Bir haberde duydum, Kahramanmaraş’ta vatandaşa teslim edilen ve içerisinde yaşamın başladığı konut sayısı 20 bini aşmış durumda.
Malatya’da ise bu sayının yarısına dahi ulaşılamadı.
Yıkımlarda hız kesildi. Tek tük belki de arz ettiği tehlikesinden dolayı yıkım yapılıyor.
Bazı fısıltı gazetelerinden duyduklarımıza göre; para yok. Bu nedenle de Malatya’da 6 Şubat’tan sonraki görüntü ile bu günkü görüntü arasında çok bir fark yok.
Ana caddelerde dahi yıkımı elzem olan binalar var. Bunların yıkımına itiraz etmek dahi imkânsız, hala yıkılmamış bekliyor.
Mutlu insanlar, mutlu aileleri, mutlu aileler mutlu ülkeyi oluşturur.
Bu nedenle bizler çadırlardan, konteynerlerden bir an önce kurtulmalıyız.
İnsanlarımızın büyük bir bölümü 2’inci kıştan sonra 2’inci yazıda yine bu ortamda geçirmeye hazırlanıyorlar.
Ev ortamından uzak, sorunlarla dolu bir yaşam, kışın soğuk, yazın sıcak, yaşa yaşayabilirsen.
Malatya’da gerçekten işimiz çok. Denetim sıfır noktasında. Pahalılık almış başını gidiyor, ortalıkta fırsatçılar kol geziyor.
Devletin açıklamaları yetersiz. Evini kaybeden, aracını kaybeden ne yapacağını bilmiyor. Hangi kapıyı çalsa bir başka kapı tarif ediliyor.
Rezerv konusunda ilgili kurumun Malatya dışında iş görmesi ne demek. Daha uğrak bir yerde neden adres verilmez. İşi kolaylamak dururken, zorlaştırmak niye.
İnsanları kızdırmak değil, güldürmek gerekir. Bunlar asrın felaketini yaşadılar. Maddi, manevi kayıpları oldu. Bunlarla köşe kapmaca oynamak yakışmaz.
Malatya’nın yeniden inşasında bina yapmak, konut sorununu çözmek, iş yerlerini hayata geçirmek elbette ki çok temel bir ihtiyaç. Ancak bu zaman dilimi öncesinde yapılması gereken en önemli şey gençlerimize, çocuklarımıza ve yaşlılarımıza yönelik sosyal buluşma ve rahatlama alanlarını hayata geçirmektir.
Gençlerin durumu da iyi değil. Bir kafeye gidip meşrubat içmeye kalksalar 200 tl’den aşağı çıkamazlar.
Her gün 200-300 TL. Harcamakta olmaz.
O vakit spor salonları, spor sahaları yapmak kaçınılmazdır.
Malatya’nın yeniden imarında bunlar mutlaka düşünülmelidir.
Çocuklar 4 duvar arasından çıkmak isterler, nereye gideceklerdir. Bunlarda düşünülmeli.
6 Şubat öncesi de bu sorunlar vardı. Bu nedenle depremi fırsat kabul edelim diye onlarca kez yazdık. Yazmayan dillendirmeyen de kalmadı.
Evet yaa Malatya’yı yeniden inşa edeceğiz. 6 Şubat’ı fırsat bileceğiz. İyi güzel de neden Malatya’nın geleceği kapalı kapılar arkasında planlanıyor.
Örneğin, görev verilen mimar Şire Pazarını Planlarken, Söğütlü Cami’yi de altında esnaf olmadan yerinde göstermişti.
Bu gün yükselen inşaatta Söğütlü Cami’den eser yok.
Ne oldu kim karar verdi.
Yeni Malatya Stadı’na yer belirlerken ki eller yine mi revaçta.
Bu gizlilik neden.
Kim ben yaptım oldu demeye hazırlanıyor.
Vekillere bakıyoruz. Adliye Sarayı şu tarihte ihale edilecek,
Malatya’yı birlikte ayağa kaldıracağız, TOKİ kuraları Haziran’da çekilecek herkesin bildiğini söylemelerini istemiyoruz.
Bizler bunları değil, Söğütlü Cami’yi merak ediyoruz.
Rezerv alanı, şartlarını konutların fiyatını bilmek istiyoruz.
Nasıl ödeme yapılacağını, miktarın ne olacağını merak ediyoruz.
Eğer bu asrın depremi dahi Malatya için önemli olmayıp, gerekli dersleri çıkarmayıp, doğruları yapmamıza vesile olmuyorsa,
Lütfen kimse ahkam kesmesin.
“Buyurun dilediğinizi okuyun” ,” kafanıza göre bir Malatya yapın”
Unutmayın tarih sizleri yazacaktır.
Her şey Malatya ve Malatyalılar için.