Özellikle Doğu Anadolu Bölgesi'ni yurt edinen halay'ın başkenti olarak Malatya'da,  halaylar en bilinen ve yaygın oyunlardan birid olarak kabul görmüştür. Ancak, yöreye özgü halayların yanı sıra, zamanla diğer illerle yapılan kültürel etkileşim sonucu farklı oyun türleri de halk arasında yer edinmiştir. Örneğin, Elazığ’da "delilo", Adıyaman’da "beşayak", Bitlis’te ise "papurini" gibi oyunlar, Malatya'da da zaman zaman oynanır.

Malatya'nın halayları, genellikle davul ve zurna eşliğinde yapılır ve "Dillân Çekme" olarak adlandırılır. Halayın başını çeken kişiye "halay başı", en sonuncuya ise "Pöççü" denir. Bu iki oyuncu, ellerinde mendil tutarak oyunu yönlendirir. Halaylarda, davul, zurna, kaval, bağlama ve darbuka gibi geleneksel çalgılar sıkça kullanılır. Arapgir ilçesinde ise klarnet, diğer bölgelere göre daha fazla tercih edilir.

Halayların dışında, Malatya'da semahlar da önemli bir yer tutar. Hızır Semahı, Bozok Semahı, Demdem Semahı, Arguvan Semahı ve Kırat Semahı gibi semahlar, bölgede sıkça oynanır ve bu oyunlar daha çok tören amaçlıdır. Ayrıca, "Yüksek Ayvanlarda Bülbüller Öter" türküsü, genç kızlar ve kadınlar arasında kına gecelerinde eşliğinde oynanan bir oyundur.

Malatya halk oyunlarında giyim de kültürün bir parçasıdır. Erkekler, genellikle "Küm" adı verilen, üzerinde işlemeler bulunan papak giyerler. Ancak bazı oyunlarda erkeklerin başı açık olabilir. Kadınların ise başlarında, altın liralarla süslü "Küllük" fes bulunur. Fesin üzerine "Pusu" yerleştirilir ve en üst kısmına dolak veya yazma bağlanır. Ayrıca, kadınlar "Şalvar" ve "Üç etek" giyerler, bu eteklerin üzerine "Bernavile" adı verilen önlük takılır. Belde renkli bir şal sarılır ve şalın kenarına kırmızı ve beyaz mendil iliştirilir. Ayaklarda ise nakışlı çoraplar ve siyah yemeni tercih edilir.

Malatya’daki halk oyunları ve geleneksel kıyafetler, bölgenin kültürel kimliğini yansıtan önemli unsurlardır. Bu gelenekler, toplumsal hayatın bir parçası olarak, geçmişten günümüze aktarılmakta ve hala yaşatılmaktadır.