Bayram sona erdi, ama tatil bugün sona erdi.
Sanki kimler tatile gitti. Malatya’nın tatil yapma lüksü var mıydı.
Bu kadar tatil yapılan ülke varmıdır acaba. Yılda 104 gün Cumartesi ve Pazara dek geliyor. Üzerine resmi ve dini tatilleri de koyunca, nerede ise yılın yarısını tatille geçiriyoruz.
Gerçekten kime yarıyor bu tatiller.
Dar gelirliyemi, fakire fukaraya mı yoksa emekliye veya işçiye mi?
Zaten çoğu meslek bu tatili evinde dahi geçiremiyor, mesaiye devam ediyorlar.
Nihayet bu tatil bugün sona ermiş oluyor.
Bu gibi durumları nedense iyi takip ediyoruz da, gelir dağılımını adaletli yapmak adına bu dikkati veremiyoruz.
Zengin daha zengin, fakir daha fakir olmaya devam ediyor.
Temmuz ayı geliyor. Hükümetin gelmesini istemediği ay. Emekli yılı 2024’ün son zam ayı.
Promosyon, emekliye ucuz tatil, bayram ikramiyelerinin 3 bin lira olması gibi hiç bir derde merhem olmayan müjdeler, bir oyalamadan öteye geçemedi.
Ev kiralarının altında kalan bir ücret nasıl merhem olsun ki.
Hükümetin başını ağrıtacak, belki de erken seçime götürecek bir konu, kazanda kaynıyor. Temmuz’da bu kazan açılacak. Buharı bakalım kimi yakacak.
Yalnız bu kadarla kalmıyor sorunlar.
Atama bekleyen öğretmenler, mesleği bilmeyenler tarafından karar verilmek üzere gündeme getirildi.
Yanlışı ve doğrusu hesap edilmeden, getiri ve götürüsüne bakılmadan alınan kararlar ne zaman baş ağrıtmamıştır.
Ben yaptım oldu veya biz yaptık oldu, anlayışından ne zaman vazgeçip, herkesin içine sinecek kararlar alacağız.
Yaşam kalitemiz gibi, düşünce kalitemizi neden düşünmüyoruz.
Bir çok konuda yanlışta ısrar ediyoruz.
Mesela ayın sonunu nasıl getireceğiz diyenlere bir kulak verelim, onların sorunlarını dindirelim, sonra diğer konulara bakalım.
Bu bir türlü halledilmeyen ve pansumanlarla geçiştirilen konular bugüne kadar düzeltilmediğinden asabi bir millet olduk. Anadolu insanının paylaştığı aşını yok ettik. Karakterlerimiz değişti. Hemen parlayan, kavgaya hazır hale geldik.
Kitaplar öylesine pahalı olduki, okumaz olduk.
Varsa da yoksa de cep telefonunda oluşturduğumuz dünyamız.
Hastanelerde en kalabalık servisler psikiyatri servisi oldu.
İşte bu nedenle Temmuz çok önemli.
Hayvanların durumu ne olacak. Yok mu edeceğiz. Ama dünya yalnız insanların değil. Sonra doğanın en gaddar varlığı insanlar değil mi?
Suçu hayvanlara yıkmak onları yok etmeye yönelik kararlar almak olmaz.
Bir kitapta okumuştum. Her gün iki binin üzerinde varlık tamamen yok olmakta.
İşte bu nedenle dünyanın dengeleri sarsılıyor.
Yeni yeni sorunlar peydah oluyor.
Karar alıcılar mutlaka etraflıca düşünerek, bilen insanlarla tartışarak, parmak memurlarını dinlemeden kanunlar oluşturmalıdırlar.
Malatyamıza gelince; Vilayet Binası inşaatında son iki kata gelindiği görülüyor.
Aralık’ta teslim edilmesi gereken inşaat, büyük ihtimal havaların da iyi gitmesi nedeniyle, tahmin edilenden önce bitirilebilir.
Temmuz ayı sonuna kadar beton aksamının bitmesi büyük ihtimal. Daha sonra inşaatın iç işlerine başlanacak. Kapı, pencere, elektrik, su derken Ağustos ve Eylül ayı’nda biter. Çevre düzeni ile birlikte inşaatın tamamı, Ekim ayında tamamlanır gibi geliyor.
Şire Pazarı’nda ise, işler ağır gidiyor. İşçilere para ödenmemesi bir başka sorun.
Ancak tunelin ucu bu yıl görünmeyeceğe benziyor.
Şire Pazarı inşaatı tabelasının doldurummaması da ilginç durum. Dünyanın hiç bir yerinde olmayacak bir durum.
Bakalım günler ne gösterecek
Herşey Malatya ve Malatyalılar için.