Ev alma komşu al demiş atalarımız, ne de doğru söylemişler. Başımız sıkıştığında veya sevinçli bir anımızı paylaşmak üzere ilk çalacağımız kapı komşumuzun kapısı olmaktaydı. Gerçekten komşu komşunun külüne muhtaç idi
Ayşe Hanım, ziyarete gittiği Fatma hanıma, “Mahallenizde çok güzel bir yemek kokusu yükseliyor, hangi ev olduğunu kestiremedim” dese, Fatma hanım cevabı hemen vermekte; “Komşuda pişiyorsa, bize de düşecektir. Anlarız birkaç saat sonra kim pişirdi, ne pişirdi” demekteydi.
Bu iki örnek komşuluğun ne kadar önemli olduğunu göstermekte.
Öyle ki; bazı komşular, birçok akrabanın önüne geçebiliyor.
Çünkü günün çoğu saati komşularla geçiyor, yemekti, çamaşırdı gibi işler birlikte yapılmaktaydı. Şimdi onları makineler yapmakta.
İmece usulü yapılan işler saymakla bitmezdi. Bu nedenle komşuluk gerçekten çok önemliydi.
Acılı gününde komşuya destek olmak bir görev kabul edilirdi. Dertlerini paylaşmak, ona yardımda bulunmak komşuluğun gereklerindendi.
Kadınlar mahalle aralarında kapıda oturur bir yandan işini, diğer yandan ise sohbetlerini yaparlardı.
Ne yazık ki, gittikçe, kaybolmakta olan güzel adetlerimizdi bunlar.
Bugün bir apartman katında 40 aile, sitelerde binlerce aile bulunuyor. Seneler geçiyor. Hala birbirini tanımayanlar oluyor. Tarihte kalan dönemdeki komşuluk mumla aranıyor. Kavga edenler oluyor ve kavga edenlerin arasında kalıyor. Düğün oluyor, birkaç kişi katılıyor.
Bugünlerde aileler kendi kabuklarına çekilmişler. Hatta aile içindeki durum daha da vahim olmuş. Cep telefonunu alan kişi bir köşeye çekilip, saatlerce konuşmayabiliyor.
Kadınlar, altın günü düzenlenerek, insanlar zoraki bir araya gelmeye çalışıyorlar. Burada da görülüyor ki, birçok kişi altını bir arkadaşıyla gönderip kendisi gelmiyor.Hele de hiçbir gerekçesi yokken gerçekleşiyorsa, bu durum bir anlamda saygısızlık oluyor.
Yeni nesil bu bakımdan da çok şanssız.
Bencilleşen bir yaşama denk geldiler.
Okuduğu okulllar, karakterler, biligiler, birikimler toz oldu uçtu.
Kısacası karakterler değil, markalar ön plana çıktı. Nasrettin Hocamızın “Ye kürküm ye” misali, giyilen elbise ve giyilen ayakkabının markası, kaç lira olduğu önemsenen özellikler oldu.
Kısa zamanda yozlaşan komşuluğun böyle gideceğinden şüphe etmekteyim.
Mutlaka yine eski komşluk ülkemize hakim olacaktır.
Köylerimizde, birçok ilçemizde bu gün özlem duyduğumuz komşuluk ilişkileri en güzel şekilde gitmekte.
Bunlar hala yaşanmakta.
Tarlalarda, tandır ekmeği yapımında, kış hazırlıklarında imece usulü ile hummalı çalışmalar sergilenmektedir.
Büyük kentte yaşayanlar, yaz ayı boyunca izinlerini köylerinde kullanarak, komşuları ile imece usulü çalışmalarda hazırlıklar yapıp, yüklü şekilde yaşamakta olduğu kente dönmekteler.