Ramazan ayının gelmesini ve yüksek enflasyonu fırsat bilen marketler yine fiyat listelerini kabartmaya başladı.
Öylesine abarttılar ki, bugün aldığını yarın farklı fiyata almak zorunda kaldın.
Aslında ne zaman serbest piyasa sistemi hâkim oldu, rekabet ortadan kalkıp, tüccarında birlikte hareket etmesi vatandaşa hiç yaramadı.
Serbest piyasa sisteminde etiketleri kontrol etmek hiçte kolay olmadığı gibi zincir marketlerde aynı anda görülen fiyat güncellemeleri insanı hayret ettiriyor.
Birçok markette çalışanlar, ellerinde cep telefonları ile tezgâh aralarında dolaşarak ürünlerin kare kotlarını okutup, etiket değiştiriyorlar.
Her ne kadar yetkililer ve kolluk kuvvetleri denetleme yapsa da fahiş fiyatların önüne geçmek mümkün görülmüyor.
Vatandaşın en çok tükettiği gıdalar özellikle Ramazan ayında fırsatçılık yapanların vicdana bırakılıyor.
O kadar rahatlar ki, bu fırsatçılığın sınırı yok, dur durak bilmeden etiketler anlık değişiyor.
Sanki borsa gibi.
Birkaç market gezip etiket fiyatlarını karşılaştırsak öyle bir manzara ile karşı karşıya geliriz ki, gördüğümüz fotoğraf karşısında çokta şaşırmamak elde olmayacak.
Bugün et fiyatları uçtu. Bir haber okuduk, koca Malatya’da 8 tane büyükbaş hayvan kesiliyor.
Görüldüğü gibi alım gücünün azalmasıyla, tüketim çok düştü. Kasap esnaf mezbahada tüm hayvanı almaya cesaret edemiyor.
Biz neden bu hale geldik.
Sanıyorum aileye, eğitime önem vermemiz gerekiyor.
Önce çocuklarımıza işini bilmeyi değil, insanlığı öğrenmek lazım.
İnsan insanlığını öğrenirse, denetime dahi gerek kalmaz. Ramazan’ı fırsat ayı kabul etmez.
Helal kazanç daha makbul olur.
Haramın bir şekilde hayrının olmayacağını bilir.
Dilin kemiği yok olup bitenleri hemen başka yere yükleriz ve işin içerisinden kendimizi soyutlarız.
Hani deriz ya “Nerede o eski Ramazanlar, Nerede o eski Bayramlar” diye. Peki neden “Nerede o eski insanlar “ diye sormuyoruz.
İşte o soruyu sorduğumuz an iyiye doğru gideriz.
Bakın bir zamanlar, özellikle Ramazan ayında varlıklı kişi bakkal, kasap gibi esnaflara gider zimmem (borç defteri) defterini ister.
Esnaf defteri verir.
Şahıs isimlere bakmadan bir sayfayı seçer ve o sayfadaki kişinin borcunu ödeyerek, sayfayı yırtar atar.
Borçlu borcunun kim tarafından ödendiğini bilmez, varlıklı kişi de kimin borcunu ödediğini bilmez.
Yine eskiden mahalle bakkalına olan 52 lira borcumuzu, 50 lira vererek öderdik.
Bu gün marketler de filemizdekiler 900 bin 5 kuruş tutsa, faturanın 5 kuruşuna kadar ödemek zorundayız.
Ülkemiz çok büyüdü ve gelişti. Geçmişte Almanya’dan gelenler çeşitli hediyeler getirirlerdi.
Bunlar ülkede olmayan ürünlerdi. Ama şimdi öylemi?
Her şey var.
Yok yoktur. Ne dersiniz büyürken, küçüldük mü?
Mutlu bir Ramazan ayı geçirmemiz dileğiyle...