Doğum, insan hayatının en önemli üç safhasından biridir ve toplumlarda doğum, evlilik ve ölümle ilgili çeşitli gelenek ve inanışlar gelişmiştir. Evlenen çiftler, genellikle ilk yıllarda çocuk sahibi olmayı bekler. Çocuk olmaması durumunda, halk hekimliği ve geleneksel yöntemlerle çözüm arayışı başlar. Ayrıca, hamilelik döneminde de çeşitli inanışlar ve uygulamalar vardır. Örneğin, hamile kadın elma yerse kız, tatlı yerse oğlan çocuğu doğuracağına inanılır.
Lohusalık Dönemi Gelenekleri
Doğum sonrası kadın "loğusa" olarak adlandırılır ve özel bir korunma sürecine girer. Kırk gün boyunca kadının ve çocuğun zarar görmemesi için çeşitli uygulamalar yapılır. Lohusa kadına ilk olarak kuymak yedirilir ve baş ucuna Kur'an-ı Kerim konur. Ayrıca, "kırklama" adı verilen bir gelenekle, çocuğun yıkanacağı suya kırk kaşık su veya arpa atılır. Annenin ve çocuğun zarar görmesini engellemek için "Alkarısı" adı verilen kötü ruhlardan korunma inancı da vardır.
Çocukluk Dönemi Gelenekleri
Çocukluk döneminde de birçok geleneksel uygulama bulunur. Çocuğun ilk dişi çıktığında, buğday kaynatılarak hedik yapılır ve çevredeki akrabalara ikram edilir. Ayrıca, doğup yaşamayan çocuklara "Tıpkı" denir ve özel bir çeşme ile yıkanır. Çocukların gelişiminde yardımcı olmak için ise "Duşak Kesme" gibi gelenekler uygulanır. Korkan çocuklara okuma yapılır ve nazardan korunmak için çeşitli yöntemler kullanılır.