar.
Allahım diyorum hiç erimese kardan adamımız hep orada kalsa
Soğuktan kıpkırmızı olan suratımız ve ellerimizi ısıtmak için evlerimize dönüyoruz
Sobanın yanında sıralanıp derin uykuya dalarken yarın ne oyunlar oynayacağımız düşünüyorum
Kar yağışı Kasım ayında başlar Nisan ayının ilk haftasına kadar sürerdi.
Şimdi öylemi.
Doğayı öylesine hor kullanıyoruz ki, ellerimizle iklimi yok ediyoruz.
Elmanın tadı, armudun tadı değişiyor.
İlaç bilmeyen, yemek ayırmayan kedilerimiz dahi değişti. Aşılamadan, özel mamalarını almadan yaşatmak zor oluyor.
Her şeyin karşılığını misli ile alıyoruz.
Yağmur tam bir afete dönüşüyor. Kar yağmur,. yağmuyor, yağıncada gök kubbe çöküyor sanki. Depremler adeta kıyametin provası sayılıyor.