6 Şubatta yaşadığımız sıradan bir deprem değildi.
Yalnız bir ili etkileyen bir sarsıntı da değildi.
Tam 11 il bundan zarar gördü. Hele de Malatya, Hatay, Kahramanmaraş ve Adıyaman adeta yok oldu.
Sağlam konut çok az kaldı.
Birçoğu ev hayatını devam ettirmek için, tehlike içeren evini onararak ikametini sürdürdü.
İnsanlar, konteynerlerden kurulu yazıhanelerin de, tezgâhların da işlerini sürdürmeye çalıştı.
Öyle böyle bir felaket değildi.
Kimi kıyametin provası, kimi yüzyılın felaketi ismini taktı.
Hangisini kabul etsek olur. Kıyamet gibiydi bu asrın felaketi.
17 ay geçti aradan, olabilen en küçük sarsıntı Malatya’da infial uyandırdı. Hepimiz 6 Şubat’ı hatırlayıp, tedirginlik yaşadık.
Yarınlarla ilgili düşüncelerimizde hep karamsar oluyoruz.
Geçen sürede yaşadıklarımız başlıca sebep.
İşte bu nedenden ötürü mücbir sebep uygulaması, bir lütuf değil, ülke yönetiminin sorumluluk ve Malatya’nın yaşama tutunması için bir ihtiyaç olmaktadır.
Elbette ülkeyi yöneten hükümetten, isteğimiz olacak.
Ancak Malatya’da varlığını sürdüren her kurumun bir eylem planı olmalı.
Kuruma bağlı kuruluşlar veya firmalar bu eylem planına katkı sunmalı ki, bir an önce ayağa kalkma hedefimizi gerçekleştirelim.
Özellikle ekonomik konulu kurumlardan bunu beklemek en doğrusu.
Bu tür kurumlar Malatya adına yapılan her tür adımda söz sahibi olmalı.
Mimarlardan tutun, iş adamlarının bağlı olduğu kurum olan TSO’ya, kadar her kurum katılımcılığını artırmalı.
Yapılacak her tür yatırımda fikirlerini ısrarla söylemeli.
Bakın komşu kentlere, Malatya’dan daha ileri düşünceye hakimler.
Yapılanlar artısı eksisi düşünülerek yapılmış.
Malatya’ya döndüğümüzde sanki bu güzel kentimiz sahipsizmiş gibi geliyor.
Bakın Malatya merkezde çarşı kalmadı, vilayet binası kalmadı, hepsi yerle bir oldu.
Allah aşkına bu asrın felaketinde Malatya ne kaybetti. Vilayet binası yıkıldı, Malatya’nın ne kaybı oldu. Bakırcılar Çarşısı yıkıldı, Malatya’nın ne kaybı oldu. Akpınar yok oldu, Malatya’nın ne kaybı oldu.
Bence çok bir kaybı yok, büyük bir kazancı olacak. Ne kadar istimlak etseydiniz bu yıllarınızı alacaktı. Birçoğu mahkemelerde sürünecekti.
Deprem Malatya merkez için bir fırsat yarattı.
Bu fırsatı iyi değerlendirmek gerekiyor.
Yaşam kalitesi artmış bir Malatya istiyorsak, bu fırsat elimize geçmişiz.
Burada şehircilik adına ehil insanlar ve kuruluşlar yol gösterici olmalıdır.
Seslerini ısrarla duyurmaya çalışmalıdırlar.
Aksi halde atı alan Üsküdar’ı geçer ve Malatya koca bir fırsatı değerlendirememiş olur
Karar vericiler, kişileri değil Malatya’yı ve Malatyalıları düşünmelidir.
Yapılacaklar önceden kamuoyu ile paylaşılmalı. Nabızları ölçülmeli. İçe sinip sinmediği tartılmalı.
Bunlar o kentin huzuru için. Hedefledikleri yere gittikleri kanısına varmak için gereklidir.
Kim istemez yaşam kalitesinin üst düzeyde olmasını.
Bu güzellikleri hep birlikte inşa etmez isek sorun yaşayacağımız aşikar.
Her şey Malatya ve Malatyalılar için.