Sevgili okurlar, bugün sizleri tam 32 yıl öncesine, Erzincan’ı derinden sarsan o kara güne götürüyorum. 13 Mart 1992’de, saatler 19:18’i gösterdiğinde, 6.6 büyüklüğünde bir deprem Erzincan’ı adeta yerle bir etti. Bu korkunç felakette 653 canımızı yitirdik, 6.702 bina ya yıkıldı ya da ağır hasar aldı. Deprem, Erzincan merkezinde büyük yıkıma neden olurken Erzurum ve Bingöl’de de ciddi maddi hasara yol açtı.

Şimdi, “Bu kadar büyük bir yıkım nasıl oldu?” diye soracak olursanız, uzmanların tespitleri çok net. Erzincan, alüvyon zemin üzerine kurulmuş bir şehir ve bu tür zeminler sarsıntıyı daha da şiddetlendiriyor. Üstelik, 1939 Erzincan Depremi sonrası getirilen 1940 yönetmeliğine bile tam olarak uyulmadığı ortaya çıktı. Yani binalar zaten dayanıksızdı…

Gelelim işin jeolojik boyutuna. Deprem, Kuzey Anadolu Fay Hattı’nın Erzincan’ı kesen 45 kilometrelik bir bölümünü kırdı. Ancak ilginç bir detay var: Odak derinliği tam 29 kilometre. Yani deprem yüzeye yakın olsaydı, yıkım belki de daha büyük olabilirdi. Yine de, zemin yapısı ve eski binaların durumu, Erzincan’ı felaketin eşiğine getirdi.

Tabii, bu deprem bize bir gerçeği bir kez daha hatırlattı: Türkiye bir deprem ülkesi ve ne yazık ki ders almakta hep geç kalıyoruz. 1992 Erzincan Depremi sonrası yeni düzenlemeler yapıldı ama yetti mi? Tartışılır.

Bugün o acı günü anarken, kaybettiklerimizi rahmetle anıyor, umarız ki bundan sonra daha bilinçli hareket ederiz diyoruz. Unutmayalım, deprem değil, ihmal öldürür!